بدون خلاصۀ ویرایش
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = اداره | | موضوع مرتبط = اداره | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = اداره | ||
| مداخل مرتبط = [[اداره در | | مداخل مرتبط = [[اداره در نهج البلاغه]] - [[اداره در فقه سیاسی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
* اداره: جریان داشتن (چرخش در میان [[مردم]])<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۲۷۹.</ref>، معمول شدن، متداول شدن<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۲۲.</ref>؛ اصل آن | * اداره: جریان داشتن (چرخش در میان [[مردم]])<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۲۷۹.</ref>، معمول شدن، متداول شدن<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۲۲.</ref>؛ اصل آن «دَوْر» به معنای احاطه. از همین ریشه، اداره به معنای قرار دادن کاری در یک چرخه و جریان مستمر. | ||
*{{متن قرآن|إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ}}<ref>«مگر داد و ستدی نقد باشد که (دست به دست) میان خود میگردانید» سوره بقره، آیه ۲۸۲.</ref>. | *{{متن قرآن|إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ}}<ref>«مگر داد و ستدی نقد باشد که (دست به دست) میان خود میگردانید» سوره بقره، آیه ۲۸۲.</ref>. | ||
* مفهوم این [[آیه شریفه]] جواز بیع و [[تجارت]] بدون [[قرارداد]] مکتوب در معاملاتی است که میان [[مردم]] رواج یافته یا عرفی شده است. زمانی که یک نوع عمل و فعل در میان [[مردم]]، اعم از کسب، [[تجارت]]، اجاره، در زمانی ممتد و مستمر به انجام برسد تا به یک جریان عادی، عرفی و متداول در آن زمینه تبدیل شود، اصطلاح | * مفهوم این [[آیه شریفه]] جواز بیع و [[تجارت]] بدون [[قرارداد]] مکتوب در معاملاتی است که میان [[مردم]] رواج یافته یا عرفی شده است. زمانی که یک نوع عمل و فعل در میان [[مردم]]، اعم از کسب، [[تجارت]]، اجاره، در زمانی ممتد و مستمر به انجام برسد تا به یک جریان عادی، عرفی و متداول در آن زمینه تبدیل شود، اصطلاح «تدیرون» به آن اطلاق میشود. این جریان عرفی شده به بخشی از [[فرهنگ]] [[جامعه]]، به مقتضای آن امر ([[سیاسی]]، [[اجتماعی]]، [[اقتصادی]] و...) مبدّل میشود. مسئله عرفی شدن و متداول شدن امری (در میان متشرعان)، در بسیاری از مسائل [[فقهی]]، بهویژه در تشخیص موضوع و [[تطبیق]] موضوع بر مصادیق آن، کاربرد و تأثیر فراوان دارد<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۵۷-۵۸.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||