حج: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۲ بایت حذف‌شده ،  ‏۵ مهٔ ۲۰۲۰
جز
جایگزینی متن - 'علیه' به 'علیه'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'علیه' به 'علیه')
خط ۲۸: خط ۲۸:
*[[امام]]، در بعد [[سیاسی]] [[فریضه]] حج می فرماید: "این [[مکه]]، این مشعر، این منا، این [[عرفات]]، همه‌اش یک مسأله [[سیاسی]] است. ممکن است [[عبادت]] باشد، در عباداتش هم [[سیاست]] است، [[سیاست]] هم [[عبادت]] است"<ref> خط امام، کلام امام، ج۲، ص۱۰۵.</ref>. "مجتمع، هم یک مجتمع [[سیاسی]] است که باید اشخاصی که از اطراف می روند، از ممالک مختلف می روند، مسائل را با هم طرح بکنند، مسائل [[مسلمین]] را طرح بکنند..."<ref>صحیفه نور، ج۹، ص۱۳۷.</ref>. "... اجتماع حج، از امور بسیار [[سیاسی]] [[اسلام]] است که تمام طبقات مستطیع، که هر جای [[ایران]] [[اسلامی]] هستند، هر جای [[ممالک اسلامی]] هستند، جمع شوند در هر سال در یک محلّی،... این اجتماعات، اجتماعاتِ [[سیاسی]] است، [[اجتماعی]] است، باید در این اجتماعات، گویندگان، نویسندگان همه [[بلاد مسلمین]] در آنجا مسائل [[اسلام]] را، مسائل [[بلاد مسلمین]] را، گرفتاری‌هایی که دارند... باید چه کنند"<ref>صحیفه نور، ج۹، ص۲۰۴.</ref>. "... جهات [[سیاسی]] زیادی در اجتماعات، جماعات و جُمعات و خصوصاً اجتماعِ گرانبهای حج می‌باشد که از آن جمله، اطلاع بر گرفتاری‌های اساسی و [[سیاسی]] [[اسلام]] و [[مسلمین]] است، که با گردهمایی [[روحانیون]] و روشنفکران و متعهّدان [[زائر]] [[بیت الله الحرام]] ممکن است طرح، و با [[مشورت]]، از راه‌حل‌ها مطّلع، و در بازگشت به [[کشورهای اسلامی]]، در مجتمع‌های عمومی گزارش داده و در رفع آنها کوشا شوند..."<ref>صحیفه نور، ج۹، ص۲۲۳.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۳۵-۱۴۰.</ref>.  
*[[امام]]، در بعد [[سیاسی]] [[فریضه]] حج می فرماید: "این [[مکه]]، این مشعر، این منا، این [[عرفات]]، همه‌اش یک مسأله [[سیاسی]] است. ممکن است [[عبادت]] باشد، در عباداتش هم [[سیاست]] است، [[سیاست]] هم [[عبادت]] است"<ref> خط امام، کلام امام، ج۲، ص۱۰۵.</ref>. "مجتمع، هم یک مجتمع [[سیاسی]] است که باید اشخاصی که از اطراف می روند، از ممالک مختلف می روند، مسائل را با هم طرح بکنند، مسائل [[مسلمین]] را طرح بکنند..."<ref>صحیفه نور، ج۹، ص۱۳۷.</ref>. "... اجتماع حج، از امور بسیار [[سیاسی]] [[اسلام]] است که تمام طبقات مستطیع، که هر جای [[ایران]] [[اسلامی]] هستند، هر جای [[ممالک اسلامی]] هستند، جمع شوند در هر سال در یک محلّی،... این اجتماعات، اجتماعاتِ [[سیاسی]] است، [[اجتماعی]] است، باید در این اجتماعات، گویندگان، نویسندگان همه [[بلاد مسلمین]] در آنجا مسائل [[اسلام]] را، مسائل [[بلاد مسلمین]] را، گرفتاری‌هایی که دارند... باید چه کنند"<ref>صحیفه نور، ج۹، ص۲۰۴.</ref>. "... جهات [[سیاسی]] زیادی در اجتماعات، جماعات و جُمعات و خصوصاً اجتماعِ گرانبهای حج می‌باشد که از آن جمله، اطلاع بر گرفتاری‌های اساسی و [[سیاسی]] [[اسلام]] و [[مسلمین]] است، که با گردهمایی [[روحانیون]] و روشنفکران و متعهّدان [[زائر]] [[بیت الله الحرام]] ممکن است طرح، و با [[مشورت]]، از راه‌حل‌ها مطّلع، و در بازگشت به [[کشورهای اسلامی]]، در مجتمع‌های عمومی گزارش داده و در رفع آنها کوشا شوند..."<ref>صحیفه نور، ج۹، ص۲۲۳.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۳۵-۱۴۰.</ref>.  
