محمد بن ابی‌عمیر ازدی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابو احمد محمد بن ابی‌عمیر زیاد بن عیسی ازدی بغدادی]]، معروف به [[ابن ابی‌عمیر]] از بزرگان [[شیعه]] و [[شخصیت]] مورد [[اعتماد]] در میان [[راویان]] و مؤلفان [[امامیه]] است. [[نجاشی]] او را [[اهل بغداد]] و ساکن آنجا و مولای [[مهلب بن ابی‌صفره ازدی]] می‌‌داند و نظر برخی را که گفته‌اند: او [[موالی]] [[بنی امیه]] بوده، نمی‌پذیرد.<ref>رجال النجاشی ۲/۲۰۴.</ref> [[شیخ طوسی]] می‌‌گوید: ابن ابی‌عمیر [[امامان]] هفتم، هشتم و نهم {{ع}} را [[درک]] کرد، هر چند از [[امام کاظم]] {{ع}} روایتی ندارد،<ref>الفهرست (طوسی) ۱۴۲.</ref> لکن نجاشی می‌‌گوید که از آن [[حضرت]] و [[امام رضا]] {{ع}} [[حدیث]] شنیده است.<ref>رجال النجاشی ۲/۲۰۴.</ref>

وی صاحب ۹۴ تألیف بوده ودر طریق ۱۰۰ روایت از [[راویان امام صادق]] {{ع}} واقع شده است.<ref>الفهرست (طوسی) ۱۴۲.</ref> محمد بن ابی‌عمیر با عنوان بیاع سابری نیز در روایت آمده است، <ref>معجم رجال الحدیث ۱۴/۲۸۵.</ref> اما با محمد بن ابی‌عمیر بزاز بیاع سابری که [[شیخ طوسی]] ذیل [[اصحاب امام صادق]] {{ع}}آورده<ref>رجال الطوسی ۴۱۲.</ref> [[متحد]] نیست؛ زیرا این شخص در [[زمان امام کاظم]] {{ع}} درگذشته،<ref>معجم رجال الحدیث ۱۴/۲۷۶.</ref> ولی محمد بن ابی‌عمیر مورد بحث در سال ۲۱۷هـ [[دنیا]] را بدرود گفته است.<ref>رجال النجاشی ۲/۲۰۸.</ref>

== جستارهای وابسته ==

{{مدخل وابسته}}

* [[راویان امام رضا]]

{{پایان مدخل‌ وابسته}}

{{پانویس}}

[[رده:اعلام]]

[[رده:راویان امام رضا]]