محمد بن ابی‌عمیر ازدی: تفاوت میان نسخه‌ها

ابن ابی‌عمیر به دلیل [[مخالفت]] با [[مأمون]] مدتی به [[زندان]] افتاد و به دلیل عدم افشای [[اسرار]] شیعه با [[بدن]] برهنه صد ضربه شلاق را [[تحمل]] کرد، به گونه‌ای که نزدیک بود زبان بگشاید، اما صدای [[محمد بن یونس بن عبدالرحمان]] را شنید که او را به [[صبر]] می‌‌خواند و سرانجام با صبر و [[بردباری]] برای او [[گشایش]] حاصل شد.<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۹۰ و ۵۹۱.</ref> گفته شده که متولی تازیانه زدن به او [[سندی بن شاهک]]، و دلیل آن [[تشیع]] ابن ابی‌عمیر بوده و در این حادثه ضرر فراوانی متوجه وی شده است و از آنجا که [[ثروت]] زیادی داشت با پرداختن مبلغ هنگفتی [[آزاد]] شد.<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۹۰ ـ ۵۹۲.</ref> همچنین گفته شده که [[مأمون]] او را [[زندانی]] کرد تا حاضر شد سمت [[قضاوت]] برخی مناطق را بپذیرد و چون [[حبس]] او چهار سال به درازا کشید، خواهرش کتب او را [[دفن]] کرد و در اثر رطوبت [[زمین]]، آن کتب از بین رفت، بدین جهت محمد [[احادیث]] را از [[حفظ]] یا آنچه به دیگران آموخته بود، [[روایت]] می‌‌کرد و [[فقهای شیعه]] نیز مراسیل او را معتبر می‌‌دانند. دلیل نابودی کتاب‌های وی را آب گرفتگی به سبب [[باران]] نیز گفته‌اند.<ref>رجال النجاشی ۲/۲۰۴.</ref>

ابن ابی‌عمیر علاوه بر [[امامان]] پیش گفته، از [[حماد بن عثمان]]، [[ابان بن عثمان]]، [[علی بن حنظله]]، [[علی بن ابی حمزه]] و دیگران روایت کرده و [[عبدالله بن احمد بن نهیک]]، [[ایوب بن نوح]]، [[ابراهیم بن هاشم]]، [[یعقوب بن یزید]] و دیگران از او روایت کرده‌اند.<ref>جامع الرواة ۲/۵۱ و ۵۲.</ref>

== جستارهای وابسته ==

{{پایان مدخل‌ وابسته}}

== منابع ==

{{منابع}}

{{پایان منابع}}

{{پانویس}}

[[رده:اعلام]]

[[رده:راویان امام رضا]]