←تاریخ پیدایش ادیان الهی
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
[[دین]] در لغت به معنای [[جزا]]، [[طاعت]] و حساب است و در اصطلاح به مجموعهای از [[قوانین]] و [[تعالیم]] [[الهی]] اطلاق میشود که متفکرین را به [[پیروی]] از [[خدا]] و [[پیامبر خدا]] و به [[نیکی]] و [[نیکوکاری]] و [[سعادت دنیوی]] و [[اخروی]] [[دعوت]] میکند<ref>فرهنگ شیعه، ص ۲۴۵-۲۴۶. </ref>. | [[دین]] در لغت به معنای [[جزا]]، [[طاعت]] و حساب است و در اصطلاح به مجموعهای از [[قوانین]] و [[تعالیم]] [[الهی]] اطلاق میشود که متفکرین را به [[پیروی]] از [[خدا]] و [[پیامبر خدا]] و به [[نیکی]] و [[نیکوکاری]] و [[سعادت دنیوی]] و [[اخروی]] [[دعوت]] میکند<ref>فرهنگ شیعه، ص ۲۴۵-۲۴۶. </ref>. | ||
==[[تاریخ]] پیدایش [[ادیان الهی]]== | ==[[تاریخ]] پیدایش [[ادیان الهی]]== | ||
پیدایش [[ادیان الهی]] به دوران [[تولد]] [[حضرت آدم]] برمی گردد، چراکه ایشان علاوه بر اینکه [[پدر]] تمام [[انسانها]] محسوب میشود، [[اولین پیامبر]] [[الهی]] نیز هست و [[پیامبر]] بودن ایشان به معنای [[پیام آوری]] و تدوین دین الهی است. | پیدایش [[ادیان الهی]] به دوران [[تولد]] [[حضرت آدم]] برمی گردد، چراکه ایشان علاوه بر اینکه [[پدر]] تمام [[انسانها]] محسوب میشود، [[اولین پیامبر]] [[الهی]] نیز هست و [[پیامبر]] بودن ایشان به معنای [[پیام آوری]] و تدوین دین الهی است. البته در [[قرآن]] به صراحت از [[پیامبری]] [[حضرت آدم]] [[سخن]] گفته نشده است اما با توجه به [[آیات]] مختلف، میتوان [[پیامبری]] و در نتیجه حصول دین الهی توسط ایشان را [[اثبات]] کرد چنانکه [[خلیفه خدا]] بودن وی در [[زمین]] {{متن قرآن|وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که پروردگارت به فرشتگان فرمود: میخواهم جانشینی در زمین بگمارم» سوره بقره، آیه 30.</ref> و یا [[سخن گفتن]] [[خدا]] با او {{متن قرآن|وَيَا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و ای آدم! تو و همسرت در بهشت جای گزینید و از هر جا خواهید بخورید و به این درخت نزدیک نشوید که از ستمکاران خواهید شد» سوره اعراف، آیه 19.</ref> میتواند [[دلیل]] بر [[پیامبری]] آن [[حضرت]] و تدوین دین الهی توسط ایشان است(باشد)؛ همچنین برخی از [[روایات]] از [[نزول]] [[کتاب آسمانی]] بر [[حضرت آدم]]{{ع}} خبر داده و شماری از [[مفسران]] با استناد به این [[روایات]]، [[کتاب آسمانی]] [[حضرت آدم]]{{ع}} را از مصادیق {{متن قرآن|الصُّحُفِ الْأُولَى}} دانستهاند<ref>نور الثقلین، ج۵، ص۵۶۲؛ روح البیان، ج۱۰، ص۴۱۲. </ref>. | ||
البته در [[قرآن]] به صراحت از [[پیامبری]] [[حضرت آدم]] [[سخن]] گفته نشده است اما با توجه به [[آیات]] مختلف، میتوان [[پیامبری]] و در نتیجه حصول دین الهی توسط ایشان را [[اثبات]] کرد چنانکه [[خلیفه خدا]] بودن وی در [[زمین]] {{متن قرآن|وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که پروردگارت به فرشتگان فرمود: میخواهم جانشینی در زمین بگمارم» سوره بقره، آیه 30.</ref> و یا [[سخن گفتن]] [[خدا]] با او {{متن قرآن|وَيَا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و ای آدم! تو و همسرت در بهشت جای گزینید و از هر جا خواهید بخورید و به این درخت نزدیک نشوید که از ستمکاران خواهید شد» سوره اعراف، آیه 19.</ref> میتواند [[دلیل]] بر [[پیامبری]] آن [[حضرت]] و تدوین دین الهی توسط ایشان است(باشد)؛ همچنین برخی از [[روایات]] از [[نزول]] [[کتاب آسمانی]] بر [[حضرت آدم]]{{ع}} خبر داده و شماری از [[مفسران]] با استناد به این [[روایات]]، [[کتاب آسمانی]] [[حضرت آدم]]{{ع}} را از مصادیق {{متن قرآن|الصُّحُفِ الْأُولَى}} دانستهاند<ref>نور الثقلین، ج۵، ص۵۶۲؛ روح البیان، ج۱۰، ص۴۱۲. </ref>. | |||
==دین الهی در [[قرآن]] و [[روایات]]== | ==دین الهی در [[قرآن]] و [[روایات]]== | ||