←مقدمه
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
[[ابوولید عبدالملک بن عبدالعزیز بن جریج مکّی اموی قرشی رومی]]، معروف به | [[ابوولید عبدالملک بن عبدالعزیز بن جریج مکّی اموی قرشی رومی]]، معروف به «ابن جریج» [[محدث]]، [[فقیه]]، [[حافظ]]، [[قاری]] و [[مفسر]] مکی بود. در سال ۸۰ هـ در سال سیل [[مکه]] عام جحاف،<ref>الطبقات الکبری ۵/۴۹۲.</ref> در [[شهر مکه]] به [[دنیا]] آمد و همان جا [[رشد]] کرد.<ref>معجم المؤلفین ۶/۱۸۳.</ref> گویند که جد وی جریج، در اصل بردهای رومی از آنِ [[ام حبیب]] دختر جُبیر و [[همسر]] [[عبدالعزیز بن عبدالله بن خالد بن اسید اموی]] بود و از این رو، او را به عبدالعزیز نسبت دادهاند.<ref>تاریخ بغداد ۱۰/۴۰۰ و ۴۰۱.</ref> | ||
«ابن جریج» [[دانش]] خویش را از بزرگانی چون [[عطاء بن ابی رباح]]، [[عمرو بن دینار]]، [[زهری]]،<ref>تاریخ بغداد ۱۰/۴۰۰.</ref> [[مجاهد]] و [[امام صادق]]{{ع}} فرا گرفت<ref>سیر اعلام النبلاء ۶/۳۲۶.</ref> و به گفته خویش مدت هیجده یا بیست سال ملازم عطاء بود و پس از آن هفت سال در حلقه درس [[عمرو بن دینار]] دانش آموخته است.<ref>تاریخ بغداد ۶/۴۰۲ و ۴۰۳.</ref> به گفته [[احمد حنبل]]، او انبان [[علم]] بود.<ref>تاریخ الاسلام ۹/۲۱۱.</ref> ایشان خود از [[تابعین]] است، ولی [[صحابه]] خردسال [[رسول خدا]]{{صل}} را [[درک]] کرده است.<ref>معجم المفسرین ۱/۲۵۸.</ref> | |||
ابن جریج برای نشر دانش خود نخست به [[یمن]] [[مسافرت]] کرد و در [[زمان]] [[حکومت]] [[سفیان بن معاویه]] به [[بصره]] رفت<ref>الطبقات الکبری ۵/۴۹۲.</ref> و سپس به [[بغداد]] نزد [[منصور دوانیقی]] شتافت و کتاب تألیفی خود را که حاوی [[احادیث]] [[ابن عباس]] بود، به منصور عرضه داشت و مدعی شد که هیچ کسی چون او آنها را جمع نکرده است، اما منصور [[صله]] و انعامی به وی نداد.<ref>تاریخ بغداد ۱۰/۴۰۰.</ref> | ابن جریج برای نشر دانش خود نخست به [[یمن]] [[مسافرت]] کرد و در [[زمان]] [[حکومت]] [[سفیان بن معاویه]] به [[بصره]] رفت<ref>الطبقات الکبری ۵/۴۹۲.</ref> و سپس به [[بغداد]] نزد [[منصور دوانیقی]] شتافت و کتاب تألیفی خود را که حاوی [[احادیث]] [[ابن عباس]] بود، به منصور عرضه داشت و مدعی شد که هیچ کسی چون او آنها را جمع نکرده است، اما منصور [[صله]] و انعامی به وی نداد.<ref>تاریخ بغداد ۱۰/۴۰۰.</ref> | ||