بحث:عصر امام صادق: تفاوت میان نسخه‌ها

۳٬۶۵۱ بایت اضافه‌شده ،  دیروز در ‏۱۶:۳۲
 
(۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱۲۴: خط ۱۲۴:


===۵: مسئله اصلی مدخل — این دوره چه فضایی برای کنشگری امام پدید آورد؟===
===۵: مسئله اصلی مدخل — این دوره چه فضایی برای کنشگری امام پدید آورد؟===
در پایان دولت اموی، به سبب ضعف دولت اموی، مراقبت‌ها قدری کمتر شده بود. امام صادق به روشنی می‌دید که بخش اعظم جامعه اسلامی دستخوش انحراف و دوری از زندگی واقعی گردیده‌اند، ارزش‌های جاهلی دوباره پا به عرصه وجود نهاده و قواعد بیگانه از دین در فهم قرآن و سنت راه یافته و مضمون و جوهره آن را وارونه کرده است. اکثریت مردم به امید نابودی بنی‌امیه دل خوش کرده و کنج عزلت گزیده بودند. امام صادق همه این مسائل را به دقت مورد بررسی قرار داده و با حوصله تمام شروع به حل کردن آنها نمود.
[شرایط حاکم بر این مقطع تاریخی، بستر ویژه‌ای را برای اقدامات پیشوای ششم شکل داد. در این مقطع] اوضاع و شرایط سیاسی که امام صادق(ع) قصد فعالیت در آن را داشتند به کلی تغییر کرده بود (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۹۲) [اما رویکرد حاکمیت اموی همچنان] بر اساس کینه‌های جاهلی بنا شده و تنها در تبعید و فشار و شکنجه خلاصه می‌شد (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۹۲). [در چنین فضایی] یکی از علامت‌های این دوره اضطراب و نابسامانی اعتقادی و سیاسی بوده (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۹۵) [و با وجود اینکه مردم] از ستم بنی‌امیه به ستوه آمده بودند (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۹۵) [اما این بیداری] به حدی از قوت نرسیده بود که برای تحقق نهضت و قیام کافی باشد (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۹۶).


عباسیان در این وقت مشغول به مبارزه با امویان بودند. زمانه همیشه برای فعالیت و تحرک آماده است و امام می‌توانست به ادامه راه و رویه خود پرداخته، آن را در ذهن امت ریشه‌دار کرده و افق‌های رسالی جدیدی را در روبروی آنان بگشاید که موجب ایمن‌سازی امت در آینده شود.
[در این بستر اجتماعی و سیاسی، کنشگری امام به سمت کادرسازی معطوف گشت؛ چنان‌که در پاسخ به مطالبه یارانی چون سدیر برای قیام نظامی فرمودند:] اگر به تعداد این بزغاله‌ها پیرو می‌داشتم، خانه‌نشینی بر من جایز نمی‌بود (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۱۲۹) [و او با شمارش آن‌ها دریافت که تنها] هفده بزغاله می‌باشند (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۱۲۹). [این رویداد نشان داد که] قیام مسلحانه مستلزم وجود جمعیت صالحی است که مطیع آن حضرت بوده و حاضر به قربانی شدن [در راه هدف] باشند (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۱۷۰). [بر این اساس، نوع کنشگری ایشان تغییر یافت و پیشوای ششم] از عملیات مسلحانه مستقیم بر ضد حاکمان منحرف زمان خود صرف‌نظر کرد (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۱۲۹) [و به جای آن، فعالیت خود را بر ساختارسازی معطوف ساخت.]


پناه بردن امام صادق به دعا مسأله‌ای بود که عباسیان در ضمن آن فهمیدند که امام قصد رویارویی نظامی با آنها را ندارد؛ امّا چنین اعمالی آن حضرت را از پیگیری فعالیت‌هایش خسته و دلزده نخواهد کرد. از دیگر فواید دعا این بود که به آنان این‌گونه وانمود کند که امام دارای چنان قوای نظامی نیست که بتواند با آن به یک عمل مسلحانه دست زده و نظام آنها را مورد تهدید قرار دهد. چنین تفکری عباسیان را از جانب امام آسوده‌خاطر کرده و فرصت‌های جدیدی برای امام مهیا می‌ساخت.
==دوم: کالبدشکافی سیاسی این عصر ==


