در برخی [[روایات]] است که آب، یا آب [[فرات]]، مهریّۀ [[حضرت زهرا]]{{س}} میباشد. از [[امام باقر]]{{ع}} در ضمن [[حدیث]] مفصّلی دربارۀ مهریّۀ [[حضرت زهرا]]{{س}} آمده است: {{متن حدیث|وَ جُعِلَتْ لَهَا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةُ أَنْهَارٍ الْفُرَاتُ وَ نِيلُ مِصْرَ وَ نَهْرَوَانُ وَ نَهَرُ بَلْخٍ}}<ref>مناقب، ابن شهر آشوب، ج۳، ص۳۵۱.</ref>. و در [[نقل]] دیگری است: {{متن حدیث|وَ جُعِلَتْ نِحْلَتُهَا مِنْ عَلِيٍّ خُمُسَ الدُّنْيَا وَ ثُلُثَيِ الْجَنَّةِ وَ جُعِلَتْ لَهَا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةُ أَنْهَارٍ الْفُرَاتُ وَ نِيلُ مِصْرَ وَ نَهْرَوَانُ وَ نَهْرُ بَلْخٍ...}}<ref>عوالم (فاطمة الزهراء)، بحرانی، ج۱۱، ص۳۵۹ به نقل از اثبات الهداه.</ref>. طبق این نقلها نه تنها [[فرات]] و دجله و نیل و نهر بلخ، بلکه یک پنجم [[دنیا]] و دو سوّم [[بهشت]] نیز مهریۀ زهرای مرضیّه است، امّا [[فرزند]] زهرا، در کنار همین [[فرات]]، لب [[تشنه]] [[جان]] میدهد و مظلومانه به [[شهادت]] میرسد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۴۷۳.</ref>.
