کمیل بن زیاد نخعی: تفاوت میان نسخه‌ها

: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">

<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">

==مقدمه==

* [[اهل]] [[یمن]] و از قبیلۀ [[نخع]] و از [[اصحاب]] سرّ [[امام علی|امیرالمؤمنین]] و مردی [[شجاع]] و [[زاهد]] بود. در [[کوفه]] می‌زیست، سخنان [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} با او که در [[نهج البلاغه]] آمده است مشهور است و [[دعای کمیل]]، از تعلیمات [[حضرت]] به اوست. وی در زمان [[حجاج]]  بن [[یوسف]] ثقفی دستگیر شد و به [[شهادت]] رسید<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۷۵.</ref>.

*کمَیل بن زیاد بن نُهَیک نَخَعی [[کوفی]] از [[یاران امام علی]] و [[امام حسن]]{{عم}} است. او را از افراد مورد [[اطمینان]] [[امام علی]]{{ع}} برشمرده و در توصیف او گفته‌اند: [[شجاع]]، دلیر، [[زاهد]] و [[عابد]] بود. او از [[پیش‌گامان]] [[شورش]] [[کوفیان]] علیه [[عثمان]] بود و [[عثمان]]، او را با عده‌ای دیگر به [[شام]]، [[تبعید]] کرد. در [[جنگ]] [[صِفین]]، [[شرکت]] جست و از طرف [[امام علی]]{{ع}} فرماندار "[[هیت]]" شد که به خاطر عملکرد ضعیفش، مورد [[عتاب]] [[حضرت]] قرار گرفت. [[کمیل]]، سخنان [[زیبایی]] از [[امام علی]]{{ع}} [[نقل]] کرده است که از آن جمله، دعای مشهور [[کمیل]] است. [[کمیل]]- که او را جزو هشت [[عابد]] مشهور [[کوفه]] دانسته‌اند- در سال ۸۲ [[هجری]] به دست حَجاج به [[شهادت]] رسید.

*در جریان [[قیام امام حسین]]{{ع}} و [[قیام]] [[توابین]] و [[قیام مختار]]، یادی از او نشده است<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۸۵۱.</ref>.