←وصف نماز
(←منابع) |
|||
خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==وصف نماز == | ==وصف نماز == | ||
*از ارزشهای | *از ارزشهای نماز است [[آرامش]] خاص در عضلات، [[خشوع]] و [[فروتنی]] در چشمان، پست کردن و مهار [[نفس]] [[طغیانگر]]، [[آرامش]] و فرونشاندن هیجانات منطقی [[دلها]]، منتفیکردن [[کبر]] و نخوت، [[تواضع]] و [[فروتنی]] با ساییدن صورت بر [[خاک]] و نهادن اعضا و جوارح شریف بر [[زمین]] برای احساس کوچکی در برابر خدای بزرگ<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۲: {{متن حدیث|"الْمَفْرُوضَاتِ تَسْكِيناً لِأَطْرَافِهِمْ وَ تَخْشِيعاً لِأَبْصَارِهِمْ وَ تَذْلِيلًا لِنُفُوسِهِمْ وَ تَخْفِيضاً لِقُلُوبِهِمْ وَ إِذْهَاباً لِلْخُيَلَاءِ عَنْهُمْ، وَ لِمَا فِي ذَلِكَ مِنْ تَعْفِيرِ عِتَاقِ الْوُجُوهِ بِالتُّرَابِ تَوَاضُعاً وَ الْتِصَاقِ كَرَائِمِ الْجَوَارِحِ بِالْأَرْضِ تَصَاغُراً"}}</ref>. نمونههای دیگر از توصیفهای [[امام]] {{ع}} در [[نهج البلاغه]] را میتوان در مواضع زیر دریافت: توصیف [[اسلام]]<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۸</ref>، [[بردباری]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۰۷</ref>، [[تقوا]]<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۸</ref>، خوش خلقی<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۲۹</ref>، [[سکوت]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۸۲</ref>، [[علم]] و [[حکمت]]<ref>نهج البلاغه، حکمتهای ۷۹ و ۸۰</ref>، [[قرآن]]<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۰</ref>، [[قناعت]]<ref>نهج البلاغه، حکمتهای ۲۲۹ و ۴۷۵</ref>، [[نیکوکاری]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۴۲</ref>، [[اخلاق]]<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۶، نامه ۳۱ و حکمتهای ۲۱، ۴۷، ۱۱۲، ۲۱۱، ۲۲۴، ۳۴۹، ۳۷۱ و ۴۳۵</ref>، ذکر [[خدا]]<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۲۲</ref>، [[یقین]]<ref>نهج البلاغه، حکمت ۹۷</ref>، [[بهشت]]<ref>نهج البلاغه، خطبههای ۸۵ و ۱۶۵</ref>، [[پیامبر اسلام]]<ref>نهج البلاغه، خطبههای ۷۲، ۹۴، ۱۰۰، ۱۰۵، ۱۰۸، ۱۱۶، ۱۳۳، ۱۸۵ و ۲۳۱</ref>، [[پیامبران]]<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۹۴</ref>، [[خدا]]<ref>نهج البلاغه، خطبههای ۹۱ و ۹۴</ref>، [[قیامت]]<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۰۹</ref>، [[ملائکه]]<ref>نهج البلاغه، خطبههای ۹۱ و ۱۰۹</ref>، [[اهل باطل]]<ref>[[نهج البلاغه]]، [[خطبه ۲ نهج البلاغه|خطبه ۲]]</ref>، [[عالمان]] ربانی<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶</ref>، فرومایگان<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۹۹</ref>، [[گمراهان]]<ref>نهج البلاغه، خطبههای ۱۴۴ و ۱۵۳</ref>، [[کارگزاران]]<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳</ref>، [[لشکریان]]<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳</ref>، منشیان و نویسندگان<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳</ref>، [[مؤمنان]]<ref>نهج البلاغه، نامه ۶۹ و حکمتهای ۱۰۴، ۳۳۳ و ۳۹۰</ref>، [[وزیران]] و [[مشاوران]]<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳</ref>، [[امامان]]<ref>نهج البلاغه، خطبههای ۱۴۴ و ۱۴۷</ref>، [[اهلبیت]]<ref>نهج البلاغه، خطبههای ۱۴۴ و ۱۴۷</ref>»<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 229.