اصحاب سفینه: تفاوت میان نسخه‌ها

۹۵۳ بایت اضافه‌شده ،  ‏۹ مهٔ ۲۰۲۰
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{نبوت}}
{{نبوت}}
 
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[اصحاب سفینه در قرآن]] | [[اصحاب سفینه در حدیث]] | [[اصحاب سفینه در کلام اسلامی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[اصحاب سفینه (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
==مقدمه==
==مقدمه==
*مراد از أصحاب سفینه، که در چندین سوره و [[آیه]] یاد شده، جمعیت [[باقی]] مانده از [[قوم نوح]] است و نه همه [[قوم نوح]]. این داستان بارها، یاد شده و ارتباطی با حیات تبلیغی [[پیامبر]] و موضع گیری‌های ایشان دارد. اهداف این نقل‌ها برای شخص [[پیامبر]] متفاوت است. مثلا در [[سوره اعراف]]، [[یونس]]، هود، [[انبیاء]]، مؤمنون، شعراء، عنکبوت و صافات این داستان آمده و حتی ترتیب [[تاریخی]] در برخی از موارد در جایی که داستان [[انبیا]] می‌باشد، رعایت شده است. در [[سوره اعراف]] در اشاره به شیوه موضع‌گیری و برخورد [[مخالفان]] آمده، که [[نوح]] درمقابل ملاء از قومش که او را به [[ضلالت]] و [[گمراهی]] متهم می‌کردند: {{متن قرآن|قَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَرَاكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}}<ref>«سرکردگان قوم او گفتند: بی‌گمان ما تو را در گمراهی آشکاری می‌بینیم» سوره اعراف، آیه ۶۰.</ref> می‌گوید من [[گمراه]] نیستم بلکه ۱ - [[فرستاده خدا]] هستم ۲ - و در [[ابلاغ]] [[رسالت]] خیر خواه شما است. ۳ - و از سوی [[خداوند]] آگاهی‌هائی دارم که شما به آن جاهلید: {{متن قرآن|قَالَ يَا قَوْمِ لَيْسَ بِي ضَلَالَةٌ وَلَكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«گفت: ای قوم من! در من هیچ گمراهی نیست بلکه من فرستاده‌ای از سوی پروردگار جهانیانم» سوره اعراف، آیه ۶۱.</ref>* {{متن قرآن|أُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي وَأَنْصَحُ لَكُمْ وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ}}<ref>«پیام‌های پروردگارم را به شما می‌رسانم و برای شما خیرخواهی می‌کنم و از (سوی) خداوند چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید» سوره اعراف، آیه ۶۲.</ref> وآیا تعجب می‌کنید که آگاهی‌هائی - ذکر - از سوی [[خداوند]] برمردی ازجنس شما نازل شده است که با [[انذار]] شما راه [[تقوی]] پیشگی بیاموزید و مورد رحم [[خداوند]] واقع شوید: {{متن قرآن|أَوَعَجِبْتُمْ أَنْ جَاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلَى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ}}<ref>«آیا شگفت می‌دارید که از سوی پروردگارتان بر (زبان)  مردی از شما پندی آمده باشد تا هشدارتان دهد؟ و تا پرهیزگاری ورزید و باشد که بر شما رحمت آورند» سوره اعراف، آیه ۶۳.</ref> و سرانجام [[نجات]] یافتن [[ایمان]] آورندگان - [[اصحاب]] سفینه - و [[هلاکت]] [[تکذیب]] کننده [[ایستاده]] در مقابل [[دعوت]] {{متن قرآن|فَكَذَّبُوهُ فَأَنْجَيْنَاهُ وَالَّذِينَ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَأَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا}}<ref>«پس او را دروغگو شمردند؛ ما هم او و کسانی را که در کشتی با وی بودند رهایی بخشیدیم و کسانی را که آیات ما را دروغ شمردند غرق کردیم؛ بی‌گمان، آنان گروهی کوردل  بودند» سوره اعراف، آیه ۶۴.</ref> و این [[هلاکت]] [[مخالفان]] [[دعوت]] [[توحید]] به سبب کوردلی آنان است: {{متن قرآن|إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا عَمِينَ}}<ref>«پس او را دروغگو شمردند؛ ما هم او و کسانی را که در کشتی با وی بودند رهایی بخشیدیم و کسانی را که آیات ما را دروغ شمردند غرق کردیم؛ بی‌گمان، آنان گروهی کوردل  بودند» سوره اعراف، آیه ۶۴.</ref>.
