حق افضلیت: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۳۷: خط ۳۷:
#در [[احادیث]] [[معصومین]] است از [[امام رضا]]{{ع}} که می‌فرمایند: "... [[امام]] از [[گناهان]] [[پاک]] و از [[عیب‌ها]] برکنار است، به [[دانش]] مخصوص و به [[خویشتن‌داری]] نشانه‌دار است، موجب [[نظام]] [[دین]] و [[عزت]] [[مسلمین]] و [[خشم]] [[منافقین]] و هلاک کافرین است، [[امام]] یگانه زمان خود است، کسی به هم‌طرازی او نرسد، دانشمندی با او برابر نباشد، جایگزین ندارد، مانند و نظیر ندارد، به تمام [[فضیلت]] مخصوص است بی‌آنکه خود او در طلبش رفته و به دست آورده باشد، بلکه امتیازیست که [[خدا]] به [[فضل]] و [[بخشش]] به او [[عنایت]] فرموده..."<ref>الکافی، ج۱، ص۱۹۸، ترجمه مصطفوی، ج۱، ص۲۸۷.</ref>.
#در [[احادیث]] [[معصومین]] است از [[امام رضا]]{{ع}} که می‌فرمایند: "... [[امام]] از [[گناهان]] [[پاک]] و از [[عیب‌ها]] برکنار است، به [[دانش]] مخصوص و به [[خویشتن‌داری]] نشانه‌دار است، موجب [[نظام]] [[دین]] و [[عزت]] [[مسلمین]] و [[خشم]] [[منافقین]] و هلاک کافرین است، [[امام]] یگانه زمان خود است، کسی به هم‌طرازی او نرسد، دانشمندی با او برابر نباشد، جایگزین ندارد، مانند و نظیر ندارد، به تمام [[فضیلت]] مخصوص است بی‌آنکه خود او در طلبش رفته و به دست آورده باشد، بلکه امتیازیست که [[خدا]] به [[فضل]] و [[بخشش]] به او [[عنایت]] فرموده..."<ref>الکافی، ج۱، ص۱۹۸، ترجمه مصطفوی، ج۱، ص۲۸۷.</ref>.
#[[حضرت علی]]{{ع}} در [[نهج البلاغه]] می‌فرمایند: "[[مردم]] به [[اهل بیت]] پیامبرتان بنگرید، از آن سو که گام برمی‌دارند بروید، قدم جای قدمشان بگذارید، آنها شما را هرگز از [[راه هدایت]] بیرون نمی‌برند و به [[پستی]] و [[هلاکت]] باز نمی‌گردانند، اگر [[سکوت]] کردند [[سکوت]] کنید و اگر [[قیام]] کردند [[قیام]] کنید از آنها پیشی نگیرید که [[گمراه]] می‌شوید و از آنان عقب نمانید که نابود می‌شوید"<ref>نهج البلاغه (للصبحی صالح)، خطبه ۹۷.</ref>. از این عبارات مشخص می‌شود که ما باید در برابر [[معصوم]] [[تسلیم]] باشیم و ایشان را در همۀ ابعاد [[زندگی]] مقدم بکنیم زیرا "شتابزده‌ها نابود و تباه میشوند و فقط تسلیمشده‌گان [[نجات]] می‌یابند"<ref>{{متن حدیث|هَلَكَ الْمُسْتَعْجِلُونَ وَ نَجَا الْمُسَلِّمُونَ}}؛ الکافی، ج۱، ص۳۶۸.</ref>.
