←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
* [[ابو حمزه ثمالی]] میگوید: از [[امام باقر]]{{ع}} پرسیدم: ای فرزند [[رسول خدا]]! آیا همه شما قائم و به پا دارنده حق نیستید؟ فرمود: بلی. عرض کردم: چرا [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} را قائم نامیدهاند؟ فرمود: هنگامی که جدّ من، [[امام حسین|حضرت سید الشهداء حسین بن علی]]{{ع}} شهید شد، فرشتگان به درگاه خداوند سبحانه و تعالی ضجه و ناله نموده، نزد او شکایت کردند ... پس خداوند عز و جل [[امامان]] از فرزندان [[امام حسین|حسین]]{{ع}} را به آنان نشان داد و فرشتگان از دیدن آنان خوشحال شدند. در آن هنگام، دیدند که یکی از ایشان ایستاده است و نماز میخواند. پس خداوند سبحانه و تعالی فرمود: به وسیله این قائم بمعنای ایستاده از آنان قاتلان [[امام حسین|حسین]] انتقام خواهم گرفت<ref> طبری، دلائل الامامة، ص ۲۳۹</ref>. | * [[ابو حمزه ثمالی]] میگوید: از [[امام باقر]]{{ع}} پرسیدم: ای فرزند [[رسول خدا]]! آیا همه شما قائم و به پا دارنده حق نیستید؟ فرمود: بلی. عرض کردم: چرا [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} را قائم نامیدهاند؟ فرمود: هنگامی که جدّ من، [[امام حسین|حضرت سید الشهداء حسین بن علی]]{{ع}} شهید شد، فرشتگان به درگاه خداوند سبحانه و تعالی ضجه و ناله نموده، نزد او شکایت کردند ... پس خداوند عز و جل [[امامان]] از فرزندان [[امام حسین|حسین]]{{ع}} را به آنان نشان داد و فرشتگان از دیدن آنان خوشحال شدند. در آن هنگام، دیدند که یکی از ایشان ایستاده است و نماز میخواند. پس خداوند سبحانه و تعالی فرمود: به وسیله این قائم بمعنای ایستاده از آنان قاتلان [[امام حسین|حسین]] انتقام خواهم گرفت<ref> طبری، دلائل الامامة، ص ۲۳۹</ref>. | ||
*از [[امام جواد]]{{ع}} پرسیدند: چرا او را قائم مینامند؟ فرمود: چون پس از آن قیام میکند که از یادها رفته است و بیشتر معتقدان به امامتش برگشتهاند<ref>{{عربی|اندازه=120%|" لِأَنَّهُ يَقُومُ بَعْدَ مَوْتِ ذِكْرِهِ وَ ارْتِدَادِ أَكْثَرِ الْقَائِلِينَ بِإِمَامَتِهِ "}}، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۷۸، ح ۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص: ۳۴۳ - ۳۴۴.</ref>. | *از [[امام جواد]]{{ع}} پرسیدند: چرا او را قائم مینامند؟ فرمود: چون پس از آن قیام میکند که از یادها رفته است و بیشتر معتقدان به امامتش برگشتهاند<ref>{{عربی|اندازه=120%|" لِأَنَّهُ يَقُومُ بَعْدَ مَوْتِ ذِكْرِهِ وَ ارْتِدَادِ أَكْثَرِ الْقَائِلِينَ بِإِمَامَتِهِ "}}، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۷۸، ح ۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص: ۳۴۳ - ۳۴۴.</ref>. | ||
== | ==قائم در موعودنامه== | ||
*از القاب خاصه و مشهوره آن حضرت است و در "ذخیره" آمده که اسم آن حضرت است در زبور سیزدهم و در کتاب "برلیوموا". | *از القاب خاصه و مشهوره آن حضرت است و در "ذخیره" آمده که اسم آن حضرت است در زبور سیزدهم و در کتاب "برلیوموا". | ||
بهمعنای برپاشونده در فرمان حقتعالی است، زیرا آن حضرت پیوسته در شب و روز، مهیای فرمان الهی است که به محض اشاره ظهور نماید. [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "او را قائم نامیدند، برای آنکه قیام به حق خواهد کرد"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. | بهمعنای برپاشونده در فرمان حقتعالی است، زیرا آن حضرت پیوسته در شب و روز، مهیای فرمان الهی است که به محض اشاره ظهور نماید. [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "او را قائم نامیدند، برای آنکه قیام به حق خواهد کرد"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. | ||