بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}}') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مهدویت}} | {{مهدویت}} | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = امام مهدی | |||
| عنوان مدخل = منتظِر | |||
| مداخل مرتبط = | |||
| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) | |||
}} | |||
در [[فرهنگ]] [[مهدویت]]، '''[[منتظِر]]''' به انسانی گفته میشود که با تمام وجود، در [[انتظار]] آمدن آخرین [[حجّت الهی]] به سر میبرد. در [[روایات]] [[معصومان]]{{عم}} به [[فضایل]] و نیز [[وظایف منتظران]] توجه شده است. | در [[فرهنگ]] [[مهدویت]]، '''[[منتظِر]]''' به انسانی گفته میشود که با تمام وجود، در [[انتظار]] آمدن آخرین [[حجّت الهی]] به سر میبرد. در [[روایات]] [[معصومان]]{{عم}} به [[فضایل]] و نیز [[وظایف منتظران]] توجه شده است. | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
[[امت اسلامی]] در برخی [[روایات]] بهعنوان [[امت]] "[[منتظر]]" نامیده شده است؛ چون همیشه آنها در [[انتظار]] [[مهدی موعود]] {{ع}} به سر میبرند. [[امام صادق]] {{ع}} به [[ابو بصیر]] در ضمن روایتی در این باره میفرمایند: ای [[ابو بصیر]]! خوشا به حال [[شیعیان]] و [[پیروان]] [[قائم]] ما [[اهل بیت]]؛ چون آنها در [[زمان غیبت]] او [[منتظر ظهور]] او هستند و وقتی آن حضرت [[ظهور]] نمایند، در زمان ظهورش [[مطیع]] و فرمانبردار او خواهند بود. آنان اولیای خدایند و هیچ [[ترس]] و اندوهی بر آنها وجود ندارد<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۵۰.</ref>. | |||
در بسیاری دیگر از [[روایات]] و تعابیر [[دعاها]]، از خود [[امام زمان]] {{ع}} با [[لقب]] "[[منتظِر]]" یاد شده است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. بهعنوان مثال در دعای روز عید فطر عبارتی به این صورت به چشم میخورد: {{متن حدیث|"اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ الْمُنْتَظِرِ أَمْرَكَ الْمُنْتَظَرِ لِفَرَجِ أَوْلِيَائِكَ..."}}، بارخدایا! بر ولی خودت [[درود]] فرست؛ آن ولی که [[منتظر]] [[فرمان]] توست و همواره در آرزوی [[گشایش]] کار [[دوستان]] تو در حال [[انتظار]] به سر میبرد<ref>مکیال المکارم، ج ۲، ص ۸۱.</ref>. | در بسیاری دیگر از [[روایات]] و تعابیر [[دعاها]]، از خود [[امام زمان]] {{ع}} با [[لقب]] "[[منتظِر]]" یاد شده است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. بهعنوان مثال در دعای روز عید فطر عبارتی به این صورت به چشم میخورد: {{متن حدیث|"اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ الْمُنْتَظِرِ أَمْرَكَ الْمُنْتَظَرِ لِفَرَجِ أَوْلِيَائِكَ..."}}، بارخدایا! بر ولی خودت [[درود]] فرست؛ آن ولی که [[منتظر]] [[فرمان]] توست و همواره در آرزوی [[گشایش]] کار [[دوستان]] تو در حال [[انتظار]] به سر میبرد<ref>مکیال المکارم، ج ۲، ص ۸۱.</ref>. | ||
