←۴. نیازهای اساسی دوره (چارچوب تحلیلی کل مدخل)
| خط ۱۳۴: | خط ۱۳۴: | ||
«برگرفته از: بخش دوم نیازهای دوره امام صادق / بخش سوم نقش امام صادق در بنیانگذاری گروه نخبگان صالح» | «برگرفته از: بخش دوم نیازهای دوره امام صادق / بخش سوم نقش امام صادق در بنیانگذاری گروه نخبگان صالح» | ||
===۵: مسئله اصلی مدخل — این دوره چه فضایی برای کنشگری امام پدید آورد؟=== | |||
در پایان دولت اموی، به سبب ضعف دولت اموی، مراقبتها قدری کمتر شده بود. امام صادق به روشنی میدید که بخش اعظم جامعه اسلامی دستخوش انحراف و دوری از زندگی واقعی گردیدهاند، ارزشهای جاهلی دوباره پا به عرصه وجود نهاده و قواعد بیگانه از دین در فهم قرآن و سنت راه یافته و مضمون و جوهره آن را وارونه کرده است. اکثریت مردم به امید نابودی بنیامیه دل خوش کرده و کنج عزلت گزیده بودند. امام صادق همه این مسائل را به دقت مورد بررسی قرار داده و با حوصله تمام شروع به حل کردن آنها نمود. | |||
عباسیان در این وقت مشغول به مبارزه با امویان بودند. زمانه همیشه برای فعالیت و تحرک آماده است و امام میتوانست به ادامه راه و رویه خود پرداخته، آن را در ذهن امت ریشهدار کرده و افقهای رسالی جدیدی را در روبروی آنان بگشاید که موجب ایمنسازی امت در آینده شود. | |||
پناه بردن امام صادق به دعا مسألهای بود که عباسیان در ضمن آن فهمیدند که امام قصد رویارویی نظامی با آنها را ندارد؛ امّا چنین اعمالی آن حضرت را از پیگیری فعالیتهایش خسته و دلزده نخواهد کرد. از دیگر فواید دعا این بود که به آنان اینگونه وانمود کند که امام دارای چنان قوای نظامی نیست که بتواند با آن به یک عمل مسلحانه دست زده و نظام آنها را مورد تهدید قرار دهد. چنین تفکری عباسیان را از جانب امام آسودهخاطر کرده و فرصتهای جدیدی برای امام مهیا میساخت. | |||
[بدین ترتیب، این دوره فضایی پدید آورد که امام در آن نه از مسیر قیام مسلحانه، بلکه از طریق کنشگری علمی و فکری، به ریشهدار کردن اندیشه اهلبیت در جامعه پرداخت.] | |||
«برگرفته از: بالا گرفتن کار بنی عبّاس و موضعگیری امام صادق» | |||