|
|
| (۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{خرد}}
| | #تغییر_مسیر [[غدیر خم]] |
| {{امامت}}
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[واقعه غدیر خم در حدیث]] | [[واقعه غدیر خم در کلام اسلامی]]</div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[واقعه غدیر خم (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| |
| <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
| |
| | |
| ==مقدمه==
| |
| *موضوع [[امامت]] [[امام علی|علی]]{{ع}} و حدیث [[ولایت]] و حادثۀ [[غدیر خم]] به صورت گذرا از این قرار است: [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]]{{صل}} چون دانست که وفات او نزدیک شده است، تصمیم گرفت به سفر [[حج]] برود و در آنجا با عموم مسلمانان دیدار کند و رهنمودهای کلّی را دربارۀ خط صحیح دین و انجام حج و پیشگیری از انحرافات ارائه دهد. آن آخرین حج [[پیامبر]] که در سال دهم هجری اتفاق افتاد، [[حجة الوداع]] نام گرفت. [[پیامبر]] اعلام کرده بود که این آخرین دیدار عمومی وی با مسلمانان است. جمع بسیاری از مدینه و مناطق دیگر آن سال به حج رفتند. پیامبر، بارها در مواقع گوناگون با آنان سخن گفت، از جمله در کنار چاه زمزم خطبهای خواند. [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} در بازگشت به سوی مدینه، چون به منطقۀ [[غدیر خم]] در نزدیکی جحفه رسید، جایی که کاروانها از هم جدا میشدند و راه مدینه، عراق، یمن از هم جدا میشد، [[جبرئیل]] امین پیام مهمّی از سوی خدا آورد، تا [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} آن را به مردم ابلاغ کند، پیامی آنچنان حسّاس و حیاتی که اگر آن را نرساند، رسالت خدا را به انجام نرسانده است و آن نصب [[امام علی|علی]]{{ع}} به عنوان جانشین خود بود. آیه {{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ...}}﴾}}<ref>مائده، آیه ۶۷</ref> حامل همین پیام بود. پیامبر دستور داد همه درنگ کنند. خود فرود آمد، به کاروانها هم فرمود تا فرود آیند، رفتگان برگردند، بازماندگان برسند و همه آن روز (که روز ۱۸ ذی حجّه بود) در آن صحرای گرم گرد آیند. جمعیّت حاضر در وادی [[غدیر خم]] را تا ۱۲۰ هزار هم نقل کردهاند. پس از نماز، دستور داد تا از جهاز شتران منبری برافرازند. همه با اشتیاق آمادۀ شنیدن سخنان [[پیامبر]] بودند. [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} از زحماتی که در راه هدایت آنان و تبلیغ دین خدا کشیده بود با آنان سخن گفت، توصیههای فراوانی کرد، نسبت به مراعات حقوق ثقلین (قرآن و عترت) تأکید نمود. از آنان اقرار گرفت که طبق آیۀ قرآن برآنان ولایت دارد و از خودشان نسبت به آنان اولی است. سپس دست [[امام علی|علی]]{{ع}} را گرفت و بالا برد تا آنکه همه او را دیدند و شناختند و با صدای بلند و رسا فرمود: {{عربی|من کنت مولاه فهذا علیّ مولاه...}} [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} را رسما و با آن مراسم باشکوه و جلوههای بهیادماندنی به جانشینی خود و [[امامت]] بر مسلمین نصب کرد و آنان را ملزم ساخت که از او [[اطاعت]] کنند و از فرمانش سرپیچی نداشته باشند. آن روز، روز مهمّی بود و عید به شمار میآمد، مردم دستهدسته آمدند و به [[امام علی|علی]]{{ع}} تبریک گفتند. این به فرمان [[پیامبر خاتم|حضرت محمّد]]{{صل}} بود که برای [[امام علی|علی]]{{ع}} خیمهای زدند و همه آمدند و به آن حضرت با عنوان "امیر المؤمنین" سلام دادند و تهنیت گفتند. [[ابوبکر]] و [[عمر]] در صدر کسانی بودند که برای تهنیتگویی آمدند و سخن عمر ([[بخ بخ لک یا علی]]) در تواریخ آمده است. دست دادن مردم با [[امام علی|امیر مؤمنان]] و تهنیتگویی برای [[امامت]]، همراه بود با [[بیعت]] با آن حضرت. همسران [[پیامبر]] و زنان دیگری که در کاروان بودند، با قرار دادن دست خود در ظرف آبی که دست [[امام علی|علی]]{{ع}} هم در آن بود، با وی [[بیعت]] کردند. پس از انجام این مراسم، آیۀ {{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلامَ دِينًا}}﴾}}<ref>مائده، آیه ۳.</ref> نازل شد و [[پیامبر]]، خدا را شکر کرد و بر اکمال دین و اتمام نعمت و رضایت الهی به ادای رسالت و تعیین [[امام علی|علی]]{{ع}} برای [[ولایت]]، شاکرانه تکبیر گفت. در همان صحنه، حسّان بن ثابت از پیامبر اجازه خواست تا این واقعه را به شعر بسراید و قصیدۀ معروف خود را {{عربی|ینادیهم یوم الغدیر نبیّهم...}} خواند و [[پیامبر]] دعایش کرد. کاروانها هرکدام به سوی مقصد خویش حرکت کردند. امّا آیا آن پیمانها و بیعتها استوار ماند؟ و آیا به فرمان خدا و رسول در مورد جانشینی حضرت امیر عمل شد و وصیت [[پیامبر]] مورد توجّه قرار گرفت؟ حوادث پس از رحلت [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] {{صل}} نشان داد که بسیاری پیمان شکستند و به [[بیعت]] وفادار نماندند و حادثۀ [[غدیر]] را انکار کردند و در [[سقیفه]]، [[خلافت]] را به دیگران سپردند و [[اهل بیت]] و [[امام علی|علی بن ابی طالب]]{{ع}} را خانهنشین و منزوی ساختند<ref>واقعۀ غدیر را به طور تفصیل در کتب تاریخ ذکر کردهاند، نیازی به ذکر منبع نیست. ر.ک: «الغدير»، ج ۱، «بحارالأنوار»، ج ۳۷ ص ۱۰۸ تا ۲۵۳. «موسوعة الامام علی بن ابیطالب» ج ۲ ص ۲۵۱ و «حسّاسترین فراز تاریخ»</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۵۸۹.</ref>
| |
| | |
| == جستارهای وابسته ==
| |
| | |
| ==منابع==
| |
| * [[پرونده:1368987.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|'''فرهنگ غدیر''']].
| |
| | |
| ==پانویس==
| |
| {{یادآوری پانویس}}
| |
| {{پانویس2}}
| |
| | |
| | |
| {{رویدادهای مهم قرن اول هجری}}
| |
| {{امامت شناسی}}
| |
| {{اهل بیت}}
| |
| {{امام علی}}
| |
| [[رده:واقعه غدیر خم]]
| |
| [[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]
| |
