تعجیل در امر فرج: تفاوت میان نسخه‌ها

==[[تعجیل]] در اصطلاح [[مهدویت]]==

[[تعجیل]] به معنای [[عجله]] کردن و خواستن چیزی، قبل از رسیدن وقت و شرایط آن است<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج8، ص42</ref>؛  بدین رو معنای [[تعجیل]] در امر [[فرج]] عبارت است از اینکه بخواهیم [[امام مهدی]] در موعدی غیر از آنچه که [[خدا]] مقرر داشته [[ظهور]] کند. در حالی‌که برپایه [[اندیشه مهدویت]]، [[انسان منتظر]] برای [[تعجیل]] [[امر]] [[فرج]] [[دعا]] می‌کند اما هرگز [[عجله]] نمی‌کند. هر چه [[غیبت]] به درازا کشد و [[انتظار]] طولانی شود، باز هم [[صبر]] و [[شکیبایی]] را از کف نمی‌دهد؛ بلکه علی‌رغم [[شوق]] فراوان به [[ظهور]]، در برابر [[اراده پروردگار]] و خواست او کمال [[تسلیم]] را از خود نشان داده و برای تحقق همه زمینه‌های لازم برای [[ظهور]] تلاش کرده و [[بردباری]] می‌کند. [[امام جواد]]{{ع}} در [[مذمت]] [[تعجیل]] کنندگان [[ظهور امام عصر]]{{ع}} اینچنین فرمودند: «در [[دوران غیبت]]، [[عجله]] کنندگان در امر [[ظهور]] هلاک می‌شوند»<ref>{{متن حدیث|یَهْلِکُ فِیهَا الْمُسْتَعْجِلُونَ}}؛ صدوق، کمال الدین، ج ۲، باب ۳۶، ص ۳۷۸. </ref>. همچنین در روایتی [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند «[[محاضیر]] هلاک شدند. [[راوی]] پرسید [[محاضیر]] چه کسانی هستند؟ [[امام]] فرمود: [[عجله]] کنندگان در امر [[ظهور]]؛ در ادامه فرمودند کسانی که [[ظهور]] را نزدیک می‌‌دانند [[نجات]] می‌‌یابند»<ref>{{متن حدیث|هَلَکَ الْمَحَاضِیرُ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ وَ مَا الْمَحَاضِیرُ قَالَ الْمُسْتَعْجِلُون‏...}}؛ کافی، ج۸، ص ۲۷۳. </ref>.