تقیه: تفاوت میان نسخه‌ها

تقیه به معنای خطرپرهیزی و مخفی کردن [[عقیده]] و [[باور]] خود برای [[حفظ جان]]، [[مال]]، [[ناموس]] یا [[دین]] است. برخی از [[روایات]]، به طور عموم و بعضی دیگر در دوره [[غیبت]]، [[شیعیان]] را به تقیه [[دعوت]] می‌کنند.  

[[امام رضا]]{{ع}} می‌فرماید: کسی که از [[گناهان]] پرهیز ندارد، [[دین]] ندارد. همچنین کسی که از تقیه استفاده نمی‌کند، [[ایمان]] ندارد. گرامی‌ترین شما در نزد [[خداوند]]، [[داناترین]] شما به تقیه است. شخصی از [[حضرت]] پرسید: ای [[فرزند]] [[رسول خدا]]! تقیه تا چه زمانی لازم است؟ [[حضرت]] پاسخ داد: تا [[قیام]] [[حضرت قائم]]{{ع}}.  

در [[روایت]] دیگری جناب [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] می‌کند که تقیه با [[قیام]] [[حضرت قائم]]{{ع}} برداشته خواهد شد.  

برخی با استناد به این [[روایات]]، گفته‌اند که دخالت در [[سیاست]] و [[مخالفت]] با [[حکومت‌های ستم‌پیشه]]، خلاف تقیه است. در این که در [[مبارزه]] با [[دشمن]] لازم است از تقیه و اصول مخفی‌کاری استفاده کرد، تردیدی نیست، اما به نام تقیه، مسئولیت‌های [[اجتماعی]] را کنار گذاشتن و تا [[ظهور امام زمان]]{{ع}} در سنگر تقیه ماندن، چیزی نیست که [[اسلام]] آن را تأکید کند. [[اسلام]]، اجازه داده در جایی که [[جان]]، [[مال]] و یا [[ناموس]] [[انسان]] در خطر است و اظهار [[حق]]، هیچ‌گونه نتیجه‌ای ندارد، تا آماده شدن شرایط خوددداری کند و [[وظیفه]] خود را پنهانی انجام دهد. بنابراین تقیه، گاه لازم است زیرا باعث [[حفظ جان]] و یا [[حفظ دین]] است، اما گاهی تقیه و [[سکوت]]، باعث نابودی [[دین]] و [[انحراف]] [[جامعه اسلامی]] است. پس [[روایات]] تقیه در صدد بازداشتن از [[جهاد]]، یا [[امر به معروف و نهی از منکر]] و [[مبارزه]] با [[ستم]] نیست، بلکه به [[انسان]] [[مسلمان]] گوشزد می‌کند، در حالی که به [[وظایف]] خود عمل می‌کند، در صورت امکان، [[جان]] و [[مال]] خود و دیگر [[مسلمانان]] را حفظ کند.  

[[امام صادق]]{{ع}} به [[ابوحمزه ثمالی]]، در رابطه با معنای [[تحریف]] شده «تقیه» که چیزی جز فرار از [[مسؤولیت]] و [[رفاه‌طلبی]] نیست، فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر ما شما را به [[یاری]] خود علیه حکومت‌های [[ستم]] فراخوانیم، رد می‌کنید و به تقیه، [[تمسک]] می‌جویید. تقیه در نزد شما از [[پدران]] و مادران‌تان دوست‌داشتنی‌تر است. اگر [[قائم]]{{ع}} [[قیام]] کند، [[نیاز]] به پرسش از شما ندارد و درباره بسیاری از شما که [[نفاق]] پیشه کرده [[اید]]، [[حد ]][[الهی]] را جاری خواهد کرد.  

[[امام]]{{ع}} هشدار می‌دهد که این گونه از تقیه برداشت کردن، [[نشانه نفاق]] است و هنگامی که [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[ظهور]] کند، با این که این عده ادعای [[شیعه]] بودن را دارند به عنوان [[منافق]] با آنان برخورد خواهد کرد.