حارث بن جمهان جعفی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل  = حارث بن جمهان جعفی | مداخل مرتبط = [[حارث بن جمهان جعفی در تاریخ اسلامی]] - [[حارث بن جمهان جعفی در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}

}}

== مقدمه ==

[[حارث]] [[فرزند]] جمهان و به قولی جهمان، از [[اصحاب]] و [[یاران امام علی]]{{ع}} بود<ref>رجال طوسی، ص۳۹، ش۳۳ (در رجال طوسی اجهمان، ضبط شده است).</ref>.

او قاصد [[امیرمؤمنان]] {{ع}} به جانب [[زیاد بن نضر]] و [[شریح بن هانی]]<ref>زياد بن نضر و شریح بن هانی از یاران امیرمؤمنان{{ع}} هستند که در جنگ صفین فرماندهی پیش قراولان سپاه امام{{ع}} را عهده دار بودند. شرح حال این دو در همین کتاب، خواهد آمد.</ref> بود که این دو [[فرمانده]] و پیش قراول [[سپاه امام]] به جانب [[صفین]] بودند. [[حضرت]] در دستورالعملی به آن دو یادآور شده بود که [[فرماندهی]] قوای تحت امر شما را به [[مالک اشتر]] واگذار کرده‌ام و از این لحظه به بعد، به محض رسیدن مالک، [[امیر]] شما، او خواهد بود<ref>وقعة صفين، ص۱۵۴.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۲۳.</ref>

== [[دلاوری]] [[حارث]] در [[صفین]] ==

[[حارث]] مردی [[شجاع]] و [[دلاوری]] با [[ایمان]] بود. [[نصر بن مزاحم]] و [[طبری]] از [[حر بن صياح نخعی]] درباره [[شجاعت]] و پایمردی [[حارث]] در [[صفین]] چنین [[نقل]] می‌کنند که: [[حارث]] در یکی از روزهای سخت [[جنگ صفین]] دوشادوش [[مالک اشتر]] علیه شامی‌ها شجاعانه جنگید و بخش عظیمی از قوای [[شام]] را متواری ساخت و آنان را ناچار کرد تا از اردوگاه اصلی خود عقب‌نشینی کنند که این کار سبب به هم خوردن [[توازن]] نظامی به نفع [[سپاه امام]] {{ع}} شد. این [[نبرد]] قهرمانانه وی در تحت [[فرماندهی]] [[مالک اشتر]] از آنجا آغاز شد که گروهی از [[یاران]] و [[اصحاب]] على {{ع}}، همراه فرماندهانشان [[عبدالله بن بدیل]] به محاصره قوای [[معاویه]] درآمدند و آن [[قدر]] [[مقاومت]] و [[پایداری]] کردند که بیشترشان به [[شهادت]] رسیدند و بقیه آنان نیز خسته و مجروح گشتند و چون احتمال زیادی داشت که [[دشمن]] آنان را [[قتل عام]] کند، [[مالک اشتر]] به [[حارث بن جمهان]]، [[مأموریت]] داد تا به سرعت با افراد تحت امرش به کمک نیروهای متواری خود بشتابد. [[حارث]] با یورش برق‌آسا به [[سپاه شام]] که در تعقیب نیروهای زخمی و در حال فرار [[عبدالله بن بدیل]] بودند، را زمین‌گیر نمود و بدین ترتیب نیروهای خودی با استفاده از [[پشتیبانی]] [[حارث]] [[نجات]] یافتند و به اردوگاه‌های خود بازگشتند<ref>ر. ک: رقعه صفین، ص۲۵۴ و تاریخ طبری، ج۵، ص۲۲ و ۲۳.</ref>.

در مواردی دیگر [[حارث بن جمهان]] [[شجاعت]] بیشتری در [[صفین]] از خود نشان داده تا جایی که آماده [[جان]] دادن در [[راه]] امیرالمؤمنين{{ع}} بود<ref>ر.ک: وقعة صفين، ص۲۵۴.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۲۳-۳۲۴.</ref>