*[[امام]] [[امت]]، ضمن راهنمایی‌هایی که در جهت اهداف و محتوای سیاسیِ حج دارد، در [[تبیین]] اینکه از حج، چه استفاده‌های [[تبلیغی]] و [[سیاسی]]- [[اجتماعی]] می‌توان برد، می‌‌فرماید: "... باید در این اجتماع [[عظیم]] [[الهی]] که هیچ قدرتی جز [[قدرت]] لایزال [[خداوند]]، نمی‌تواند آن را فراهم کند، [[مسلمانان]] به بررسی [[مشکلات]] عمومی [[مسلمین]] پرداخته و در راه رفع آنها با مشورتِ همگان، کوشش کنند..."<ref> پیام حجّ امام، در ۱۵ شهریور ۶۰.</ref> و خطاب به حاضران آن [[میقات]] [[عظیم]] و [[کنگره]] شکوهمند، می‌گوید: "... همه شما، ای [[زائران]] بزرگوار [[بیت الله الحرام]]، که از چهار سوی عالم، به طرف [[خانه خدا]]، مرکز [[توحید]] و محلّ [[وحی]]، و [[مقام ابراهیم]] و [[محمد]]، این دو [[ابر]] مرد [[بت]] شکن و پرخاشگر بر مستکبرین شتافتید،... حال، بشناسید این مشاعر بزرگ را، و مجهّز شوید از مرکز [[بت‌شکنی]]، برای شکستن بت‌های بزرگ، که به صورت قدرت‌های [[شیطانی]] و چپاولگران آدمخوار درآمده‌اند و از این قدرت‌های تهی از [[ایمان]] نهراسید و با اتّکال به [[خدای بزرگ]]، در این مواقف عظیمه، [[پیمان]] [[اتحاد]] و اتفاق در مقابل جنود [[شرک]] و [[شیطنت]] ببندید..."<ref>صحیفه نور، ج۹، ص۲۲۱، پیام [[امام]] به مناسبت روز عرفه</ref>. [[الله اکبر]]... شگفت سخنی است و بزرگ پیامی! [[راستی]] وقتی که فقیهی بزرگوار و [[آگاه]] و بیدار، اینگونه ابراهیم‌وار، تبر برداشته و به جانِ بت‌های پوشالی قرن افتاده باشد، حج هم در مسیر خود، [[هدایتگر]] [[افکار]] و مؤلف [[قلوب]] خواهد شد... الحمدلله، بر این [[نعمت]] عظمی. این، خود یکی از نمونه‌های [[امامت]] و [[رهبری]] اصیل، در [[شئون]] [[اسلامی]]- و از جمله حج- است که [[خدا]] بر ما [[منت]] نهاده است. باز هم بشنویم از زبانِ این [[هادی]] [[امت]]، که زلال معارفِ [[دین]] است: "... از همه بالاتر، در هر سال یک مرتبه اجتماع در حج که از همه [[بلاد اسلامی]]، اشخاصی که مستطیع هستند، [[واجب]] شده است بر آنها که مجتمع شوند و باید در آنجا مسائل [[اسلام]]، در آن مواقفی که در حج هست، در [[عرفات]]، به خصوص در منا، و بعد در خود [[مکه]] مکرمه و بعد در [[حرم]] [[پیامبر خاتم|رسول اکرم]]{{صل}}، این مواقفی که در آنجا هست، در آنجا [[مردم]] مطلع بشوند از اوضاع مملکت و از اوضاع تمام [[کشورهای اسلامی]]، و در آنجا بالحقیقه، یک مجلس [[عالی]] است و یک اجتماع [[عالی]] برای بررسی تمام اوضاع تمام [[کشورهای اسلامی]]"<ref>صحیفه نور،ج۸، ص ۲۶۴.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۳۵-۱۴۰.</ref>.  