*مراد از أصحاب سفینه، که در چندین سوره و [[آیه]] یاد شده، جمعیت [[باقی]] مانده از [[قوم نوح]] است و نه همه [[قوم نوح]]. این داستان بارها، یاد شده و ارتباطی با حیات تبلیغی [[پیامبر]] و موضع گیری‌های ایشان دارد. اهداف این نقل‌ها برای شخص [[پیامبر]] متفاوت است. مثلا در [[سوره اعراف]]، [[یونس]]، هود، [[انبیاء]]، مؤمنون، شعراء، عنکبوت و صافات این داستان آمده و حتی ترتیب [[تاریخی]] در برخی از موارد در جایی که داستان [[انبیا]] می‌باشد، رعایت شده است. در [[سوره اعراف]] در اشاره به شیوه موضع‌گیری و برخورد [[مخالفان]] آمده، که [[نوح]] درمقابل ملاء از قومش که او را به [[ضلالت]] و [[گمراهی]] متهم می‌کردند: {{متن قرآن|قَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَرَاكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}}<ref>«سرکردگان قوم او گفتند: بی‌گمان ما تو را در گمراهی آشکاری می‌بینیم» سوره اعراف، آیه ۶۰.</ref> می‌گوید من [[گمراه]] نیستم بلکه ۱ - [[فرستاده خدا]] هستم ۲ - و در [[ابلاغ]] [[رسالت]] خیر خواه شما است. ۳ - و از سوی [[خداوند]] آگاهی‌هائی دارم که شما به آن جاهلید: {{متن قرآن|قَالَ يَا قَوْمِ لَيْسَ بِي ضَلَالَةٌ وَلَكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«گفت: ای قوم من! در من هیچ گمراهی نیست بلکه من فرستاده‌ای از سوی پروردگار جهانیانم» سوره اعراف، آیه ۶۱.</ref>* {{متن قرآن|أُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي وَأَنْصَحُ لَكُمْ وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ}}<ref>«پیام‌های پروردگارم را به شما می‌رسانم و برای شما خیرخواهی می‌کنم و از (سوی) خداوند چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید» سوره اعراف، آیه ۶۲.</ref> وآیا تعجب می‌کنید که آگاهی‌هائی - ذکر - از سوی [[خداوند]] برمردی ازجنس شما نازل شده است که با [[انذار]] شما راه [[تقوی]] پیشگی بیاموزید و مورد رحم [[خداوند]] واقع شوید: {{متن قرآن|أَوَعَجِبْتُمْ أَنْ جَاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلَى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ}}<ref>«آیا شگفت می‌دارید که از سوی پروردگارتان بر (زبان)  مردی از شما پندی آمده باشد تا هشدارتان دهد؟ و تا پرهیزگاری ورزید و باشد که بر شما رحمت آورند» سوره اعراف، آیه ۶۳.</ref> و سرانجام [[نجات]] یافتن [[ایمان]] آورندگان - [[اصحاب]] سفینه - و [[هلاکت]] [[تکذیب]] کننده [[ایستاده]] در مقابل [[دعوت]] {{متن قرآن|فَكَذَّبُوهُ فَأَنْجَيْنَاهُ وَالَّذِينَ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَأَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا}}<ref>«پس او را دروغگو شمردند؛ ما هم او و کسانی را که در کشتی با وی بودند رهایی بخشیدیم و کسانی را که آیات ما را دروغ شمردند غرق کردیم؛ بی‌گمان، آنان گروهی کوردل  بودند» سوره اعراف، آیه ۶۴.</ref> و این [[هلاکت]] [[مخالفان]] [[دعوت]] [[توحید]] به سبب کوردلی آنان است: {{متن قرآن|إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا عَمِينَ}}<ref>«پس او را دروغگو شمردند؛ ما هم او و کسانی را که در کشتی با وی بودند رهایی بخشیدیم و کسانی را که آیات ما را دروغ شمردند غرق کردیم؛ بی‌گمان، آنان گروهی کوردل  بودند» سوره اعراف، آیه ۶۴.</ref>.
۸۰٬۱۵۳

ویرایش