محمد باقر مجلسی: تفاوت میان نسخه‌ها

|زادروز = ۱۳۰۷ق

'''ملا محمد باقر بن ملا محمد تقی مجلسی''' (متولد ۱۳۰۷ق اصفهان و متوفای ۱۱۱۰ق اصفهان) مشهور به '''علامه مجلسی'''، از بزرگترین و معروف‌ترین علمای [[شیعه]] در عهد صفویه است که در سال ۱۰۳۷ در اصفهان متولد شد و به سال ۱۱۱۱ در همان شهر وفات یافت. وی در اواخر عهد شاه سلیمان صفوی و قسمت عمده از عهد شاه سلطان حسین، رتبه شیخ الاسلامی و امامت جمعه و صاحب‌اختیار امور دینی کل کشور بود و نیز حائز ریاست علمی و سیاسی گردید. تعداد تألیفات او متجاوز از شصت کتاب است که معروف‌تر و مهم‌تر از همه -به زبان عربی- بحار الانوار است که در حقیقت، دائرة المعارف شیعه می‌باشد. بیشترین تألیفات او به زبان ساده است مانند، حق الیقین، حلیة المتقین، حیوة القلوب، عین الحیوة و جلاء العیون<ref>معارف و معاریف، ج ۹، ص ۱۲۵.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۱۳.</ref>.