←مقدمه
جز (جایگزینی متن - '{{یادآوری پانویس}}' به '') |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
#'''ارزش [[یاد خدا]]:''' [[یاد خدا]] مایه روشنیِ دلهاست. [[یاد خدا]] گوش [[جان]] را شنوایی میبخشد، به چشمها بینایی میدهد و دلها را پس از عناد و لجاجت، نرم و پذیرا میکند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۲۲: {{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى جَعَلَ الذِّكْرَ جِلاءً لِلْقُلُوبِ تَسْمَعُ بِهِ بَعْدَ الْوَقْرَةِ وَ تُبْصِرُ بِهِ بَعْدَ الْعَشْوَةِ وَ تَنْقَادُ بِهِ بَعْدَ الْمُعَانَدَةِ}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 97.</ref> | #'''ارزش [[یاد خدا]]:''' [[یاد خدا]] مایه روشنیِ دلهاست. [[یاد خدا]] گوش [[جان]] را شنوایی میبخشد، به چشمها بینایی میدهد و دلها را پس از عناد و لجاجت، نرم و پذیرا میکند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۲۲: {{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى جَعَلَ الذِّكْرَ جِلاءً لِلْقُلُوبِ تَسْمَعُ بِهِ بَعْدَ الْوَقْرَةِ وَ تُبْصِرُ بِهِ بَعْدَ الْعَشْوَةِ وَ تَنْقَادُ بِهِ بَعْدَ الْمُعَانَدَةِ}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 97.</ref> | ||
#'''ارزش فراگیری [[قرآن]]:''' [[قرآن]] را بیاموزید که نیکوترین گفتار، [[بهار]] دلها، شفای سینهها و سودمندترین داستانها در آن است<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۰: {{متن حدیث|وَ تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ أَحْسَنُ الْحَدِيثِ وَ تَفَقَّهُوا فِيهِ فَإِنَّهُ رَبِيعُ الْقُلُوبِ وَ اسْتَشْفُوا بِنُورِهِ فَإِنَّهُ شِفَاءُ الصُّدُورِ وَ أَحْسِنُوا تِلَاوَتَهُ فَإِنَّهُ أَنْفَعُ الْقَصَصِ}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 97.</ref> | #'''ارزش فراگیری [[قرآن]]:''' [[قرآن]] را بیاموزید که نیکوترین گفتار، [[بهار]] دلها، شفای سینهها و سودمندترین داستانها در آن است<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۰: {{متن حدیث|وَ تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ أَحْسَنُ الْحَدِيثِ وَ تَفَقَّهُوا فِيهِ فَإِنَّهُ رَبِيعُ الْقُلُوبِ وَ اسْتَشْفُوا بِنُورِهِ فَإِنَّهُ شِفَاءُ الصُّدُورِ وَ أَحْسِنُوا تِلَاوَتَهُ فَإِنَّهُ أَنْفَعُ الْقَصَصِ}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 97.</ref> | ||
#'''ارزش خداترسی:''' ترس از [[خداوند]] از جمله ارزشهایی است که [[آدمی]] به آن مزیّن میشود. نزد [[امام]] [[آدمی]] در برابر [[پروردگار]] خویش همواره باید پرده [[حرمت]] را حفظ کند و بر آن پایدار باشد<ref>نهج البلاغه، حکمت | #'''ارزش خداترسی:''' ترس از [[خداوند]] از جمله ارزشهایی است که [[آدمی]] به آن مزیّن میشود. نزد [[امام]] [[آدمی]] در برابر [[پروردگار]] خویش همواره باید پرده [[حرمت]] را حفظ کند و بر آن پایدار باشد<ref>نهج البلاغه، حکمت ٢٤٢: {{متن حدیث|اتَّقِ اللَّهَ بَعْضَ التُّقَى وَ إِنْ قَلَّ، وَ اجْعَلْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اللَّهِ سِتْراً وَ إِنْ رَقَّ}}</ref>. حفظ پرده [[حرمت]] نشاندهنده رعایت [[آداب]] [[دین]] و [[واجبات]] و [[محرمات]] است که [[آدمی]] بهواسطه آن به [[عذاب الهی]] گرفتار نخواهد شد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 97.</ref> | ||
#'''ارزش [[تقوا]]:''' | #'''ارزش [[تقوا]]:''' | ||
#'''ارزش [[ایمان]]:''' [[ایمان]] و [[یقین]] استوار در [[دل]] از ارزشهایی است که مورد توجه [[امام]] است، چنانکه فرمود: خوابِ در حال [[یقین]] بهتر از نمازِ در حال [[شک]] است<ref>نهج البلاغه، حکمت ۹۳: {{متن حدیث| نَوْمٌ عَلَى يَقِينٍ خَيْرٌ مِنْ صَلَاةٍ [عَلَى] فِي شَك}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 97.</ref> | #'''ارزش [[ایمان]]:''' [[ایمان]] و [[یقین]] استوار در [[دل]] از ارزشهایی است که مورد توجه [[امام]] است، چنانکه فرمود: خوابِ در حال [[یقین]] بهتر از نمازِ در حال [[شک]] است<ref>نهج البلاغه، حکمت ۹۳: {{متن حدیث| نَوْمٌ عَلَى يَقِينٍ خَيْرٌ مِنْ صَلَاةٍ [عَلَى] فِي شَك}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 97.</ref> | ||