جز
جایگزینی متن - 'لعن الهی' به 'لعن الهی'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})) |
|||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
#ورود به [[خانه]] [[پیامبر]] برای مهمانی، منوط به اجازه وی: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ...}} | #ورود به [[خانه]] [[پیامبر]] برای مهمانی، منوط به اجازه وی: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ...}} | ||
# [[فرمان]] به [[خروج]] از [[خانه]] [[پیامبر]]، پس از مهمانی و صرف [[غذا]]، [[سخن]] و فرمانی [[حق]]: {{متن قرآن|...فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَاللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ...}}؛ | # [[فرمان]] به [[خروج]] از [[خانه]] [[پیامبر]]، پس از مهمانی و صرف [[غذا]]، [[سخن]] و فرمانی [[حق]]: {{متن قرآن|...فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَاللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ...}}؛ | ||
#طولانی کنندگان مهمانی [[پیامبر]] مشمول [[لعن | #طولانی کنندگان مهمانی [[پیامبر]] مشمول [[لعن الهی]] و گرفتار [[عذاب]]: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَاللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمًا * إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُهِينًا}}؛ | ||
#نکته قابل توجه است این که [[پیامبر خدا]] نیز از [[بیان حق]] در مواردی که جنبه شخصی و خصوصی نداشت هیچ ابا نمیکرد، ولی [[بیان حق]] اشخاص از [[ناحیه]] خودشان مثل [[ادب]] میهمانی و رعایت شرایط [[پیامبر]] [[زیبا]] نیست، اما از [[ناحیه]] کسان دیگر جالب و زیباست، و مورد [[آیه]] نیز از این قبیل است، [[اصول اخلاقی]] ایجاب میکرد [[پیامبر]] به [[دفاع]] از خود نپردازد، بلکه [[خداوند]] به [[دفاع]] از او پردازد<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۵۴.</ref>. | #نکته قابل توجه است این که [[پیامبر خدا]] نیز از [[بیان حق]] در مواردی که جنبه شخصی و خصوصی نداشت هیچ ابا نمیکرد، ولی [[بیان حق]] اشخاص از [[ناحیه]] خودشان مثل [[ادب]] میهمانی و رعایت شرایط [[پیامبر]] [[زیبا]] نیست، اما از [[ناحیه]] کسان دیگر جالب و زیباست، و مورد [[آیه]] نیز از این قبیل است، [[اصول اخلاقی]] ایجاب میکرد [[پیامبر]] به [[دفاع]] از خود نپردازد، بلکه [[خداوند]] به [[دفاع]] از او پردازد<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۵۴.</ref>. | ||