*[[امام]] [[امت]]، ضمن راهنمایی‌هایی که در جهت اهداف و محتوای سیاسیِ حج دارد، در [[تبیین]] اینکه از حج، چه استفاده‌های [[تبلیغی]] و [[سیاسی]]- [[اجتماعی]] می‌توان برد، می‌‌فرماید: "... باید در این اجتماع [[عظیم]] [[الهی]] که هیچ قدرتی جز [[قدرت]] لایزال [[خداوند]]، نمی‌تواند آن را فراهم کند، [[مسلمانان]] به بررسی [[مشکلات]] عمومی [[مسلمین]] پرداخته و در راه رفع آنها با مشورتِ همگان، کوشش کنند..."<ref> پیام حجّ امام، در ۱۵ شهریور ۶۰.</ref> و خطاب به حاضران آن [[میقات]] [[عظیم]] و [[کنگره]] شکوهمند، می‌گوید: "... همه شما، ای [[زائران]] بزرگوار [[بیت الله الحرام]]، که از چهار سوی عالم، به طرف [[خانه خدا]]، مرکز [[توحید]] و محلّ [[وحی]]، و [[مقام ابراهیم]] و [[محمد]]، این دو [[ابر]] مرد [[بت]] شکن و پرخاشگر بر مستکبرین شتافتید،... حال، بشناسید این مشاعر بزرگ را، و مجهّز شوید از مرکز [[بت‌شکنی]]، برای شکستن بت‌های بزرگ، که به صورت قدرت‌های [[شیطانی]] و چپاولگران آدمخوار درآمده‌اند و از این قدرت‌های تهی از [[ایمان]] نهراسید و با اتّکال به [[خدای بزرگ]]، در این مواقف عظیمه، [[پیمان]] [[اتحاد]] و اتفاق در مقابل جنود [[شرک]] و [[شیطنت]] ببندید..."<ref>صحیفه نور، ج۹، ص۲۲۱، پیام [[امام]] به مناسبت روز عرفه</ref>. [[الله اکبر]]... شگفت سخنی است و بزرگ پیامی! [[راستی]] وقتی که فقیهی بزرگوار و [[آگاه]] و بیدار، اینگونه ابراهیم‌وار، تبر برداشته و به جانِ بت‌های پوشالی قرن افتاده باشد، حج هم در مسیر خود، [[هدایتگر]] [[افکار]] و مؤلف [[قلوب]] خواهد شد... الحمدلله، بر این [[نعمت]] عظمی. این، خود یکی از نمونه‌های [[امامت]] و [[رهبری]] اصیل، در [[شئون]] [[اسلامی]]- و از جمله حج- است که [[خدا]] بر ما [[منت]] نهاده است. باز هم بشنویم از زبانِ این [[هادی]] [[امت]]، که زلال معارفِ [[دین]] است: "... از همه بالاتر، در هر سال یک مرتبه اجتماع در حج که از همه [[بلاد اسلامی]]، اشخاصی که مستطیع هستند، [[واجب]] شده است بر آنها که مجتمع شوند و باید در آنجا مسائل [[اسلام]]، در آن مواقفی که در حج هست، در [[عرفات]]، به خصوص در منا، و بعد در خود [[مکه]] مکرمه و بعد در [[حرم]] [[پیامبر خاتم|رسول اکرم]]{{صل}}، این مواقفی که در آنجا هست، در آنجا [[مردم]] مطلع بشوند از اوضاع مملکت و از اوضاع تمام [[کشورهای اسلامی]]، و در آنجا بالحقیقه، یک مجلس [[عالی]] است و یک اجتماع [[عالی]] برای بررسی تمام اوضاع تمام [[کشورهای اسلامی]]"<ref>صحیفه نور،ج۸، ص ۲۶۴.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۳۵-۱۴۰.</ref>.  
