|
|
| خط ۳۸: |
خط ۳۸: |
| درباره [[غنایم]] بنیقینقاع جزئیات فراوانی گزارش نشده است. از برآیند گزارشها برمیآید که پیامبر از داراییهای منقولشان تنها تجهیزات رزمی ایشان را به [[غنیمت]] گرفته باشد و از میان آن افزون بر کنار نهادن [[خمس]] غنایم، چند [[شمشیر]]، [[زره]]، نیزه و کمان برای خود برداشته است.<ref> الطبقات، ج ۱، ص ۴۸۶ ـ ۴۸۹؛ ترکة النبی{{صل}}، ج ۱، ص ۱۰۲.</ref> | | درباره [[غنایم]] بنیقینقاع جزئیات فراوانی گزارش نشده است. از برآیند گزارشها برمیآید که پیامبر از داراییهای منقولشان تنها تجهیزات رزمی ایشان را به [[غنیمت]] گرفته باشد و از میان آن افزون بر کنار نهادن [[خمس]] غنایم، چند [[شمشیر]]، [[زره]]، نیزه و کمان برای خود برداشته است.<ref> الطبقات، ج ۱، ص ۴۸۶ ـ ۴۸۹؛ ترکة النبی{{صل}}، ج ۱، ص ۱۰۲.</ref> |
|
| |
|
| ==[[بنی قینقاع]] پس از [[تبعید]]== | | ==بنی قینقاع پس از [[تبعید]]== |
| بنی قینقاع پس از تبعید در مسیر حرکت به شمال به وادیالقری رفتند (منطقه حاصلخیز نزدیک [[مدینه]] که ساکنان آن عمدتاً [[یهودی]] بودند) و پس از اندی به سمت [[شام]] رفته، در آنجا در منطقه اذرعات مستقر شدند.
| |
| | |
| منابع در گزارش حوادث [[جنگ احد]] در [[سال سوم هجری]] آوردهاند که [[عبدالله بن ابیّ]] با چند صد تن از هوادارانش برای [[پیوستن]] به [[سپاه اسلام]] آمده بودند که [[پیامبر]] متوجه شد بخشی از ایشان از همپیمانان بنیقینقاعی وی هستند و از اینرو با این سخن که از [[مشرکان]] [[یاری]] نمیطلبم، حضور ایشان را نپذیرفت.<ref>الطبقات، ج ۲، ص ۴۸.</ref> این گزارش هرچند مشهور است پذیرفتنی نیست، زیرا ایشان پیش از [[نبرد]] [[احد]] تبعید شده بودند و افزون بر این، [[یهودیان]] [[موحّد]] بودند و نمیتوان عنوان [[مشرک]] را بر ایشان [[تطبیق]] کرد.
| |
| | |
| به رغم تبعید بنیقینقاع در [[سال دوم هجری]]، در سالهای بعد نیز گاه گزارشهایی از آنان به چشم میخورد؛ از جمله اینکه تنی از آنها در [[نبرد خیبر]] در سپاه اسلام حضور داشتند.<ref> الام، ج ۴، ص ۲۷۶.</ref> [[ابن هشام]] نیز هنگامی که [[منافقان]] مدینه را برمیشمرد تنی چند از بنیقینقاع را چون [[زید بن لصیب]]، [[نعمان بن اوفی]]، [[رافع بن حریمله]]، [[رفاعة بن زید]]، [[سلسلة بن برهام]] و [[کنانة بن صوریا]] نام میبرد.<ref> السیرة النبویه، ج ۲، ص ۳۶۹ ـ ۳۷۰؛ المحبر، ص ۴۷۰.</ref> به نظر میرسد این عده پیش از تبعید بنیقینقاع [[اسلام]] آورده بودند تا بتوانند در یثرب بمانند و شاید بتوان [[منافع]] [[اقتصادی]] را عامل محافظه کاری ایشان دانست، اگرچه منابع، بیشتر از [[اقدامات فرهنگی]] و [[سیاسی]] ایشان بر ضدّ پیامبر یاد کردهاند<ref> السیرةالنبویه، ج ۲، ص ۳۶۹ ـ ۳۷۰؛ المحبر، ص ۴۷۰.</ref> و کمتر از وضعیت اقتصادی ایشان سخنی هست.<ref>[[مهران اسماعیلی|اسماعیلی، مهران]]، [[بنی قَیْنُقاع (مقاله)|مقاله «بنی قَیْنُقاع»]]، [[ دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref>.
| |
|
| |
|
| == جستارهای وابسته == | | == جستارهای وابسته == |