#[[حضرت علی]]{{ع}} در [[نهج البلاغه]] می‌فرمایند: "[[مردم]] به [[اهل بیت]] پیامبرتان بنگرید، از آن سو که گام برمی‌دارند بروید، قدم جای قدمشان بگذارید، آنها شما را هرگز از [[راه هدایت]] بیرون نمی‌برند و به [[پستی]] و [[هلاکت]] باز نمی‌گردانند، اگر [[سکوت]] کردند [[سکوت]] کنید و اگر [[قیام]] کردند [[قیام]] کنید از آنها پیشی نگیرید که [[گمراه]] می‌شوید و از آنان عقب نمانید که نابود می‌شوید"<ref>نهج البلاغه (للصبحی صالح)، خطبه ۹۷.</ref>. از این عبارات مشخص می‌شود که ما باید در برابر [[معصوم]] [[تسلیم]] باشیم و ایشان را در همۀ ابعاد [[زندگی]] مقدم بکنیم زیرا "شتابزده‌ها نابود و تباه میشوند و فقط تسلیمشده‌گان [[نجات]] می‌یابند"<ref>{{متن حدیث|هَلَكَ الْمُسْتَعْجِلُونَ وَ نَجَا الْمُسَلِّمُونَ}}؛ الکافی، ج۱، ص۳۶۸.</ref>.
#[[پیامبر گرامی اسلام]] می‌فرمایند: "ای [[مردم]] من جلوتر از شما میروم و شما در کنار [[حوض]] [[[کوثر]]] بر من وارد میشوید... [[آگاه]] باشید که من از شما درباره [[ثقلین]] خواهم پرسید، پس بنگرید که پس از من با آن دو چه میکنید... و من این امر را از پروردگارم خواستم و او خواهش مرا برآورد، پس از آنان پیشی نگیرید که دچار [[تفرقه]] و پراکندگی میشوید و از آنان عقب نمانید که نابود میشوید و به آنان چیز یاد ندهید زیرا که ایشان از شما داناترند"<ref>{{متن حدیث|أيها الناس إني فرطكم و أنتم واردون علي الحوض... و إني سائلكم حين تردون علي عن الثقلين فانظروا كيف تخلفوني فيهما حتى تلقوني... و سألت الله لهما ذلك فأعطانيه فلا تسبقوهم فتضلوا، و لا تقصروا عنهم فتهلكوا، فلا تعلموهم فهم أعلم منكم}}؛ تفسیر عیاشی، ج۱، ص۴.</ref>؛ .
#[[پیامبر گرامی اسلام]] می‌فرمایند: "ای [[مردم]] من جلوتر از شما میروم و شما در کنار [[حوض کوثر]] بر من وارد میشوید... [[آگاه]] باشید که من از شما درباره [[ثقلین]] خواهم پرسید، پس بنگرید که پس از من با آن دو چه میکنید... و من این امر را از پروردگارم خواستم و او خواهش مرا برآورد، پس از آنان پیشی نگیرید که دچار [[تفرقه]] و پراکندگی میشوید و از آنان عقب نمانید که نابود میشوید و به آنان چیز یاد ندهید زیرا که ایشان از شما داناترند"<ref>{{متن حدیث|أيها الناس إني فرطكم و أنتم واردون علي الحوض... و إني سائلكم حين تردون علي عن الثقلين فانظروا كيف تخلفوني فيهما حتى تلقوني... و سألت الله لهما ذلك فأعطانيه فلا تسبقوهم فتضلوا، و لا تقصروا عنهم فتهلكوا، فلا تعلموهم فهم أعلم منكم}}؛ تفسیر عیاشی، ج۱، ص۴.</ref>؛ .
