آزادی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

بیایید تا فرزندان خود و فرزندان شما و زنان خود و زنان شما و خودی‌های خویش و خودی‌های شما را فرا خوانیم آنگاه (به درگاه خداوند) زاری کنیم تا لعنت خداوند را بر دروغگویان نهیم؛ سوره آل عمران، آیه: 61.</ref>. باید توجه داشت که [[لزوم]] پرداخت [[جزیه]] از سوی [[اهل کتاب]] {{متن قرآن|قَاتِلُواْ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلاَ بِالْيَوْمِ الآخِرِ وَلاَ يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلاَ يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُواْ الْجِزْيَةَ عَن يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ}}<ref>  با آن دسته از اهل کتاب که به خداوند و به روز بازپسین ایمان نمی‌آورند و آنچه را خداوند و پیامبرش حرام کرده‌اند حرام نمی‌دانند و به دین حق نمی‌گروند جنگ کنید تا به دست خود با خواری  جزیه بپردازند؛ سوره توبه، آیه: 29.</ref> با [[آزادی]] اقلیت‌های [[دینی]] در [[تعارض]] نیست؛ زیرا [[جزیه]] در مقابل حمایت‌های مدنیوخدمات [[امنیتی]] [[حکومت اسلامی]] برای آنان است<ref>المیزان، ج۹، ص۲۴۰ و ۲۴۲؛ من وحی القرآن، ج ۱۱، ص ۸۴ و ۸۵.</ref> واز سوی دیگر، از مسؤولیت‌های گوناگون، چون شرکت در [[جهاد]] و پرداخت [[حقوق]] [[واجب]] [[مالی]] [[اسلامی]] معاف هستند<ref>من وحی القرآن، ج ۵، ص ۴۸.</ref><ref>[[سید محمود دشتی|دشتی، سید محمود]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص 192.</ref>.

== پرسش‌های وابسته ==