ابوصفیه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۳: خط ۳:


==مقدمه==
==مقدمه==
وی از [[موالی]] [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۱۷۱.</ref> و از [[هجرت]] کنندگان به [[مدینه]] بود. وی با سنگ ریزه‌ها و هسته خرما (که قاعدتاً آنها را به شکل [[تسبیح]] امروزی در آورده بود) [[خداوند]] را تسبیح می‌کرد<ref>ابن سعد، ج۷، ص۴۳؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۳۹۵؛ ابن عبدالبر، ج۴، ص۲۵۶؛ ابن اثیر، ج۶، ص۱۷۱.</ref>. او صبح هنگام، تا ظهر در [[مسجد]] می‌ماند و سپس به [[منزل]] می‌آمد و پس از استراحتی کوتاه، دوباره به مسجد برمی‌گشت و تا شب با سنگ ریزه‌ها به تسبیح پرودگار می‌پرداخت<ref>ابن عساکر، ج۴، ص۲۹۳؛ ابن کثیر، ج۵، ص۳۴۳؛ ابن حجر، ج۷، ص۱۸۷.</ref>. برخی بر جواز تسبیح کردن با سنگریزه و هسته، به این [[روایت]] استناد کرده‌اند؛ اگرچه برخی به جواز [[اولویت]] [[تسبیح]] با انگشتان دست و موارد دیگر اشاره کرده‌اند<ref>ر.ک: شوکانی، ج۲، ص۳۵۹؛ مبارکفوری، ج۹، ص۳۲۲.</ref>. نّبیه مکنی به "ام یونس بن عبید"، از او [[روایت حدیث]] کرده است<ref>ابن ابی حاتم، بیان خطا، ص۱۵۵.</ref>.<ref>[[حسین مرادی نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوصفیه»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۳۸۳.</ref>
وی از [[موالی]] [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۱۷۱.</ref> و از [[هجرت]] کنندگان به [[مدینه]] بود. وی با سنگ ریزه‌ها و هسته خرما (که قاعدتاً آنها را به شکل [[تسبیح]] امروزی در آورده بود) [[خداوند]] را تسبیح می‌کرد<ref>ابن سعد، ج۷، ص۴۳؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۳۹۵؛ ابن عبدالبر، ج۴، ص۲۵۶؛ ابن اثیر، ج۶، ص۱۷۱.</ref>. او صبح هنگام، تا ظهر در [[مسجد]] می‌ماند و سپس به [[منزل]] می‌آمد و پس از استراحتی کوتاه، دوباره به مسجد برمی‌گشت و تا شب با سنگ ریزه‌ها به تسبیح پرودگار می‌پرداخت<ref>ابن عساکر، ج۴، ص۲۹۳؛ ابن کثیر، ج۵، ص۳۴۳؛ ابن حجر، ج۷، ص۱۸۷.</ref>. برخی بر جواز تسبیح کردن با سنگریزه و هسته، به این [[روایت]] استناد کرده‌اند؛ اگرچه برخی به جواز [[اولویت]] [[تسبیح]] با انگشتان دست و موارد دیگر اشاره کرده‌اند<ref>ر.ک: شوکانی، ج۲، ص۳۵۹؛ مبارکفوری، ج۹، ص۳۲۲.</ref>. نّبیه مکنی به "ام یونس بن عبید"، از او [[روایت حدیث]] کرده است<ref>ابن ابی حاتم، بیان خطا، ص۱۵۵.</ref><ref>[[حسین مرادی نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوصفیه»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۳۸۳.</ref>


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۰۰

مقدمه

وی از موالی رسول خدا(ص)[۱] و از هجرت کنندگان به مدینه بود. وی با سنگ ریزه‌ها و هسته خرما (که قاعدتاً آنها را به شکل تسبیح امروزی در آورده بود) خداوند را تسبیح می‌کرد[۲]. او صبح هنگام، تا ظهر در مسجد می‌ماند و سپس به منزل می‌آمد و پس از استراحتی کوتاه، دوباره به مسجد برمی‌گشت و تا شب با سنگ ریزه‌ها به تسبیح پرودگار می‌پرداخت[۳]. برخی بر جواز تسبیح کردن با سنگریزه و هسته، به این روایت استناد کرده‌اند؛ اگرچه برخی به جواز اولویت تسبیح با انگشتان دست و موارد دیگر اشاره کرده‌اند[۴]. نّبیه مکنی به "ام یونس بن عبید"، از او روایت حدیث کرده است[۵][۶]

منابع

پانویس

  1. ابن اثیر، ج۶، ص۱۷۱.
  2. ابن سعد، ج۷، ص۴۳؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۳۹۵؛ ابن عبدالبر، ج۴، ص۲۵۶؛ ابن اثیر، ج۶، ص۱۷۱.
  3. ابن عساکر، ج۴، ص۲۹۳؛ ابن کثیر، ج۵، ص۳۴۳؛ ابن حجر، ج۷، ص۱۸۷.
  4. ر.ک: شوکانی، ج۲، ص۳۵۹؛ مبارکفوری، ج۹، ص۳۲۲.
  5. ابن ابی حاتم، بیان خطا، ص۱۵۵.
  6. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «ابوصفیه»، دانشنامه سیره نبوی ج۱، ص:۳۸۳.