شریعی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(...)
جز (جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '==')
خط ۹: خط ۹:
==مقدمه==
==مقدمه==
*[[شیخ طوسی]] درباره ایشان می‌فرماید: "نخستین کسی که به دروغ دعوی نیابت خاص از جانب [[امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به شریعی بود. تلعکبری می‌گفت: گمان دارم نام وی حسن باشد. او از اصحاب [[امام هادی]] {{ع}} و بعد از آن حضرت، از یاران [[امام حسن عسکری]] {{ع}} به شمار می‌آمد. او اوّل کسی است که مدعی مقامی شد که خداوند برای او قرار نداده بود و شایسته آن هم نبود... از این‌رو شیعیان هم او را ملعون دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام زمان]] {{ع}} در خصوص لعن و دوری از وی صادر شد..."<ref>غیبة طوسی، ص ۳۹۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۶۷.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>.
*[[شیخ طوسی]] درباره ایشان می‌فرماید: "نخستین کسی که به دروغ دعوی نیابت خاص از جانب [[امام زمان]] {{ع}} کرد، شخصی معروف به شریعی بود. تلعکبری می‌گفت: گمان دارم نام وی حسن باشد. او از اصحاب [[امام هادی]] {{ع}} و بعد از آن حضرت، از یاران [[امام حسن عسکری]] {{ع}} به شمار می‌آمد. او اوّل کسی است که مدعی مقامی شد که خداوند برای او قرار نداده بود و شایسته آن هم نبود... از این‌رو شیعیان هم او را ملعون دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب [[امام زمان]] {{ع}} در خصوص لعن و دوری از وی صادر شد..."<ref>غیبة طوسی، ص ۳۹۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۶۷.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۲۹.</ref>.
== پرسش‌های وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۵

مقدمه

  • شیخ طوسی درباره ایشان می‌فرماید: "نخستین کسی که به دروغ دعوی نیابت خاص از جانب امام زمان (ع) کرد، شخصی معروف به شریعی بود. تلعکبری می‌گفت: گمان دارم نام وی حسن باشد. او از اصحاب امام هادی (ع) و بعد از آن حضرت، از یاران امام حسن عسکری (ع) به شمار می‌آمد. او اوّل کسی است که مدعی مقامی شد که خداوند برای او قرار نداده بود و شایسته آن هم نبود... از این‌رو شیعیان هم او را ملعون دانسته و از وی دوری جستند و توقیعی از جانب امام زمان (ع) در خصوص لعن و دوری از وی صادر شد..."[۱][۲].

منابع

پانویس

  1. غیبة طوسی، ص ۳۹۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۶۷.
  2. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۴۲۹.