خوشرویی در اخلاق اسلامی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85...» ایجاد کرد) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخههای بحث '''[[خوشرویی]]''' است. "'''[[خوشرویی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | |||
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[خوشرویی در قرآن]] - [[خوشرویی در حدیث]] - [[خوشرویی در اخلاق اسلامی]] - [[خوشرویی در معارف دعا و زیارات]] - [[خوشرویی در معارف و سیره سجادی]] - [[خوشرویی در معارف و سیره رضوی]]</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | ||
نسخهٔ ۱۰ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۰۱
مقدمه
دو نفر پیش از آنکه با هم سخنی بگویند یا رفتاری به هم نشان دهند، با چهره همدیگر مواجه میشوند. کیفیت و حالت چهرهها به هنگام برخورد اولیه در پیدایش گفتار و رفتار نقش بهسزایی دارد؛ به این معنی که میتواند باعث خوشرفتاری و خوشگفتاری طرف مقابل شود و میتواند او را به گفتار زشت و رفتار ناخوشایند وادارد؛ بنابراین، اولین نماد حسن خلق، خوشرویی است. چهره باز و شکفته، پیام محبت و دوستی به دیگران میفرستد؛ در حالی که چهره عبوس و ابروهای گرهخورده راههای ارتباط و روزنههای صمیمیت را به روی دیگران میبندد. خوشرویی در قالب لبخند و نگاه مهربان صورت میپذیرد. لبخند، مبدأ بسیاری از آشناییها و زداینده بسیاری از از کدورتهاست. روی خندان و چهره بشاش به دیگران جرئت میدهد با انسان ارتباط برقرار کند و از باب صمیمیت سخن آغاز کند. لبخند، غم را از دل میزداید و شادی را به جای آن مینشاند. کسی که به قصد شاد کردن برادری مؤمن به روی او تبسم میکند، در حقیقت خدا را عبادت کرده است. امام باقر(ع) میفرماید: «تَبَسُّمُ الرَّجُلِ فِي وَجْهِ أَخِيهِ حَسَنَةٌ»[۱]؛
و بدیهی است که خداوند متعال عمل نیک هیچ بندهای را بیپاسخ نیک نمیگذارد. امام صادق(ع) میفرماید: «أَيُّمَا مُسْلِمٍ لَقِيَ مُسْلِماً فَسَرَّهُ سَرَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ»[۲]؛
نگاه مهربان و صورت گشاده میتواند جایگزین بسیاری از نیکیهایی شود که انسان میل دارد با مردمان انجام دهد، ولی توانایی آن را ندارد؛ رسول خدا(ص) فرمود: «إنكم لا تسعون الناس بأموالكم، و لكن ليسعهم منكم بسط الوجه و حسن الخلق»[۳]؛
به همین دلیل حضرت علی(ع) میفرماید: «الْبَشَاشَةٌ إِحْسَانٌ»[۴]؛
شگفتا از کسانی که در این احسان بیهزینه و زحمت، با این همه آثار و برکات کوتاهی میکنند.[۵].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ «لبخند انسان در روی برادر مؤمن به عنوان عمل نیک ثبت میشود». محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۱۸۸.
- ↑ «هر مسلمانی، مسلمانی را ملاقات کند و او را شادمان سازد خدای عزوجل او را شادمان میسازد». محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۱۹۲.
- ↑ «اموال شما به همه مردم نمیرسد، ولی چهره گشاده و اخلاق نیکتان به همه میرسد». شعرانی، العهود المحمدیة، ص۴۶۵.
- ↑ «خوشرویی احسان (به دیگران) است». علی بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم والمواعظ، ص۱۸.
- ↑ تهرانی، مجتبی، اخلاق الاهی، ج۱۴، ص ۱۹۷.