*[[حضرت]] [[امام]]، در [[پیام]] دیگری، [[وظایف]] [[حجاج]] را [[بیان]] فرموده است. از جمله اینکه: "... بر [[دانشمندان]] و معمّمین لازم است مسائل اساسی [[سیاسی]] و اجتماعیِ خود را با دیگر [[برادران]] در میان بگذارند و در رفع آن، طرح‌هایی تهیه کنند"<ref>صحیفه نور،ج ۹، ص ۱۷۶.</ref> آنچه سبب عدم استفاده از حج شده است، نشناختن [[فلسفه]] [[اجتماعی]]- سیاسیِ این اجتماع [[عظیم]] [[امت]] [[مسلمان]] است. در واقع، چیزی که [[امام]]، از آن به "گم کردن حج" تعبیر می‌کند و [[ضرورت]] بازیابی و پیدا کردن حج را مطرح می‌سازد: "... [[مسلمین]]، اگر حج را پیدا کنند، آن سیاستی که در حج به کار رفته از طرفِ [[اسلام]]، همان را پیدا کنند، کافی است برای این که [[استقلال]] خودشان را پیدا کنند"<ref>صحیفه نور، ج ۱۰، ص ۱۱۶.</ref> [[امام]] [[امت]]، خود در این رابطه کوشید تا از طریق پیام‌های خود در ایام حج به [[زائران]] [[خانه خدا]] و نیز در سخنرانی‌های خود، صدای [[مظلومیت]] [[امت]] [[مسلمان]] [[ایران]] را به گوش جهانیان برساند و آنان را در [[مبارزه]] با [[دشمنان]] [[قرآن]] و [[مسلمین]] به [[همبستگی]] و [[اتحاد]] وادارد و حج را به کانون و پایگاهی برای [[مبارزه]] [[علیه]][[استکبار]] و [[کفر]] جهانی تبدیل سازد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۳۵-۱۴۰.</ref>.
*[[حضرت]] [[امام]]، در [[پیام]] دیگری، [[وظایف]] [[حجاج]] را [[بیان]] فرموده است. از جمله اینکه: "... بر [[دانشمندان]] و معمّمین لازم است مسائل اساسی [[سیاسی]] و اجتماعیِ خود را با دیگر [[برادران]] در میان بگذارند و در رفع آن، طرح‌هایی تهیه کنند"<ref>صحیفه نور،ج ۹، ص ۱۷۶.</ref> آنچه سبب عدم استفاده از حج شده است، نشناختن [[فلسفه]] [[اجتماعی]]- سیاسیِ این اجتماع [[عظیم]] [[امت]] [[مسلمان]] است. در واقع، چیزی که [[امام]]، از آن به "گم کردن حج" تعبیر می‌کند و [[ضرورت]] بازیابی و پیدا کردن حج را مطرح می‌سازد: "... [[مسلمین]]، اگر حج را پیدا کنند، آن سیاستی که در حج به کار رفته از طرفِ [[اسلام]]، همان را پیدا کنند، کافی است برای این که [[استقلال]] خودشان را پیدا کنند"<ref>صحیفه نور، ج ۱۰، ص ۱۱۶.</ref> [[امام]] [[امت]]، خود در این رابطه کوشید تا از طریق پیام‌های خود در ایام حج به [[زائران]] [[خانه خدا]] و نیز در سخنرانی‌های خود، صدای [[مظلومیت]] [[امت]] [[مسلمان]] [[ایران]] را به گوش جهانیان برساند و آنان را در [[مبارزه]] با [[دشمنان]] [[قرآن]] و [[مسلمین]] به [[همبستگی]] و [[اتحاد]] وادارد و حج را به کانون و پایگاهی برای [[مبارزه]] علیه[[استکبار]] و [[کفر]] جهانی تبدیل سازد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۳۵-۱۴۰.</ref>.
