جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۲
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(...) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۲) |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
# [[ازدواج]] کرده و دارای فرزندانی نیز هست. | # [[ازدواج]] کرده و دارای فرزندانی نیز هست. | ||
*اگر احتمال اول را بپذیریم، لازمهاش این است که [[امام]] [[معصوم]]{{ع}} یکی از سنّتهای مهم [[اسلامی]] را ترک کرده باشد و این با [[شأن امام]] سازگار نیست. اما از طرفی دیگر چون مسأله [[غیبت]]، اهم است و [[ازدواج]] مهمّ، ترک [[ازدواج]] با توجه به آن امر مهمتر، اشکالی را ایجاد نمیکند. اما احتمال دوم که اصل [[ازدواج]] را بپذیریم بدون داشتن [[اولاد]]، جمع میکند بین انجام [[سنت]] [[اسلامی]] و عدم انتشار مکان و موقعیت [[حضرت]]. اما باز این اشکال باقی است که اگر قرار باشد، آن [[حضرت]] شخصی را بهعنوان [[همسر]] برگزیند، یا باید بگوییم که [[عمر]] او نیز مانند [[عمر]] [[حضرت]] طولانی است که بر این امر دلیلی نداریم، یا اینکه بگوییم مدتی با [[حضرت]] [[زندگی]] کرده و از [[دنیا]] رفته است که در این صورت، [[حضرت]] به [[سنت]] [[حسنه]] [[ازدواج]] عمل کرده و پس از آن، تنها و بدون [[زن]] و [[فرزند]] [[زندگی]] را ادامه میدهد. | *اگر احتمال اول را بپذیریم، لازمهاش این است که [[امام]] [[معصوم]]{{ع}} یکی از سنّتهای مهم [[اسلامی]] را ترک کرده باشد و این با [[شأن امام]] سازگار نیست. اما از طرفی دیگر چون مسأله [[غیبت]]، اهم است و [[ازدواج]] مهمّ، ترک [[ازدواج]] با توجه به آن امر مهمتر، اشکالی را ایجاد نمیکند. اما احتمال دوم که اصل [[ازدواج]] را بپذیریم بدون داشتن [[اولاد]]، جمع میکند بین انجام [[سنت]] [[اسلامی]] و عدم انتشار مکان و موقعیت [[حضرت]]. اما باز این اشکال باقی است که اگر قرار باشد، آن [[حضرت]] شخصی را بهعنوان [[همسر]] برگزیند، یا باید بگوییم که [[عمر]] او نیز مانند [[عمر]] [[حضرت]] طولانی است که بر این امر دلیلی نداریم، یا اینکه بگوییم مدتی با [[حضرت]] [[زندگی]] کرده و از [[دنیا]] رفته است که در این صورت، [[حضرت]] به [[سنت]] [[حسنه]] [[ازدواج]] عمل کرده و پس از آن، تنها و بدون [[زن]] و [[فرزند]] [[زندگی]] را ادامه میدهد. | ||
*احتمال سوم آن است که آن [[حضرت]] [[ازدواج]] کرده و دارای [[اولاد]] نیز هست و [[اولاد]] آن [[حضرت]] نیز فرزندانی دارند. این مسأله، افزون بر آنکه [[دلیل]] محکمی ندارد، اشکال اساسی آن این است که اینهمه [[اولاد]] و اعقاب، بالاخره روزی در جستوجوی اصل خویش میافتند و همین کنجکاوی و جستوجو، مسأله را به جایی باریک میکشاند که با [[فلسفه]] [[غیبت]] [[حضرت]]، سازگار نیست<ref>چشمبهراه مهدى، ص ۳۵۲</ref>. ما در اینجا [[روایات]] و ادلّهای که وجود [[همسر]] و [[فرزند]] برای [[حضرت]] را [[اثبات]] میکند میآوریم، اما صحتوسقم بسیاری از آنها در جای خود بحث شده و در بسیاری موارد، [[سخن]] از احتمال