الگو:صفحهٔ اصلی/مدخل برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
(۴۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''[[عرفه|عرفه]]''' روز نهم ذی‌الحجه است. [[روزی]] با [[ارزش]] که [[دعاها]] و زیارت‌های مخصوص دارد و در شب عرفه و روز عرفه خوانده می‌‌شود و [[روزه]] در آن روز [[مستحب]] است. در این روز [[حاجیان]] در صحرای [[عرفات]] که محلی در [[حدود]] بیست کیلومتری [[مکه]] است، [[اجتماع]] کرده و از ظهر روز نهم تا غروب همان روز در آنجا وقوف می‌کنند و به [[عبادت]] مشغول می‌شوند؛ به این [[عمل]]"وقوف در عرفات" می‌گویند.
'''[[حضرت فاطمه معصومه|حضرت فاطمه معصومه]]''' {{س}} پس از [[امام رضا]] {{ع}}، دومین [[شخصیت]] [[خاندان]] [[موسی بن جعفر]] {{ع}} به شمار می‌آید و به [[القاب]] والایی چون معصومه، کریمه [[اهل بیت]] و اخت [[الرضا]] {{ع}}، خوانده شده است. شخصیت معنوی و ملکوتی حضرت فاطمه معصومه {{س}} به اندازه‌ای است که [[زیارت]] وی از سوی [[امام]] [[معصوم]] {{ع}} ترغیب شده است. امام رضا {{ع}} در جواب [[سعد بن سعد]] فرمود: {{متن حدیث|مَنْ زَارَهَا فَلَهُ الْجَنَّةُ}} (هر کس او را زیارت کند، ثوابش [[بهشت]] خواهد بود.). همچنین [[امام جواد]] {{ع}} می‌فرمایند: {{متن حدیث|مَنْ زَارَ عَمَّتِي بِقُمَ فَلَهُ الْجَنَّةُ}} (هر که عمه‌ام را در [[قم]] زیارت کند، بهشت از آن اوست.).


یکی از مشهورترین و عمیق‌ترین و مفصل‌ترین دعاها، [[دعای امام حسین]] {{ع}} در روز عرفه است که آن حضرت در صحرای عرفات آن را خوانده است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]] {{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد. عرفات هم سرزمین [[دعا]] و [[معرفت]] است و هم اعتراف به گناه و درخواست از [[خدای تعالی]].
بعد از اینکه [[امام رضا]] {{ع}} توسط مامون عباسی به مرو فراخوانده شد، [[حضرت معصومه]] {{س}} در سال ۲۰۱ هجری به [[شوق دیدار]] [[برادر]] از [[مدینه]] حرکت کردد. کاروان حامل حضرت معصومه {{س}}، از [[مدینه]] به راه افتاد و [[شهرها]] و روستاهای زیادی را پشت سر نهاد و سرانجام به شهر «ساوه» رسید. مأموران [[حکومتی]] زمانی که از وجود این کاروان مطلع شدند، به کاروان حمله کردند. بین جنگاوران کاروان و مأموران عباسی [[جنگ]] درگرفت که در درگیری، عده‌ای از [[علویان]] و همراهان حضرت به [[شهادت]] رسیدند. حضرت معصومه {{س}} در [[غم]] از دست دادن عزیزانش، بسیار [[اندوهگین]] شدند و همین امر ایشان را [[بیمار]] کرد. زنی ملعونه از اهالی ساوه که به ظاهر خود را محبّ [[اهل بیت]] {{عم}} معرفی کرده بود، به جهت التیام بخشیدن به حضرت معصومه {{س}} غذایی [[آلوده]] به سمّ را برای حضرت می‌آورد و ایشان با خوردن آن غذا [[مسموم]] می‌گردد و بیماریشان عود می‌کند. حضرت چون از موقعیت این [[شهر]] و [[شهر قم]] [[آگاهی]] یافتند، [[دستور]] دادند به [[قم]] برویم که آنجا پایگاه [[شیعیان]] است.


درباره دلیل نام‌گذاری این روز و این مکان مخصوص وجوهی گفته شده است مانند:
چون خبر ورود ایشان به [[مردم]] قم رسید، بزرگان [[قبیله]] [[اشعری]] به همراه دیگر مردم به استقبال کاروان حامل حضرت معصومه {{س}} رفتند. حضرت معصومه {{س}}، در مدتی که در شهر مقدس [[قم]] به سر می‌بردند، در [[حزن]] و [[اندوه]] از دست دادن عزیزانش بسیار نالان و اندوهگین بودند. و پس از ۱۶ یا ۱۷ [[روز]] آن بانوی ارجمند، بر اثر جراحات وارده و خوردن غذای زهر آلود، به شهادت رسیدند و مردم قم را سوگوار نمود.
# [[آدم]] {{ع}} و [[حوا]] {{س}} در این مکان (عرفات) یکدیگر را پیدا کردند و نسبت به هم [[معرفت]] حاصل نمودند.
# [[زائران]] [[خانه خدا]] در این مکان یکدیگر را می‌بینند و می‌شناسند.  
# عرفات سرزمین [[شناخت خداوند]] است.  


[[روایات]] درباره [[فضیلت]] این روز و گستردگی [[رحمت الهی]] در آن بسیار است. در [[روایت]] است که [[امام زین‌العابدین]] {{ع}} در روز عرفه صدای سائلی را شنید که از [[مردم]] تقاضای [[حاجت]] می‌کرد. حضرت به او فرمود: "وای بر تو! آیا از غیر [[خدا]] طلب حاجت می‌کنی؟ و حال آنکه در این [[روز]] برای بچه‌ها در شکم مادران [[امید]] فضل الهی می‌رود که [[سعادتمند]] شوند".
از آنجا که از حضرت و [[شهر قم]] [[ستایش]] فراوان شده است، این [[شهر]] موقعیت ویژه‌ای یافت و در کنار بارگاه او [[حوزه علمیه]] [[قم]] شکل گرفت. امروز [[قم]] که مدفن اوست، یکی از مقدس‌ترین شهرهاست که در نشر [[علوم]] [[اهل بیت]]، نقش بسزایی دارد و سالانه میلیون‌ها نفر به [[زیارت]] [[قبر]] مطهرش می‌آیند.


<div class="mainpage_box_more">[[عرفه|ادامه]]</div>
<div class="mainpage_box_more">[[حضرت فاطمه معصومه|ادامه]]</div>
۱۳۱٬۴۴۷

ویرایش