*چه سکویی رفیع‌تر از مواقف حج؟! و چه بلندگویی رساتر از [[مسجدالحرام]] و منا و [[عرفات]]!.. [[امام]]، چه خوب و صریح و [[ظریف]] و عمیق، انگشت روی نقاط حسّاس و [[سرنوشت]] ساز مسائل گذاشته، برای [[آگاهی]] بخشی و [[منفعت]] آفرینیِ [[زیارت]] [[کعبه]] برای [[مصالح]] [[مسلمین]]، می‌‌گوید: "... ای مسلمانانی که در کنار [[خانه خدا]]، به [[دعا]] نشسته‌اید، به ایستادگان در مقابل [[آمریکا]] و سایر ابرقدرت‌ها [[دعا]] کنید..."<ref>صحیفه نور، ج ۱۳، ص ۸۴.</ref> و با اظهار شگفتی از خامیِ [[روحانی]] نمایان وابسته به [[حکّام]] [[جور]]، نسبت به مسائل [[اسلام]]، می‌‌فرماید: "... نمی‌دانم [[ائمه]] [[جماعت]] حرمین شریفین، از [[اسلام]] چه برداشت کرده‌اند و از حج [[بیت الله الحرام]] که سرتاسر آن مشحون به [[سیاست]]، و سرلوحه آن، [[قیام]] [[انسان‌ها]] به [[قسط]] و رفع [[ستمگری‌ها]] و چپاولگری‌هاست که سیاستِ کلّیِ انبیای عظام و خصوص، [[پیامبر خاتم|حضرت رسول خاتم]]{{صل}} است، چه فهمیده‌اند، که زائرین حرمین شریفین را به اسم [[اسلام]] از دخالت در [[سیاست]] و حتی از [[شعار]] [[علیه]][[اسرائیل]] و [[آمریکا]] منع می‌‌کنند؟... اگر [[دولت]] [[حجاز]] از این [[فریضه]] عبادی [[سیاسی]] که هر سال در مواقف کریمه حرمینِ شریفین، با حضور میلیونی [[مسلمانان]] تشکیل می‌شود استفاده [[سیاسی]] [[اسلام]] می‌‌نمود، احتیاج به [[آمریکا]] و هواپیماهای "آواکس" آن و سایر ابرقدرت‌ها نداشت... در مرکز [[سیاست]] [[اسلام]]، [[مسلمین]] به حکمِ وعّاظ السلاطین با دخالت در [[سیاست]]، بلکه با [[شعار]] [[علیه]][[دشمنان]] خونخوار [[قرآن]] [[کریم]] و [[اسلام]] [[عزیز]]، [[مجرم]] شناخته می‌شوند و به حبس و [[شکنجه]] کشیده می‌گردند... از [[حجاج]] [[بیت الله الحرام]] تقاضا داریم که برای [[پیروزی اسلام]]، در مواقف شریفه [[دعا]] کنند و [[پیام]] [[ملت]] [[ایران]] و ندای "یا للمسلمینِ" این [[امّت]] [[مظلوم]] را به کشورهای خود برسانند..."<ref>صحیفه نور، ج ۱۵، ص ۱۸۶.</ref> در همین [[پیام]] است که [[امام]] [[امت]]، با اشاره به محتوای [[آگاهی]] بخش و [[وحدت]] آفرین و بیدارگر حج، اظهار [[تأسف]] می‌‌کنند از اینکه: "... ملاذ و ملجائی چون حرمین شریفین، که در [[عهد]] [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} مرکز [[عبادت]] و [[سیاست]] [[اسلامی]] بوده و پس از [[رحلت]] آن بزرگوار، مدت‌ها نیز چنین بوده است و طرح [[فتوحات]] و [[سیاست]] از آن دو مرکز بزرگ [[سیاسی]] عبادی ریخته می‌‌شده است، اکنون به واسطه کج فهمی‌ها و غرض ورزی‌ها و تبلیغات وسیع ابرقدرت‌ها، کار را به آنجا بکشانند که دخالت در [[امور سیاسی]] و [[اجتماعی]]، که مورد احتیاج مبرم و از اهمّ امور [[مسلمین]] است، در حرمین شریفین، [[جرم]] شناخته شود... [[جرم]] این [[مسلمانان]]، [[شعار]] بر ضدّ [[آمریکا]] و [[اسرائیل]]، این [[دشمنان]] [[خدا]] و [[رسول]] بوده است..."<ref>صحیفه نور، ج ۱۵، ص ۱۸۶.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۳۵-۱۴۰.</ref>.   