است که [[استدلال]] با آن، تمام نیست. در رابطه با [[همسر]] یا [[همسران]] [[حضرت]]، تنها یک [[روایت]] است که سرنخی به دست میدهد و آن روایتی است که مرحوم کفعمی در کتاب [[شریف]] مصباح، [[نقل]] کرده است. براساس آن، [[همسر]] [[حضرت]] یکی از دخترهای ابی لهب است<ref>نجم الثاقب، ص ۲۲۵. </ref>. و در رابطه با [[اولاد]] آن [[حضرت]] روایاتی هست که از جمله آنها [[روایت]] انباری است که [[علامه مجلسی|مرحوم مجلسی]] در [[بحارالانوار]] آن را آورده و روایتی طولانی است<ref>بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۲۱۳. </ref>. البته بسیاری از بزرگان، از جمله مرحوم [[آقا بزرگ تهرانی]] -[[صاحب]] الذریعه- در داستان انباری تردید کردهاند. [[محمد بن مشهدی]] در [[کتاب ]]"[[مزار]]" از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] میکند که فرمود: گویا [[نزول]] [[قائم]] را با اهل و عیالش در [[مسجد سهله]] میبینم"<ref>نجم الثاقب، ص ۲۲۵. </ref>. [[مرحوم مجلسی]] نیز بابی را به [[خلفاء]] و [[اولاد]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} اختصاص داده است. علاوه بر [[روایات]]، برخی [[دعاها]] نیز که از [[ائمه]] [[معصومین]]{{عم}} صادر شده و یا از [[ناحیه مقدسه]] رسیده است، دلالت دارند که برای [[حضرت]]، اهل و عیال و فرزندانی هست. | *احتمال سوم آن است که آن [[حضرت]] [[ازدواج]] کرده و دارای [[اولاد]] نیز هست و [[اولاد]] آن [[حضرت]] نیز فرزندانی دارند. این مسأله، افزون بر آنکه [[دلیل]] محکمی ندارد، اشکال اساسی آن این است که اینهمه [[اولاد]] و اعقاب، بالاخره روزی در جستوجوی اصل خویش میافتند و همین کنجکاوی و جستوجو، مسأله را به جایی باریک میکشاند که با [[فلسفه]] [[غیبت]] [[حضرت]]، سازگار نیست<ref>چشمبهراه مهدى، ص ۳۵۲</ref>. ما در اینجا [[روایات]] و ادلّهای که وجود [[همسر]] و [[فرزند]] برای [[حضرت]] را [[اثبات]] میکند میآوریم، اما صحتوسقم بسیاری از آنها در جای خود بحث شده و در بسیاری موارد، [[سخن]] از احتمال است که [[استدلال]] با آن، تمام نیست. در رابطه با [[همسر]] یا [[همسران]] [[حضرت]]، تنها یک [[روایت]] است که سرنخی به دست میدهد و آن روایتی است که مرحوم کفعمی در کتاب [[شریف]] مصباح، [[نقل]] کرده است. براساس آن، [[همسر]] [[حضرت]] یکی از دخترهای ابی لهب است<ref>نجم الثاقب، ص ۲۲۵. </ref>. و در رابطه با [[اولاد]] آن [[حضرت]] روایاتی هست که از جمله آنها [[روایت]] انباری است که [[علامه مجلسی|مرحوم مجلسی]] در [[بحارالانوار]] آن را آورده و روایتی طولانی است<ref>بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۲۱۳. </ref>. البته بسیاری از بزرگان، از جمله مرحوم [[آقا بزرگ تهرانی]] -[[صاحب]] الذریعه- در داستان انباری تردید کردهاند. [[محمد بن مشهدی]] در [[کتاب]]"[[مزار]]" از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] میکند که فرمود: گویا [[نزول]] [[قائم]] را با اهل و عیالش در [[مسجد سهله]] میبینم"<ref>نجم الثاقب، ص ۲۲۵. </ref>. [[مرحوم مجلسی]] نیز بابی را به [[خلفاء]] و [[اولاد]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} اختصاص داده است. علاوه بر [[روایات]]، برخی [[دعاها]] نیز که از [[ائمه]] [[معصومین]]{{عم}} صادر شده و یا از [[ناحیه مقدسه]] رسیده است، دلالت دارند که برای [[حضرت]]، اهل و عیال و فرزندانی هست. | ||
