تکلف: تفاوت میان نسخه‌ها

*از [[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} [[نقل]] شده است که "روزی [[زن]] مسلمانانی [[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} آمد و گفت: "ای [[رسول خدا]]{{صل}}! فلانی شوهر من است و من خود را نثارش کرده، در [[امور دنیا]] و [[آخرت]] [[یاری]] اش کردم و او چیز ناپسندی از من ندیده است؛ اما من از او به [[خدا]] و به شما شکایت می‌برم"؛‌ آن [[حضرت]] فرمود: "از چه چیز او شکایت و گله داری؟" آن [[زن]] گفت: "امروز به من گفت: تو مانند مادرم بر من [[حرام]] هستی؛ من هم از منزلم خارج شدم؛ پس به کار من رسیدگی کن!" آن [[حضرت]] فرمود: "[[خداوند]] در این باره چیزی نازل نفرموده است تا با آن بین تو و شوهرت [[قضاوت]] کنم و من [هم] از اینکه از متکلفان باشم، اکراه دارم"؛ پس، آن [[زن]] گریست و دوباره به [[خدا]] و رسولش شکوه برد و برگشت. پس [[خداوند]] این [[آیه]] را نازل فرمود: {{متن قرآن|قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجَادِلُكَ فِي زَوْجِهَا وَتَشْتَكِي إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَا إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ}}<ref>«خداوند، سخن زنی را که با تو درباره همسرش چالش داشت و به خداوند شکوه می‌کرد شنیده است و خداوند گفت و گوی شما را می‌شنود که خداوند، شنوایی بیناست» سوره مجادله، آیه ۱.</ref>. پس [[رسول خدا]]{{صل}} آن [[زن]] و مرد را به حضور‌ طلبید و فرمود: "[[خداوند]] درباره تو و همسرت این [[آیه]] را نازل کرد". سپس [[آیه]] را برای آن دو خواند، سپس به آن مرد فرمود: "این [[زن]]، همسرت است و تو حرف ناپسندی را بر زبان راندی؛ به تحقیق، [[خداوند]] تو را بخشید، پس [[تعدی]] نکن..."<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج ۲، ص ۳۵۳ – ۳۵۴؛ الکافی، ج ۲، ص ۱۵۲ و وسائل الشیعه، ج ۲۲، ص ۳۰۴ – ۳۰۵.</ref><ref> [[گلشاد حیدری|حیدری، گلشاد]] و [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۵۴۴.</ref>.