بر این اساس چون [[امام]] [[منتظَر]] مانند [[مردم]]، خود نیز در [[انتظار]] صدور [[اذن]] الهی به سر میبرد تا [[قیام]] نموده و جهانِ گرفتار در بند و [[جور]] [[ستم]] [[ستمگران]] و [[ظالمان]] را از وضع نابسامانی که دارد رهایی بخشد و اهداف بلند [[انبیای الهی]] را، که همانا [[هدایت]] و کمال پیدا کردن [[مردم]] [[جهان]] است، محقق سازد، لذا به این جهت او را هم [[منتظر]] مینامند. او [[انتظار]] میکشد تا لحظه [[ظهور]] فرارسد و به این ترتیب دوران [[رنج]] و [[اندوه]] [[بشر]] پایان یابد و [[حاکمیت]] ارزشهای الهی و [[فضیلت]] [[اخلاقی]] در سرتاسر عالم تحقق پیدا کند و از این رهگذر زمینه تعالی معنوی و رشد [[کمالات]] واقعی [[انسان]] فراهم شود. | |||
آن حضرت در برخی از دعاهای عارفانهای که از ایشان به یادگار مانده است، آرزوها و اهداف خود را بیان کرده و [[شوق]] و [[اشتیاق]] غیر قابل [[وصف]] خود را برای تحقق یافتن [[ظهور]] به نمایش گذاشتهاند. در یک مورد آن حضرت میفرمایند: پروردگارا بر [[محمد]] و [[آل محمد]] [[درود]] فرست و دوستانت را با تحقق بخشیدن به وعدههایی که به آنان دادهای گرامی بدار و آنان را به آرزوهایی که داشتهاند برسان؛ زیرا که مهلت [[حاکمیت]] [[ستمگران]] در نظر ما به پایان رسیده است و ما از آنچه که خشمگین هستی، خشمگینیم و همواره در [[یاری]] [[حق]] کوشاییم. ما به صدور [[فرمان]] تو مشتاقیم و چشمبهراه تحقق وعدههایی که دادهای هستیم... خداوندا به این [[قیام]] [[اذن]] صادر کن و راههای آن را هموار ساز و تحقق [[شایسته]] آن را آسان گردان. برنامه آن را به ما بیاموز و [[سپاهیان]] و [[یاوران]] این [[قیام]] را تأیید کن. [[قدرت]] و تواناییات را به [[ستمگران]] و [[زورگویان]] هرچه زودتر [[آشکار]] ساز و [[شمشیر]] انتقامت را به سر [[دشمنان]] کینهتوز فرود آور...<ref>بحار الانوار، ج ۸۵، ص ۲۳۳.</ref>. | |||
باز در جای دیگر میفرماید: ای [[نور]] روشناییها و ای تدبرکننده کارها... برای من و پیروانم در سختیها گشایشی قرار بده و از غمها و اندوهها راه نجاتی فراهم ساز... خداوندا وعدههایی که به من دادهای تحقق بخش... و [[فرج]] مرا زودتر برسان و به [[قدرت]] و نصرتت [[فتح]] بزرگ را نصیب گردان<ref>بحار الانوار، ج ۸۵، ص ۲۳۳.</ref>. | |||
نتیجه آنکه: از دید [[روایات]] در [[جامعه اسلامی]] عصر [[غیبت]]، هم [[امام]] و هم [[امت]]، هردو منتظرند. [[امت]] در [[انتظار]] [[امام]] خود است و میخواهد هرچه زودتر او از پس پرده [[غیب]] به درآید و راه [[نجات]] از نابسامانیها را به [[انسان]] بیاموزد و [[امام]] نیز در حال [[انتظار]] به سر میبرد، تا اجازه ظهورش فرارسد، تا [[انقلاب]] حیاتبخش خود را آغاز کند و به آرمانهای [[انبیا]] و [[اولیاء]] که [[ستمگران]] مانع تحقق آنها در طول [[تاریخ]] [[بشریت]] شدهاند، جامه عمل بپوشانند<ref>نشریه موعود، شماره ۳۲، ص ۶۵.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۹۸.</ref>. | |||
== پرسشهای وابسته == | |||
{{پرسمان انتظار فرج}} | {{پرسمان انتظار فرج}} | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]. | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
| خط ۲۶: | خط ۳۶: | ||
[[رده:انتظار]] | [[رده:انتظار]] | ||
[[رده:مدخل موعودنامه]] | [[رده:مدخل موعودنامه]] | ||
[[رده:مدخل]] | [[رده:مدخل]] | ||