←شهادت مادرش فاطمه{{س}}
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
==[[شهادت]] مادرش [[فاطمه]]{{س}}== | ==[[شهادت]] مادرش [[فاطمه]]{{س}}== | ||
{{اصلی|شهادت حضرت فاطمه}} | |||
[[ابو بصیر]]، از [[امام صادق]]{{ع}} آورده است که: فاطمه{{س}} از من پیمانی محکم و گرهخورده به [[خدا]] و پیامبرش گرفت که چون [[وفات]] یافت، هیچ کس را [[آگاه]] نکنم، جز [[امسلمه]] [[همسر پیامبر]] خدا، [[امّ ایمن]] و فضّه، و از مردان، دو پسرش [[حسن]] و [[حسین]]، [[عبدالله بن عباس]]، [[سلمان فارسی]]، [[عمار بن یاسر]]، [[مقداد]]، [[ابوذر]] و [[حذیفه]] را، و گفت: «من بر تو روا دانستم که پس از مرگم، مرا ببینی. پس همراه [[زنان]] غسلدهنده من باش و جز شب، مرا به [[خاک]] نسپار و هیچ کس را از قبرم آگاه مکن»<ref>{{متن حدیث|ثُمَّ أَخَذَتْ[فاطِمَةُ{{س}}] عَلَيَّ عَهْداً لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ أَنَّهَا إِذَا تُوُفِّيَتْ لَا أُعْلِمَ أَحَداً إِلَّا أُمَّ سَلَمَةَ زَوْجَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}، وَ أُمَّ أَيْمَنَ، وَ فِضَّةَ؛ وَ مِنَ الرِّجَالِ ابْنَيْهَا، وَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، وَ سَلْمَانَ الْفَارِسِيَّ، وَ عَمَّارَ بْنَ يَاسِرٍ، وَ الْمِقْدَادَ، وَ أَبَا ذَرٍّ، وَ حُذَيْفَةَ. وَ قَالَتْ: إِنِّي قَدْ أَحْلَلْتُكَ مِنْ أَنْ تَرَانِي بَعْدَ مَوْتِي، فَكُنْ مَعَ النِّسْوَةِ فِيمَنْ يُغَسِّلُنِي، وَ لَا تَدْفِنِّي إِلَّا لَيْلًا، وَ لَا تُعْلِمْ أَحَداً قَبْرِي}} (دلائل الإمامة، ص۱۳۳، ح۴۲؛ بحار الأنوار، ج۴۳، ص۲۰۸، ح۳۶).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۱۹۰.</ref> | [[ابو بصیر]]، از [[امام صادق]]{{ع}} آورده است که: فاطمه{{س}} از من پیمانی محکم و گرهخورده به [[خدا]] و پیامبرش گرفت که چون [[وفات]] یافت، هیچ کس را [[آگاه]] نکنم، جز [[امسلمه]] [[همسر پیامبر]] خدا، [[امّ ایمن]] و فضّه، و از مردان، دو پسرش [[حسن]] و [[حسین]]، [[عبدالله بن عباس]]، [[سلمان فارسی]]، [[عمار بن یاسر]]، [[مقداد]]، [[ابوذر]] و [[حذیفه]] را، و گفت: «من بر تو روا دانستم که پس از مرگم، مرا ببینی. پس همراه [[زنان]] غسلدهنده من باش و جز شب، مرا به [[خاک]] نسپار و هیچ کس را از قبرم آگاه مکن»<ref>{{متن حدیث|ثُمَّ أَخَذَتْ[فاطِمَةُ{{س}}] عَلَيَّ عَهْداً لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ أَنَّهَا إِذَا تُوُفِّيَتْ لَا أُعْلِمَ أَحَداً إِلَّا أُمَّ سَلَمَةَ زَوْجَ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}، وَ أُمَّ أَيْمَنَ، وَ فِضَّةَ؛ وَ مِنَ الرِّجَالِ ابْنَيْهَا، وَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، وَ سَلْمَانَ الْفَارِسِيَّ، وَ عَمَّارَ بْنَ يَاسِرٍ، وَ الْمِقْدَادَ، وَ أَبَا ذَرٍّ، وَ حُذَيْفَةَ. وَ قَالَتْ: إِنِّي قَدْ أَحْلَلْتُكَ مِنْ أَنْ تَرَانِي بَعْدَ مَوْتِي، فَكُنْ مَعَ النِّسْوَةِ فِيمَنْ يُغَسِّلُنِي، وَ لَا تَدْفِنِّي إِلَّا لَيْلًا، وَ لَا تُعْلِمْ أَحَداً قَبْرِي}} (دلائل الإمامة، ص۱۳۳، ح۴۲؛ بحار الأنوار، ج۴۳، ص۲۰۸، ح۳۶).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۱۹۰.</ref> | ||