#[[حضرت]] [[امام صادق]]{{ع}} کسانی را که [[اهل بیت]] را بر خود مقدم بدارند آنان را جزو [[اهل بیت]]{{عم}} می‌داند: "هرکس [[ولایت]] [[آل محمد]] را بپذیرد و آنان را به سبب خویشاوندیشان با [[رسول خدا]] بر همه [[مردم]] مقدم دارد چنین کسی از [[آل محمد]] است چون [[ولایت]] [[آل محمد]] را دارد نه به خاطر اینکه او از اعیان آنها محسوب گردد بلکه به جهت [[دوستی]] با آنها و متابعت از اقوال و [[افعال]] آنان از [[آل محمد]] به حساب می‌آید"<ref>{{متن حدیث|مَنْ تَوَلَّى آلَ مُحَمَّدٍ وَ قَدَّمَهُمْ عَلَى جَمِيعِ النَّاسِ بِمَا قَدَّمَهُمْ مِنْ قَرَابَةِ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَهُوَ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ لِتَوَلِّيه آلِ مُحَمَّدٍ لَا أَنَّهُ مِنَ الْقَوْمِ بِأَعْيَانِهِمْ وَ إِنَّمَا هُوَ مِنْهُمْ بِتَوَلِّيهِ إِلَيْهِمْ وَ اتِّبَاعِهِ إِيَّاهُمْ}}؛ تفسیر عیاشی، ج۲، ص۲۳۱.</ref>. اگر [[انسانی]] آن [[شناخت]] را نسبت به [[اهل بیت]] پیدا کرد که باید آنها را در همه امور و در همه ابعاد [[زندگی]] وارد کرد چنین کسی موفق می‌شود به درجات بالا [[قرب الهی]] و نزدیک [[مقام]] ایشان برسد و این تعبیرات بلند، نشان از این دارد که رسیدن به [[مقام]] و [[جایگاه اهل بیت]] به صورت [[مقید]] و نسبی امکان‌پذیر است و این در صورتی است که ایشان را در همه زمینه‌ها [[الگو]] قرار دهیم.
#[[حضرت]] [[امام صادق]]{{ع}} کسانی را که [[اهل بیت]] را بر خود مقدم بدارند آنان را جزو [[اهل بیت]]{{عم}} می‌داند: "هرکس [[ولایت]] [[آل محمد]] را بپذیرد و آنان را به سبب خویشاوندیشان با [[رسول خدا]] بر همه [[مردم]] مقدم دارد چنین کسی از [[آل محمد]] است چون [[ولایت]] [[آل محمد]] را دارد نه به خاطر اینکه او از اعیان آنها محسوب گردد بلکه به جهت [[دوستی]] با آنها و متابعت از اقوال و [[افعال]] آنان از [[آل محمد]] به حساب می‌آید"<ref>{{متن حدیث|مَنْ تَوَلَّى آلَ مُحَمَّدٍ وَ قَدَّمَهُمْ عَلَى جَمِيعِ النَّاسِ بِمَا قَدَّمَهُمْ مِنْ قَرَابَةِ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} فَهُوَ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ لِتَوَلِّيه آلِ مُحَمَّدٍ لَا أَنَّهُ مِنَ الْقَوْمِ بِأَعْيَانِهِمْ وَ إِنَّمَا هُوَ مِنْهُمْ بِتَوَلِّيهِ إِلَيْهِمْ وَ اتِّبَاعِهِ إِيَّاهُمْ}}؛ تفسیر عیاشی، ج۲، ص۲۳۱.</ref>. اگر [[انسانی]] آن [[شناخت]] را نسبت به [[اهل بیت]] پیدا کرد که باید آنها را در همه امور و در همه ابعاد [[زندگی]] وارد کرد چنین کسی موفق می‌شود به درجات بالا [[قرب الهی]] و نزدیک [[مقام]] ایشان برسد و این تعبیرات بلند، نشان از این دارد که رسیدن به [[مقام]] و [[جایگاه اهل بیت]] به صورت [[مقید]] و نسبی امکان‌پذیر است و این در صورتی است که ایشان را در همه زمینه‌ها [[الگو]] قرار دهیم.
*نتیجه آنکه مقدم کردن [[اهل بیت]] در تمام رفتارها و گفتارها نفعش به خود [[انسان]] برمی‌گردد چه در [[امور مادی]] و [[معنوی]] چه در [[امور اجتماعی]] و [[امور سیاسی]] است<ref>[[آرزو شکری|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)|حقوق اهل بیت]]، ص۱۸۰- ۱۸۲.</ref>.
*نتیجه آنکه مقدم کردن [[اهل بیت]] در تمام رفتارها و گفتارها نفعش به خود [[انسان]] برمی‌گردد چه در [[امور مادی]] و [[معنوی]] چه در [[امور اجتماعی]] و [[امور سیاسی]] است<ref>[[آرزو شکری|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)|حقوق اهل بیت]]، ص۱۸۰- ۱۸۲.</ref>.
۱۱۵٬۲۸۷

ویرایش