قوم: تفاوت میان نسخه‌ها

۱ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۱
جز
ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n\n\n +\n\n)
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس}} +== پانویس == {{پانویس}}))
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n\n\n +\n\n))
خط ۲۶: خط ۲۶:
#خداوند سرگذشت عبرت‌انگیز قوم ثمود را که یکی از امت‌های قدیمی عرب بوده‌اندکه در سرزمین یمن در احقاف می‌زیسته‌اند، و خداوند متعال شخصی از خود آنان را به نام صالح در میانشان مبعوث نمود. و صالح{{ع}} قوم خود را که مانند قوم نوح و هود مردمی بت‌پرست بودند به دین توحید دعوت نمود از طریق پیام وحی به پیامبر برای مردم مطرح میکند و نخست می‌گوید: ما به سوی قوم ثمود برادرشان صالح را فرستادیم {{متن قرآن|وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا}} پیامبر آنان صالح نیز همانند سایر پیامبران، نخستین گام را در راه هدایت آن‌ها از مسأله توحید و یکتاپرستی برداشت و به آن‌ها گفت: ای قوم من! خداوند یگانه را پرستش کنید که معبودی جز او ندارید {{متن قرآن|قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ}} سپس اضافه نمود: من بدون دلیل چیزی نمی‌گویم، بیّنه و دلیل روشن و شاهدی که شهادتش قطعی است از طرف پروردگارتان برای شما آمده است و این همان شتری است که خداوند برای شما معجزه قرار داده است {{متن قرآن|قَدْ جَاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ هَذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً}} سپس به آن‌ها می‌گوید: او را به حال خود واگذارید و بگذارید در زمین خدا به چرا بپردازد، و به او آزار مرسانید که عذاب دردناکی شما را فرا خواهد گرفت {{متن قرآن|فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}}؛
#خداوند سرگذشت عبرت‌انگیز قوم ثمود را که یکی از امت‌های قدیمی عرب بوده‌اندکه در سرزمین یمن در احقاف می‌زیسته‌اند، و خداوند متعال شخصی از خود آنان را به نام صالح در میانشان مبعوث نمود. و صالح{{ع}} قوم خود را که مانند قوم نوح و هود مردمی بت‌پرست بودند به دین توحید دعوت نمود از طریق پیام وحی به پیامبر برای مردم مطرح میکند و نخست می‌گوید: ما به سوی قوم ثمود برادرشان صالح را فرستادیم {{متن قرآن|وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا}} پیامبر آنان صالح نیز همانند سایر پیامبران، نخستین گام را در راه هدایت آن‌ها از مسأله توحید و یکتاپرستی برداشت و به آن‌ها گفت: ای قوم من! خداوند یگانه را پرستش کنید که معبودی جز او ندارید {{متن قرآن|قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ}} سپس اضافه نمود: من بدون دلیل چیزی نمی‌گویم، بیّنه و دلیل روشن و شاهدی که شهادتش قطعی است از طرف پروردگارتان برای شما آمده است و این همان شتری است که خداوند برای شما معجزه قرار داده است {{متن قرآن|قَدْ جَاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ هَذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً}} سپس به آن‌ها می‌گوید: او را به حال خود واگذارید و بگذارید در زمین خدا به چرا بپردازد، و به او آزار مرسانید که عذاب دردناکی شما را فرا خواهد گرفت {{متن قرآن|فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}}؛
#در این آیه می‌گوید: «بعد از این جریان صالح از آن‌ها روی برتافت و به آن‌ها گفت: من حق رسالت پروردگارم را ادا کردم و آن‌چه گفتنی بود به شما گفتم و از نصیحت و خیرخواهی کوتاهی نکردم، لکن شما خیرخواهان را دوست ندارید» {{متن قرآن|فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلَكِنْ لَا تُحِبُّونَ النَّاصِحِينَ}} در این‌جا یک سؤال پیش می‌آید و آن این‌که آیا این گفتگوی صالح بعد از نابودی آن جمعیت صورت گرفته است، و یا این‌که این گفتگوی نهایی صالح با آن‌ها قبل از مرگشان به عنوان اتمام حجت بوده، ولی در عبارت قرآن بعد از جریان مرگ آن‌ها ذکر شده است‌؟ البته احتمال دوم با ظاهر خطاب سازگارتر است، زیرا گفتگو با آن‌ها نشان می‌دهد که آنها زنده بوده‌اند ولی احتمال نخست نیز چندان بعید نیست، زیرا بسیار می‌شود که برای عبرت گرفتن افراد بازمانده چنین گفتگوهایی را با گذشتگان و ارواح آن‌ها انجام می‌دهند، چنان‌که در تاریخ زندگانی علی{{ع}} می‌خوانیم پس از جنگ جمل در کنار جسد طلحه ایستاد و گفت: «ای طلحه! تو در اسلام خدمات قابل ملاحظه‌ای داشتی، حیف که آن‌ها را برای خود حفظ نکردی و نیز در اواخر نهج‌البلاغه می‌خوانیم که علی{{ع}} به هنگامی که از جنگ صفین باز می‌گشت در پشت دروازه کوفه رو به قبرستان کرده» نخست به ارواح گذشتگان سلام کرد و بعد به آن‌ها گفت: شما پیشرو این قافله بودید و ما هم به دنبال شما خواهیم بود<ref>تفسیر نمونه، ج۶، ص۲۴۲.</ref>.
#در این آیه می‌گوید: «بعد از این جریان صالح از آن‌ها روی برتافت و به آن‌ها گفت: من حق رسالت پروردگارم را ادا کردم و آن‌چه گفتنی بود به شما گفتم و از نصیحت و خیرخواهی کوتاهی نکردم، لکن شما خیرخواهان را دوست ندارید» {{متن قرآن|فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلَكِنْ لَا تُحِبُّونَ النَّاصِحِينَ}} در این‌جا یک سؤال پیش می‌آید و آن این‌که آیا این گفتگوی صالح بعد از نابودی آن جمعیت صورت گرفته است، و یا این‌که این گفتگوی نهایی صالح با آن‌ها قبل از مرگشان به عنوان اتمام حجت بوده، ولی در عبارت قرآن بعد از جریان مرگ آن‌ها ذکر شده است‌؟ البته احتمال دوم با ظاهر خطاب سازگارتر است، زیرا گفتگو با آن‌ها نشان می‌دهد که آنها زنده بوده‌اند ولی احتمال نخست نیز چندان بعید نیست، زیرا بسیار می‌شود که برای عبرت گرفتن افراد بازمانده چنین گفتگوهایی را با گذشتگان و ارواح آن‌ها انجام می‌دهند، چنان‌که در تاریخ زندگانی علی{{ع}} می‌خوانیم پس از جنگ جمل در کنار جسد طلحه ایستاد و گفت: «ای طلحه! تو در اسلام خدمات قابل ملاحظه‌ای داشتی، حیف که آن‌ها را برای خود حفظ نکردی و نیز در اواخر نهج‌البلاغه می‌خوانیم که علی{{ع}} به هنگامی که از جنگ صفین باز می‌گشت در پشت دروازه کوفه رو به قبرستان کرده» نخست به ارواح گذشتگان سلام کرد و بعد به آن‌ها گفت: شما پیشرو این قافله بودید و ما هم به دنبال شما خواهیم بود<ref>تفسیر نمونه، ج۶، ص۲۴۲.</ref>.


==قوم لوط: پیامبر و قوم لوط==
==قوم لوط: پیامبر و قوم لوط==
۴۱۵٬۰۷۸

ویرایش