حضرت یونس در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...)
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '==')
خط ۱۴: خط ۱۴:
# [[پیامبر]]، موظف به [[عبرت‌گیری]] از داستان [[یونس]] و [[هشدار]] [[خداوند]] به [[پیامبر]] از گرفتار شدن به [[مجازات]] [[ترک اولی]]، همچون [[یونس]]: {{متن قرآن|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}؛
# [[پیامبر]]، موظف به [[عبرت‌گیری]] از داستان [[یونس]] و [[هشدار]] [[خداوند]] به [[پیامبر]] از گرفتار شدن به [[مجازات]] [[ترک اولی]]، همچون [[یونس]]: {{متن قرآن|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}؛
# [[یونس]]، از جمله انبیای دریافت ‌کننده [[وحی الهی]] قبل از [[پیامبر اکرم]]: {{متن قرآن|إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ... وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ... وَيُونُسَ...}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۹۸۹.</ref>.
# [[یونس]]، از جمله انبیای دریافت ‌کننده [[وحی الهی]] قبل از [[پیامبر اکرم]]: {{متن قرآن|إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ... وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ... وَيُونُسَ...}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۹۸۹.</ref>.
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۴

مقدمه

  1. ﴿فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ[۱].
  2. ﴿إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَى نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا[۲].
  • نکات:
  • در دو آیه فوق این موضوعات مطرح گردیده است:
  1. پیامبر، موظف به عبرت‌گیری از داستان یونس و هشدار خداوند به پیامبر از گرفتار شدن به مجازات ترک اولی، همچون یونس: ﴿فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ؛
  2. یونس، از جمله انبیای دریافت ‌کننده وحی الهی قبل از پیامبر اکرم: ﴿إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ... وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ... وَيُونُسَ...[۳].

منابع

پانویس

  1. «پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی پیشه کن و چون “همراه ماهی” (یونس) مباش آنگاه که بانگ برداشت در حالی که اندوهگین بود» سوره قلم، آیه ۴۸.
  2. «ما به تو همان‌گونه وحی فرستادیم که به نوح و پیامبران پس از وی، و به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط و عیسی و ایوب و یونس و هارون و سلیمان وحی فرستادیم و به داود زبور دادیم» سوره نساء، آیه ۱۶۳.
  3. سعیدیان‌فر و ایازی، فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم، ج۲، ص ۹۸۹.