</ref>. | ||
==اهمیت نماز== | |||
[[حضرت فاطمه]]{{س}} دارای [[مقام]] والای [[عصمت]] است. او صاحب [[روایت]] است؛ یعنی سخنانش برای پیروانش [[حجت]] است. وی [[راوی]] سخنان [[پدر]] بزرگوارش نیز میباشد. شوربختانه [[احادیث]] اندکی از [[فاطمه]]{{س}} به دست ما رسیده است؛ از جمله [[حدیثی]] که [[سید بن طاووس]] در [[فلاح السائل]] نقل کرده است: | |||
فاطمه{{س}} از پدر بزرگوارش پرسید: [[مجازات]] مرد یا زنی که به نماز خود اهمیت ندهد و آن را سبک شمارد چیست؟ [[پیامبر]] فرمود: | |||
فاطمه! کسی که نماز را سبک بشمارد، [[خداوند]] او را به پانزده [[بلا]] گرفتار میکند: شش بلا در [[دنیا]]؛ سه بلا هنگام [[جان]] دادن؛ سه بلا در [[قبر]]؛ سه بلا در [[روز قیامت]]، هنگامی که از قبر خود خارج میشود. | |||
شش بلا که در دنیا گرفتار میشوند، عبارتند از: | |||
#خداوند [[برکت]] را از [[عمر]] او بر میدارد؛ | |||
#برکت را از روزی او نیز بر میدارد؛ | |||
#چهره [[صالحان]] را از او میگیرد؛ | |||
#هر کار نیکوی او بیآجر است؛ | |||
#دعای او به [[اجابت]] نمیرسد؛ | |||
#از دعای [[نیکان]] بهرهای نمیبرد. | |||
سه بلای هنگام [[مرگ]] عبارتند از: | |||
#به [[خواری]] میمیرد؛ | |||
#گرسنه میمیرد؛ | |||
#[[تشنه]] میمیرد؛ هر چه به او آب بنوشانند، تشنگیاش برطرف نمیشود. | |||
سه بلا که در قبر دچار آنها میشود، عبارتند از: | |||
#خداوند فرشتهای را میگمارد تا او را در قبر [[عذاب]] کند؛ | |||
#به [[فشار قبر]] گرفتار میآید؛ | |||
#قبر او تاریک میشود. | |||
بلاهایی که هنگام خروج از قبر، دچار آنها میشود: | |||
#خداوند به فرشتهای [[فرمان]] میدهد تا او را جلوی همگان با صورت روی [[زمین]] بکشاند؛ | |||
#[[حسابرسی]] او بسیار سخت و شدید خواهد بود؛ | |||
#خداوند به او نظر [[رحمت]] نمیاندازد و او را [[پاک]] نمیسازد و عذاب دردناکی خواهد داشت<ref>میرزا حسین نوری، مستدرک الوسائل، ج۳، ص۲۳؛ مسند فاطمه{{س}}، ص۳۴۶.</ref>. | |||
این عذابها مخصوص افرادی است که به نماز خود اهمیت نمیدهند و عذاب افرادی که نماز نمیخوانند، بسیار شدیدتر از این است. | |||
درباره حالات [[عرفانی]] و [[ملکوتی]] فاطمه{{س}} هنگام نماز آمده است: | |||
{{متن حدیث|كانت فاطمة عالم تنهج في صلاتها من خوف الله تعالى}}<ref>دیلمی، ارشاد القلوب، ص۱۰۵.</ref>؛ [[حضرت فاطمه]]{{س}} هنگام نماز، از [[ترس]] [[خدا]] نفس نفس میزد و [[بغض]] در گلویش میشکست.<ref>[[حیدر مظفری ورسی|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)|مادران چهارده معصوم]] ص ۱۱۸.</ref>. | |||
==جستارهای وابسته== | ==جستارهای وابسته== |