بنی‌ساج: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۲ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۱
جز
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==))
خط ۲: خط ۲:


==مقدمه==
==مقدمه==
[[بنی‌ساج]] سلسله‌ای از [[امیران]] [[ایرانی]] راهدار حرمین و [[حاکم]] [[آذربایجان]] در سده سوم ق بودند. برخی از امیران ساجی دارای [[منصب]] راهداری حرمین بودند. آنان در [[زمان]] [[مأمون]] یا [[معتصم]] وارد [[دستگاه خلافت]] [[عباسی]] شدند.  
[[بنی‌ساج]] سلسله‌ای از [[امیران]] [[ایرانی]] راهدار حرمین و [[حاکم]] [[آذربایجان]] در سده سوم ق بودند. برخی از امیران ساجی دارای [[منصب]] راهداری حرمین بودند. آنان در [[زمان]] [[مأمون]] یا [[معتصم]] وارد [[دستگاه خلافت عباسی]] شدند.  


ابوساج سرسلسله ساجیان به خاطر خدمات زیاد در دستگاه خلافت عباسی از طرف [[متوکل]] به بازرسی [[راه]] [[مکه]] [[مأمور]] شد. [[حکمرانی]] [[سوریه]]، [[سرپرستی]] [[کوفه]]، [[حکومت]] سواد و... از جمله [[مناصب]] وی است. او در [[مأموریت]] [[پاسداری]] از راه کوفه تا [[حجاز]] خدمات فراوانی ارائه کرد و سرانجام در جندی‌شاپور درگذشت.
ابوساج سرسلسله ساجیان به خاطر خدمات زیاد در دستگاه خلافت عباسی از طرف [[متوکل]] به بازرسی [[راه]] [[مکه]] [[مأمور]] شد. [[حکمرانی]] [[سوریه]]، [[سرپرستی]] [[کوفه]]، [[حکومت]] سواد و... از جمله [[مناصب]] وی است. او در [[مأموریت]] [[پاسداری]] از راه کوفه تا [[حجاز]] خدمات فراوانی ارائه کرد و سرانجام در جندی‌شاپور درگذشت.
خط ۱۹: خط ۱۹:


==ورود به [[خلافت عباسی]]==
==ورود به [[خلافت عباسی]]==
از آغاز ورود ساجیان به [[دستگاه خلافت]] [[عباسی]]، [[آگاهی]] روشنی در دست نیست. ساجیان با [[مسلمان]] شدن و [[راه]] یافتن به دستگاه خلافت عباسی  و جلب توجه [[خلفای عباسی]] به مقاماتی والا دست یافتند.<ref>تجارب الامم، ج۵، ص٩، «مقدمه». </ref> شماری از [[پژوهشگران]] معاصر با توجه به استیلای مسلمانان بر اُسروشَنه یا اشروسنه، از مناطق کهن ماوراءالنهر، و [[اسلام آوردن]] واپسین [[امیر]] آنجا به دست [[مأمون]] برآنند که ابوساج در همین دوره یا‌ اندکی بعد [[اسلام]] آورده است<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۵، ص۵۱۰، «ابوالساج». </ref> ساجیان را از کهن‌ترین سلسله‏‌های [[ایرانی]] [[مخالف]] [[خلافت عباسی]] دانسته‌اند<ref>نظری به تاریخ آذربایجان، ص۱۳۴.</ref>
از آغاز ورود ساجیان به [[دستگاه خلافت عباسی]]، [[آگاهی]] روشنی در دست نیست. ساجیان با [[مسلمان]] شدن و [[راه]] یافتن به دستگاه خلافت عباسی  و جلب توجه [[خلفای عباسی]] به مقاماتی والا دست یافتند.<ref>تجارب الامم، ج۵، ص٩، «مقدمه». </ref> شماری از [[پژوهشگران]] معاصر با توجه به استیلای مسلمانان بر اُسروشَنه یا اشروسنه، از مناطق کهن ماوراءالنهر، و [[اسلام آوردن]] واپسین [[امیر]] آنجا به دست [[مأمون]] برآنند که ابوساج در همین دوره یا‌ اندکی بعد [[اسلام]] آورده است<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۵، ص۵۱۰، «ابوالساج». </ref> ساجیان را از کهن‌ترین سلسله‏‌های [[ایرانی]] [[مخالف]] [[خلافت عباسی]] دانسته‌اند<ref>نظری به تاریخ آذربایجان، ص۱۳۴.</ref>