*چه سکویی رفیع‌تر از مواقف حج؟! و چه بلندگویی رساتر از [[مسجدالحرام]] و منا و [[عرفات]]!.. [[امام]]، چه خوب و صریح و [[ظریف]] و عمیق، انگشت روی نقاط حسّاس و [[سرنوشت]] ساز مسائل گذاشته، برای [[آگاهی]] بخشی و [[منفعت]] آفرینیِ [[زیارت]] [[کعبه]] برای [[مصالح]] [[مسلمین]]، می‌‌گوید: "... ای مسلمانانی که در کنار [[خانه خدا]]، به [[دعا]] نشسته‌اید، به ایستادگان در مقابل [[آمریکا]] و سایر ابرقدرت‌ها [[دعا]] کنید..."<ref>صحیفه نور، ج ۱۳، ص ۸۴.</ref> و با اظهار شگفتی از خامیِ [[روحانی]] نمایان وابسته به [[حکّام]] [[جور]]، نسبت به مسائل [[اسلام]]، می‌‌فرماید: "... نمی‌دانم [[ائمه]] [[جماعت]] حرمین شریفین، از [[اسلام]] چه برداشت کرده‌اند و از حج [[بیت الله الحرام]] که سرتاسر آن مشحون به [[سیاست]]، و سرلوحه آن، [[قیام]] [[انسان‌ها]] به [[قسط]] و رفع [[ستمگری‌ها]] و چپاولگری‌هاست که سیاستِ کلّیِ انبیای عظام و خصوص، [[پیامبر خاتم|حضرت رسول خاتم]]{{صل}} است، چه فهمیده‌اند، که زائرین حرمین شریفین را به اسم [[اسلام]] از دخالت در [[سیاست]] و حتی از [[شعار]] علیه[[اسرائیل]] و [[آمریکا]] منع می‌‌کنند؟... اگر [[دولت]] [[حجاز]] از این [[فریضه]] عبادی [[سیاسی]] که هر سال در مواقف کریمه حرمینِ شریفین، با حضور میلیونی [[مسلمانان]] تشکیل می‌شود استفاده [[سیاسی]] [[اسلام]] می‌‌نمود، احتیاج به [[آمریکا]] و هواپیماهای "آواکس" آن و سایر ابرقدرت‌ها نداشت... در مرکز [[سیاست]] [[اسلام]]، [[مسلمین]] به حکمِ وعّاظ السلاطین با دخالت در [[سیاست]]، بلکه با [[شعار]] علیه[[دشمنان]] خونخوار [[قرآن]] [[کریم]] و [[اسلام]] [[عزیز]]، [[مجرم]] شناخته می‌شوند و به حبس و [[شکنجه]] کشیده می‌گردند... از [[حجاج]] [[بیت الله الحرام]] تقاضا داریم که برای [[پیروزی اسلام]]، در مواقف شریفه [[دعا]] کنند و [[پیام]] [[ملت]] [[ایران]] و ندای "یا للمسلمینِ" این [[امّت]] [[مظلوم]] را به کشورهای خود برسانند..."<ref>صحیفه نور، ج ۱۵، ص ۱۸۶.</ref> در همین [[پیام]] است که [[امام]] [[امت]]، با اشاره به محتوای [[آگاهی]] بخش و [[وحدت]] آفرین و بیدارگر حج، اظهار [[تأسف]] می‌‌کنند از اینکه: "... ملاذ و ملجائی چون حرمین شریفین، که در [[عهد]] [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} مرکز [[عبادت]] و [[سیاست]] [[اسلامی]] بوده و پس از [[رحلت]] آن بزرگوار، مدت‌ها نیز چنین بوده است و طرح [[فتوحات]] و [[سیاست]] از آن دو مرکز بزرگ [[سیاسی]] عبادی ریخته می‌‌شده است، اکنون به واسطه کج فهمی‌ها و غرض ورزی‌ها و تبلیغات وسیع ابرقدرت‌ها، کار را به آنجا بکشانند که دخالت در [[امور سیاسی]] و [[اجتماعی]]، که مورد احتیاج مبرم و از اهمّ امور [[مسلمین]] است، در حرمین شریفین، [[جرم]] شناخته شود... [[جرم]] این [[مسلمانان]]، [[شعار]] بر ضدّ [[آمریکا]] و [[اسرائیل]]، این [[دشمنان]] [[خدا]] و [[رسول]] بوده است..."<ref>صحیفه نور، ج ۱۵، ص ۱۸۶.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۳۵-۱۴۰.</ref>.   
