حبیب رضا ارزانی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'ازجمله' به 'از جمله') |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<onlyinclude> | <onlyinclude> | ||
[[پرونده:137942.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[حبیب رضا ارزانی]]]] | [[پرونده:137942.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[حبیب رضا ارزانی]]]] | ||
حجت الاسلام و المسلمین [[حبیب رضا ارزانی]] (متولد ۱۳۵۰ ش، تهران)، تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: [[سید احمد فقیه امامی]] و [[سید حسن فقیه امامی]] پیگیری کرد. همکاری با [[دفتر تبلیغات اسلامی]] و [[سازمان فرهنگ و ارتباطات]] | حجت الاسلام و المسلمین [[حبیب رضا ارزانی]] (متولد ۱۳۵۰ ش، تهران)، تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: [[سید احمد فقیه امامی]] و [[سید حسن فقیه امامی]] پیگیری کرد. همکاری با [[دفتر تبلیغات اسلامی]] و [[سازمان فرهنگ و ارتباطات]] از جمله فعالیتهای وی است. او علاوه بر تدریس، به راهنمایی و مشاوره پایاننامهها با عناوین فقهی و حقوقی در مقطع تحصیلات تكمیلی مشغول است و تاکنون چندین جلد کتاب و مقاله به رشتهٔ تحریر درآورده است. ''«من کیستم»''، ''«مقایسه تطبیقی جایگاه زن در اسلام و مسیحیت»''، ''«معنویت مسیحی»''، ''«[[دکترین آینده جهان در پرتو دعاهای ندبه افتتاح و عهد دستاوردهای تحلی محتوای کیفی (مقاله)|دکترین آینده جهان در پرتو دعاهای ندبه افتتاح و عهد دستاوردهای تحلی محتوای کیفی]]»'' و ''«نگاهی گذرا به برخی از موانع بسط روشنفکری حوزوی»'' برخی از این آثار است<ref>[http://harzani.andishvaran.ir/fa/Articles.html پایگاه اندیشوران حوزه]</ref>. | ||
</onlyinclude> | </onlyinclude> | ||
==جستارهای وابسته== | ==جستارهای وابسته== | ||
نسخهٔ ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۲۰

حجت الاسلام و المسلمین حبیب رضا ارزانی (متولد ۱۳۵۰ ش، تهران)، تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: سید احمد فقیه امامی و سید حسن فقیه امامی پیگیری کرد. همکاری با دفتر تبلیغات اسلامی و سازمان فرهنگ و ارتباطات از جمله فعالیتهای وی است. او علاوه بر تدریس، به راهنمایی و مشاوره پایاننامهها با عناوین فقهی و حقوقی در مقطع تحصیلات تكمیلی مشغول است و تاکنون چندین جلد کتاب و مقاله به رشتهٔ تحریر درآورده است. «من کیستم»، «مقایسه تطبیقی جایگاه زن در اسلام و مسیحیت»، «معنویت مسیحی»، «دکترین آینده جهان در پرتو دعاهای ندبه افتتاح و عهد دستاوردهای تحلی محتوای کیفی» و «نگاهی گذرا به برخی از موانع بسط روشنفکری حوزوی» برخی از این آثار است[۱].