این نظر که ساجیان خاندانی [[علمی]]، دارای [[جایگاه]] [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] مؤثر بوده و در برابر قشری‌گرایی [[دستگاه خلافت]] [[مبارزه]] کردند،<ref>تجارب الامم، ج۵، ص۳، «مقدمه. </ref> با آگاهی‌های موجود از ساجیان که فرماندهانی [[جنگجو]] و مردانی سختکوش و پر [[هیبت]] بودند، سازگار نیست. اصل [[مخالفت]] آنها با دستگاه خلافت [[عباسی]] در برهه‌های خاص، رخدادی پذیرفتنی است؛ اما بُعد علمی آنها در منابع گزارش نشده است.
این نظر که ساجیان خاندانی [[علمی]]، دارای [[جایگاه]] [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] مؤثر بوده و در برابر قشری‌گرایی [[دستگاه خلافت]] [[مبارزه]] کردند،<ref>تجارب الامم، ج۵، ص۳، «مقدمه. </ref> با آگاهی‌های موجود از ساجیان که فرماندهانی [[جنگجو]] و مردانی سختکوش و پر [[هیبت]] بودند، سازگار نیست. اصل [[مخالفت]] آنها با دستگاه خلافت [[عباسی]] در برهه‌های خاص، رخدادی پذیرفتنی است؛ اما بُعد علمی آنها در منابع گزارش نشده است.
خط ۲۸: خط ۲۸:
در [[سال ۲۵۱ق]]. ابوساج به [[کاخ]] ابن‌هبیره، تختگاه عاملان و راهداران در ۱۲ فرسخی [[بغداد]]، رفت.
در [[سال ۲۵۱ق]]. ابوساج به [[کاخ]] ابن‌هبیره، تختگاه عاملان و راهداران در ۱۲ فرسخی [[بغداد]]، رفت.


ساجیان به دنبال خدماتشان به [[دستگاه خلافت]] [[عباسی]]، از سال ۲۷۶ تا ۳۱۹ه. ق و بنا به قول دیگر، از سال ۲۷۹ تا ۳۱۷ه. ق، در [[آذربایجان]]، اران و گاه ارمنستان و حدود [[ری]] [[حکومت]] کردند.<ref>اران از دوران باستان، ص۴۴٢؛ ر. ک: تاریخ ادبیات در ایران، ج١، ص٢١٧.</ref> ساجیان به‌صورت ظاهری، تابع و [[مطیع]] دستگاه خلافت بودند، اما آنها را از قدرتمندترین سلسله‌های [[ایرانی]] می‌توان به‌شمار آورد که در مقابل [[خلفا]] [[علم]] [[استقلال]] برافراشتند<ref>ر. ک: فرهنگ جامع تاریخ ایران، ج١، ص۴٣٩.</ref>.<ref>[[علی احمدی میرآقا|احمدی میرآقا، علی]]، [[بنی‌ساج (مقاله)|مقاله «بنی‌ساج»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴.</ref>
ساجیان به دنبال خدماتشان به [[دستگاه خلافت عباسی]]، از سال ۲۷۶ تا ۳۱۹ه. ق و بنا به قول دیگر، از سال ۲۷۹ تا ۳۱۷ه. ق، در [[آذربایجان]]، اران و گاه ارمنستان و حدود [[ری]] [[حکومت]] کردند.<ref>اران از دوران باستان، ص۴۴٢؛ ر. ک: تاریخ ادبیات در ایران، ج١، ص٢١٧.</ref> ساجیان به‌صورت ظاهری، تابع و [[مطیع]] دستگاه خلافت بودند، اما آنها را از قدرتمندترین سلسله‌های [[ایرانی]] می‌توان به‌شمار آورد که در مقابل [[خلفا]] [[علم]] [[استقلال]] برافراشتند<ref>ر. ک: فرهنگ جامع تاریخ ایران، ج١، ص۴٣٩.</ref>.<ref>[[علی احمدی میرآقا|احمدی میرآقا، علی]]، [[بنی‌ساج (مقاله)|مقاله «بنی‌ساج»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴.</ref>


==[[ارتباط]] ساجیان با [[حجاز]]==
==[[ارتباط]] ساجیان با [[حجاز]]==
۲۲۴٬۹۵۹

ویرایش