[بدین ترتیب، این دوره فضایی پدید آورد که امام در آن نه از مسیر قیام مسلحانه، بلکه از طریق کنشگری علمی و فکری، به ریشه‌دار کردن اندیشه اهل‌بیت در جامعه پرداخت.]
===۱. ویژگی‌های کلان سیاست در پایان اموی و آغاز عباسی===
[امام صادق] سمبل مشروعیت مبارزهای بود که اهل بیت وحی ضد ستمگری و سرکشی دو سلسله بنی امیه و بنی عباس به راه انداخته بودند (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۲۱). امام صادق حدود چهار دهه از عمر با برکت خویش را در حکومت بنی امیه گذراند (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۲۱). [و] از همان زمان گروههای عباسی نیز به نام اهل بیت و با شعار خشنودی آل محمد شروع به فعالیت کردند (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۲۱). بنی امیه پس از ظلم و بیداد سقوط کردند، امام صادق نیز از مبارزه باز خودداری فرمود و تحت تأثیر شعارهایی که بنی عباس از آنها برای نشستن در جای بنی امیه مطرح می‌کردند واقع نگردید (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۲۱). حکومت بنی امیه در سال ۱۳۲ ه.ق سقوط کرده و خلافت به بنی عباس منتقل گردید (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۲۱).


«برگرفته از: بالا گرفتن کار بنی عبّاس و موضع‌گیری امام صادق»
===۲. شمه‌ای از حاکمان و جهت‌گیری کلان سیاسی آنها===
[امام صادق] در مرحله اوّل با این خلفا همعصر بوده است: هشام بن عبد الملک، ولید بن یزید، یزید بن ولید [و] مروان بن محمد آخرین خلیفه از دولت بنی امیه (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۷۳). [تا در برابر آنان و] خصوصاً هشام بن عبد الملک به صورت خاص، به موضعگیری و مبارزه فکری، عقیدتی و علمی نپردازد (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۷۳). امّا در مرحله دوّم، آن حضرت با سفّاح و ابو جعفر منصور از خلفای بنی عبّاس همعصر بوده است (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۷۳). امام صادق در زمان حکومت منصور عبّاسی به شهادت رسیدند (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۷۳). البتّه قبل از شهادت آن حضرت، منصور ظلم و ستم بسیاری بر آن حضرت روا داشت (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۷۳).


[فضای این دوره با یک گذار مهم سیاسی و کاهش فشارهای امنیتی همراه بود؛ چرا که] به سبب ضعف دولت اموی مراقبت‌ها کمتر شده [بود. در این شرایط گذار، از یک سو] حرکت عباسیان راه خود را به سوی پیروزی باز می‌کرد [و از سوی دیگر، جریانات خطرناک انحرافی از این خلأ قدرت بهره می‌بردند؛ به طوری که] ابتدای حرکت غلات در اواخر حکومت امویان [شکل گرفت و افکار آنان به طور پنهانی نشر یافت. این بستر تاریخی، فضای کنشگری امام را به سمت تقابل با دو پدیده سوق داد:] انحراف سیاسی [در سطح حاکمیت، و] انحراف عقیدتی، فکری و اخلاقی [در سطح امت.]
اوضاع و شرایط سیاسی که امام صادق قصد فعالیت در آن را داشتند به کلی تغییر کرده بود (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۹۲). هشام بن عبد الملک همچنان بر سر کار بوده و سیاستش در قبال امام صادق و شیعیان او همان سیاست سابق بود که بر اساس کینه‌های جاهلی بنا شده و تنها در تبعید و فشار و شکنجه خلاصه می‌شد (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۹۲). یکی از علامت‌های این دوره اضطراب و نابسامانی اعتقادی و سیاسی بوده [و] امت از ستم بنی امیه به ستوه آمده بودند (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۹۵). نهضت از این حیث که مورد نیاز شدید امت بود بدل به یک ضرورت اجتماعی گردیده بود (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۹۶).