*از بیانات فراوان [[امام]] [[امت]] در بعد [[سیاسی]] حج و دستورالعمل بهره برداری صحیح از این [[فریضه]]، به همین مقدار- هرچند به طول انجامید- بسنده می‌کنیم<ref>سخنان امام در این باره بسیار است. از جمله به موارد زیر، می‌‌توانید مراجعه نمایید: صحیفه نور، ج۱، ص ۱۵۶، ۱۹۴؛ ج۳، ص ۱۲۳؛ ج۹، ص ۲۳۵؛ ج۱۰، ص ۲۲۲؛ ج۱۳، ص ۸۰، ۱۲۳، ۱۶۳، ۱۵۴، ۱۵۵.</ref>  این همه، برای نشان دادن این جهت در حج بود که: مرتبط است با [[وضعیت اجتماعی]] و [[سرنوشت]] [[سیاسی]] [[مسلمین]]. [[حاکم]] بر [[حق]] [[اسلامی]] هم نمی‌تواند نسبت به آن بی‌تفاوت باشد. از این رو، حج، برای احیای امر [[ائمه]]{{عم}} و نشر [[حق]] و [[دفاع]] از [[فضیلت‌ها]] و [[مبارزه]] با [[طاغوت‌ها]]، سنگری برای [[رهبری]] و [[ولایت]] است. که هم [[امام]] [[مسلمین]] به آن توجه دارد و هم [[پیروان]] [[قرآن]] باید از آن، در جهت [[حق]]، بهره بگیرند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۳۵-۱۴۰.</ref>.
*از بیانات فراوان [[امام]] [[امت]] در بعد [[سیاسی]] حج و دستورالعمل بهره برداری صحیح از این [[فریضه]]، به همین مقدار- هرچند به طول انجامید- بسنده می‌کنیم<ref>سخنان امام در این باره بسیار است. از جمله به موارد زیر، می‌‌توانید مراجعه نمایید: صحیفه نور، ج۱، ص ۱۵۶، ۱۹۴؛ ج۳، ص ۱۲۳؛ ج۹، ص ۲۳۵؛ ج۱۰، ص ۲۲۲؛ ج۱۳، ص ۸۰، ۱۲۳، ۱۶۳، ۱۵۴، ۱۵۵.</ref>  این همه، برای نشان دادن این جهت در حج بود که: مرتبط است با [[وضعیت اجتماعی]] و [[سرنوشت]] [[سیاسی]] [[مسلمین]]. [[حاکم]] بر [[حق]] [[اسلامی]] هم نمی‌تواند نسبت به آن بی‌تفاوت باشد. از این رو، حج، برای احیای امر [[ائمه]]{{عم}} و نشر [[حق]] و [[دفاع]] از [[فضیلت‌ها]] و [[مبارزه]] با [[طاغوت‌ها]]، سنگری برای [[رهبری]] و [[ولایت]] است. که هم [[امام]] [[مسلمین]] به آن توجه دارد و هم [[پیروان]] [[قرآن]] باید از آن، در جهت [[حق]]، بهره بگیرند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۱۳۵-۱۴۰.</ref>.


۲۲۴٬۹۰۳

ویرایش