یوم الجمع: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۲۳:۰۳

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

یوم الجمع در قرآن | یوم الجمع در حدیث | یوم الجمع در نهج البلاغه | یوم الجمع در کلام اسلامی | یوم الجمع در عرفان اسلامی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل یوم الجمع (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

به معنای روز گردهمایی است و مقصود از آن، روز رستاخیز است. قرآن دو بار این تعبیر را به کار برده است^[۱] و از تعابیر هم معنای آن نیز در دو سوره دیگر یاد کرده است^[۲]. وجه این تعبیر آن است که به روز رستاخیز، آدمیان و جنیان و فرشتگان مقرب به خواست خداوند گرد هم می‌آیند و اعمال مکلفان به ترازوی دادگاه الهی وزن می‌شود. این آموزه دینی اثری ژرف در نظام اخلاقی و تربیتی اسلام دارد؛ آن سان که برخی مفسران گفته‌اند غرض از وحی و رسالت پیامبران ترسانیدن انسان از آن همایش بزرگ و سخت است. در آن روز، مردمان به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی به بهشت می‌روند و گروهی به دوزخ. بدون انذارِ انسان از یوم الجمع و ماجرایی که در آن پیش می‌آید، دعوت دینی ناکام می‌ماند و رسالت پیامبران (ع) بی فرجام می‌شود^[۳]^[۴].

منابع

فرهنگ شیعه

جستارهای وابسته

پانویس

با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:

↑ ﴿يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ﴾؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ ﴿وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ﴾؛سوره شوری، آیه ۷.
↑ ﴿إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ ﴾؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ ﴿قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ﴾؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.
↑ المیزان‌، ۱۸/ ۱۷؛ پیام قرآن‌، ۵/ ۵۵؛ تفسیر نمونه‌، ۲۴/ ۱۹۴.
↑ فرهنگ شیعه، ص 481.

[1] ﴿يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ﴾؛ سوره تغابن، آیه ۹؛ ﴿وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ﴾؛سوره شوری، آیه ۷.

[2] ﴿إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ ﴾؛ سوره هود، آیه ۱۰۳؛ ﴿قُلْ إِنَّ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ﴾؛ سوره واقعه، آیه ۴۹ و ۵۰.

[3] المیزان‌، ۱۸/ ۱۷؛ پیام قرآن‌، ۵/ ۵۵؛ تفسیر نمونه‌، ۲۴/ ۱۹۴.

[4] فرهنگ شیعه، ص 481.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

@@ خط ۲۱: / خط ۲۱: @@
 {{پانویس2}}
-[[رده:مدخل‌]]
+[[رده:مدخل]]
 [[رده:یوم الجمع]]