رضایت در سیره معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط  

| عنوان مدخل  = رضایت

| مداخل مرتبط = [[رضایت در قرآن]] - [[رضایت در نهج البلاغه]] - [[رضایت در فقه سیاسی]] - [[رضایت در معارف و سیره نبوی]] - [[رضایت در معارف و سیره رضوی]] - [[رضایت در سیره معصوم]] - [[رضایت در اخلاق اسلامی]] - [[رضایت در روان‌شناسی اسلامی]] - [[رضایت در عرفان اسلامی]] - [[رضایت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]

| پرسش مرتبط  =  

[[خاندان اهل‌بیت]] {{عم}} [[اسوه]] و نمونه کاملی برای [[انسان]] [[خشنود به رضای الهی]] هستند. [[امام باقر]] {{عم}} در روایتی فرموده‌اند: [[شایسته‌ترین]] [[خلق]] [[خدا]] کسی است که [[تسلیم]] [[فرمان خدا]] باشد، کسی که خدا را بشناسد و به [[فرمان]] و مقدرات او [[خشنود]] باشد، وقتی [[قضای الهی]] به سراغ او می‌آید، [[خداوند]] [[پاداش]] بزرگی به او عطا می‌فرماید و هر کس قضای الهی را نپسندد، قضای الهی بر او وارد شود و خدا اجرش را تباه می‌سازد<ref>ابوجعفر محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۶۲.</ref>. از این [[روایت]] می‌توان دریافت که به هرحال [[قضا و قدر الهی]] به سراغ [[انسان‌ها]] خواهد آمد و خشنود بودن یا عدم [[خشنودی]] [[انسان]] در وقوع آن دخالتی ندارد، اما چنانچه انسان با [[معرفت]] به [[حق]]، به فرمان و [[مقدرات الهی]] نیز خشنود باشد [[خداوند متعال]] نیز پاداش بزرگی نصیب او خواهد کرد و چنانچه به [[رضای الهی]] خشنود نباشد، اگرچه قضای الهی به سراغ او خواهد آمد، اما در این میان اجری نصیب او نخواهد شد. چنان‌که [[امام صادق]] {{عم}} در روایتی فرموده‌اند: [[خدای متعال]] می‌فرماید: [[بنده]] مؤمنم را به هر سو بگردانم، برایش خیر است. پس باید به قضای من [[راضی]] باشد و بر بلای من [[صبر]] کند و نعمت‌هایم را [[سپاس]] گذارد تا نام او را - ای محمد {{صل}} - در زمره صدیقان، در پیشگاه خود ثبت کنم<ref>ابوجعفر محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۶۱.</ref>.

آن [[حضرت]] در روایتی دیگر فرموده‌اند: [[نشاط]] و [[شادی]] در پرتو [[راضی بودن به رضای الهی]] و [[یقین]] به دست می‎آید و [[اندوه]] و [[غم]]، در [[شک]] و [[ناخشنودی]] به مقدرات الهی حاصل می‌‌شود<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۷۱، ص۱۹۵.</ref>. [[مولای متقیان]] علی {{ع}} نیز در بیان فرموده‌اند: {{متن حدیث|ارْضَ‏ تَسْتَرِحْ‏}}<ref>محمد محمدی ری‌شهری، میزان الحکمة، ج۴، ص۱۴۷.</ref>. به [[خشنودی خدا]] خشنود باش و در نتیجه، شاد و راحت [[زندگی]] کن. [[شیوه]] و [[سیره]] زندگی [[پیشوایان معصوم]] جملگی بر محور [[رضایت بر قضای الهی]] است. [[ایثار]] و جانبازی [[سیدالشهداء]] در صحرای [[کربلا]] و [[تحمل]] تمامی [[مصیبت‌ها]] و [[اسارت‌ها]]، همه بر مبنای [[منطق]] [[رضایت]] به قضای [[خداوند]] پدید می‌آید. و این منطق، در [[سیره]] تمامی [[پیشوایان معصوم]] {{عم}} [[مشاهده]] می‌شود. پیش از این در روایتی از [[امام باقر]] {{عم}} چنین آمد: روزی آن [[حضرت]] بر بالین [[جابر بن عبدالله انصاری]] که در بستر [[بیماری]] افتاده بود، حاضر شده و از او احوال‌پرسی کرد، وی پاسخ داد: در حالی هستم که [[پیری]] را به [[جوانی]] دوست دارم، [[مرگ]] را به [[زندگی]] ترجیح می‌دهم و به بیماری بیش از [[سلامتی]] علاقه‌مندم. امام باقر {{عم}} فرمود: اما من آنچه را [[خدا]] بخواهد، دوست دارم. اگر جوانی هر را بخواهد، به همان علاقه‌مندم، بیماری یا سلامتی، زندگی یا مرگ، هر کدام را او بپسندد، من نیز همان را می‌پسندم<ref>محسن الامین عاملی، اعیان الشیعه، ج۱۵، ص۱۴۱.</ref>.