[امام در این فضای ملتهب و با شناخت دقیق از] طبیعت کارهای انقلابی [تشخیص دادند که باید به دور از هیاهو، به سوی] ایجاد جریان مردمی فراگیر [و تشکیل یک] جبهه متحدی [حرکت کنند که هدف اصلی آن، یک] انقلاب فکری [برای ریشه‌کنی فساد در کوتاه‌مدت یا بلندمدت باشد.]
===۳. رویدادهای مهم سیاسی و نظامی (جنگ‌ها، تغییرات مرزی، جابه‌جایی قدرت)===
کالبدشکافی سیاسی عصر > ۱- رویدادهای مهم سیاسی و نظامی (جنگ‌ها، تغییرات مرزی، جابه‌جایی قدرت)
[از جمله رویدادهای مهم سیاسی و نظامی و جابه‌جایی‌های بزرگ قدرت در این دوره، زوال حکومت بنی‌امیه بود که با] جنگ با مروان بن محمّد بن مروان [آغاز شد] (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۲۴۱). [او] آخرین خلیفه از دولت بنی امیه [بود] (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۹۲). [نیروهای مخالف، مروان را] در مصر [یافته و] به بدترین وجهی در آنجا به قتل رساندند (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۲۴۱).


«برگرفته از: بخش دوم نیازهای دوره حضرت امام صادق(ع)»
[در مسیر این تغییرات بنیادین سیاسی،] پیشاهنگ این دعوتکنندگان و فعّالترین و زیرکترین آنان، ابو مسلم خراسانی بود (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۱۶۳). [با این اقدامات و فروپاشی کامل خلافت اموی، زمینه برای تثبیت قدرت] ابو العبّاس سفّاح و ابو جعفر منصور [فراهم گردید و دوران جدیدی در حیات سیاسی جامعه اسلامی آغاز شد] (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۲۴۱).


==دوم: کالبدشکافی سیاسی این عصر ==
===۴. قیام‌ها، شورش‌ها و پیامدهای آنها (علوی و غیرعلوی)===
[عصر امام صادق شاهد مجموعه‌ای متراکم از قیام‌ها و درگیری‌های مختلف بود. در بخش قیام‌های غیرعلوی و تحرکات نظامی برای براندازی امویان،] اعلام قیام ابو مسلم خراسانی در خراسان [نقش محوری داشت که در پی آن] خلیفه اموی مروان، ابراهیم امام را دستگیر کرده و به قتل رسانید (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۲۴۱).


===۱. ویژگی‌های کلان سیاست در پایان اموی===
[در بخش قیام‌های علوی که پیامدهای ناگواری برای شیعیان داشت، یکی از مهم‌ترین رویدادها] کشتن زید بن علی و به دار کشیدن و آتش زدن پیکر شریفش [بود] (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۲۴۱). [در کنار این، قیام‌های شاخه حسنی نیز شکل گرفت که از بارزترین آن‌ها] قیام محمد بن عبدالله [معروف به] صاحب نفس زکیه (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۲۲۹) [و همچنین تحرکات مرتبط با] محمد نفس زکیه و برادرش ابراهیم [بود که فضای امنیتی شدیدی را بر جامعه تحمیل کرد] (پیشوایان هدایت، ج ۸، ص ۲۴۱).
امام{{ع}} در برهه پایانی حکومت امویان به شرایطی دست پیدا کرد که در آن به سبب ضعف دولت اموی، مراقبت‌ها قدری کمتر شده بود و امام صادق{{ع}} به روشنی می‌دید که بخش اعظم جامعه اسلامی دستخوش انحراف و دوری از زندگی واقعی گردیده‌اند، ارزش‌های جاهلی دوباره پا به عرصه وجود نهاده و قواعد بیگانه از دین در فهم قرآن و سنت راه یافته و مضمون و جوهره آن را وارونه کرده است، آن حضرت مشاهده می‌کرد که اوضاع در اواخر عصر اموی که روزگار رشد مکاتب فکری و جریانات سیاسی دور از اسلام بود روزبه‌روز بحرانی‌تر شده و اکثریت قریب به اتفاق مردم در اثر مشاهده ستم و بیدادی که بر هر دادخواه و معترضی که سر مخالفت با دستگاه منحرف از دین بنی امیه را داشت روا داشته می‌شد به امید و آرزوی نابودی بنی امیه دل خوش کرده و کنج عزلت گزیده بودند.


«برگرفته از: بخش دوم نیازهای دوره حضرت امام صادق»
===۵. مشکلات و بحران‌های سیاسی عصر (ناکارآمدی، ظلم کارگزاران، بی‌ثباتی)===
===۶. سیاست دولت‌ها در قبال علویان و اهل‌بیت(ع)===
===۷. ضرورت‌های سیاسی تحمیل‌شده بر امام===
۲۲۶٬۵۵۸

ویرایش