←= دعوت پیامبر اسلام{{صل}} به سوی خدا
| خط ۱۰۱: | خط ۱۰۱: | ||
* [[خداوند]] هر [[پیامبری]] را که فرستاده، اطاعتش را به [[اذن]] خویش بر دیگران [[واجب]] ساخته است: {{متن قرآن|وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا}}<ref>«و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای آنکه به اذن خداوند از او فرمانبرداری کنند و اگر آنان هنگامی که به خویش ستم روا داشتند نزد تو میآمدند و از خداوند آمرزش میخواستند و پیامبر برای آنان آمرزش میخواست خداوند را توبهپذیر بخشاینده مییافتند» سوره نساء، آیه ۶۴.</ref>. [[اطاعت]] ذاتی، مخصوص [[خداوند]] است و [[اطاعت]] از غیر [[خدا]] مانند [[پیامبران]]، باید با اجازه او باشد. [[اذن]] در این [[آیه]]، بهمعنای [[اراده]]، [[امر]]، [[توفیق]] و [[یاری]] نیز دانسته شده است<ref>المنار، ج۵، ص۲۳۲ـ۲۳۳.</ref><ref>[[احمد جمالیزاده|جمالیزاده، احمد]]، [[ اذن الهی (مقاله)| اذن الهی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۴.</ref>. | * [[خداوند]] هر [[پیامبری]] را که فرستاده، اطاعتش را به [[اذن]] خویش بر دیگران [[واجب]] ساخته است: {{متن قرآن|وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا}}<ref>«و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای آنکه به اذن خداوند از او فرمانبرداری کنند و اگر آنان هنگامی که به خویش ستم روا داشتند نزد تو میآمدند و از خداوند آمرزش میخواستند و پیامبر برای آنان آمرزش میخواست خداوند را توبهپذیر بخشاینده مییافتند» سوره نساء، آیه ۶۴.</ref>. [[اطاعت]] ذاتی، مخصوص [[خداوند]] است و [[اطاعت]] از غیر [[خدا]] مانند [[پیامبران]]، باید با اجازه او باشد. [[اذن]] در این [[آیه]]، بهمعنای [[اراده]]، [[امر]]، [[توفیق]] و [[یاری]] نیز دانسته شده است<ref>المنار، ج۵، ص۲۳۲ـ۲۳۳.</ref><ref>[[احمد جمالیزاده|جمالیزاده، احمد]]، [[ اذن الهی (مقاله)| اذن الهی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۴.</ref>. | ||
=== [[دعوت]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} به سوی [[خدا]]== | === [[دعوت]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} به سوی [[خدا]]=== | ||
* [[خداوند]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} را فرستاده است تا به [[اذن]] او [[انسانها]] را بهسوی [[خداوند]] بخواند: | *[[خداوند]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} را فرستاده است تا به [[اذن]] او [[انسانها]] را بهسوی [[خداوند]] بخواند:{{متن قرآن|وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِيرًا}}<ref>«و فراخواننده به خداوند به اذن وی، و چراغی فروزان» سوره احزاب، آیه ۴۶.</ref><ref>[[احمد جمالیزاده|جمالیزاده، احمد]]، [[ اذن الهی (مقاله)| اذن الهی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۴.</ref>. | ||
=== کار کردن [[جنیان]] برای [[سلیمان]]{{ع}}=== | === کار کردن [[جنیان]] برای [[سلیمان]]{{ع}}=== | ||
*گروهی از جنّیان به [[اذن پروردگار]]، به [[سلیمان]]{{ع}} [[خدمت]]، و برای او کار میکردند: | *گروهی از جنّیان به [[اذن پروردگار]]، به [[سلیمان]]{{ع}} [[خدمت]]، و برای او کار میکردند: {{متن قرآن|وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ وَأَسَلْنَا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَمَنْ يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيرِ}}<ref>«و برای سلیمان، باد را (رام کردیم) که (وزش) پگاهانش یک ماه و وزش شامگاهانش یک ماه (راه) بود و چشمه مس گداخته را برای وی روان کردیم و برخی از پریان به اذن پروردگارش پیش او کار میکردند و هر یک از آنان از فرمان ما سر میپیچید بدو از عذاب آتش میچشاندیم» سوره سبأ، آیه ۱۲.</ref><ref>[[احمد جمالیزاده|جمالیزاده، احمد]]، [[ اذن الهی (مقاله)| اذن الهی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۴.</ref>. | ||
==منابع== | ==منابع== | ||