*در این [[دعاها]] تعبیر "وُلد"، "ذُریه"، "[[اهل بیت]]" و "[[آل بیت]]" به کار رفته است. در آخرین فراز از صلواتی که از [[ناحیه مقدسه]] صادر شده چنین میخوانیم: {{متن حدیث|وَ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ وَ وُلَاةِ عَهْدِهِ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ وَ مُدَّ فِي أَعْمَارِهِمْ وَ زِدْ فِي آجَالِهِمْ}}<ref>غیبة طوسى، ص ۱۰۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۲. </ref>[[درود]] بیپایان خود را بر ولی امرت و اولیای عهدش و [[پیشوایان]] از اولادش نازل فرما و بر [[عمر]] و اجلشان بیفزا. و در دعایی که [[امام رضا]]{{ع}}[[تعلیم]] فرموده که در [[عصر غیبت]] خوانده شود، چنین آمده است: {{متن حدیث|اللهمَّ أَعْطِهِ فِي نَفْسِهِ وَ أَهْلِهِ وَ وُلْدِهِ وَ ذُرِّيَّتِهِ وَ أُمَّتِهِ وَ جَمِيعِ رَعِيَّتِهِ مَا تُقِرُّ بِهِ عَيْنَهُ وَ تَسُرُّ بِهِ نَفْسَهُ}}<ref>بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۳۳۲. </ref> خدایا! به او درباره خودش و اهلش و فرزندانش و امتش و همه رعیتش عطا فرما، آنچه را که دیدهاش روشن و دلش مسرور گردد... <ref>سیماى آفتاب، حبیب الله طاهرى، ص ۳۶۴</ref>. براساس داستان طولانی و معروف "انباری" نام [[فرزندان حضرت]]: [[طاهر]]، قاسم، [[ابراهیم]]، [[عبد]] الرحمن و [[هاشم]] است<ref>اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۷۹ (خلاصه داستان انبارى در آن آمده است)</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۹۳.</ref>. | *در این [[دعاها]] تعبیر "وُلد"، "ذُریه"، "[[اهل بیت]]" و "[[آل بیت]]" به کار رفته است. در آخرین فراز از صلواتی که از [[ناحیه مقدسه]] صادر شده چنین میخوانیم: {{متن حدیث|وَ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ وَ وُلَاةِ عَهْدِهِ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ وَ مُدَّ فِي أَعْمَارِهِمْ وَ زِدْ فِي آجَالِهِمْ}}<ref>غیبة طوسى، ص ۱۰۷؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۲. </ref>[[درود]] بیپایان خود را بر ولی امرت و اولیای عهدش و [[پیشوایان]] از اولادش نازل فرما و بر [[عمر]] و اجلشان بیفزا. و در دعایی که [[امام رضا]]{{ع}}[[تعلیم]] فرموده که در [[عصر غیبت]] خوانده شود، چنین آمده است: {{متن حدیث|اللهمَّ أَعْطِهِ فِي نَفْسِهِ وَ أَهْلِهِ وَ وُلْدِهِ وَ ذُرِّيَّتِهِ وَ أُمَّتِهِ وَ جَمِيعِ رَعِيَّتِهِ مَا تُقِرُّ بِهِ عَيْنَهُ وَ تَسُرُّ بِهِ نَفْسَهُ}}<ref>بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۳۳۲. </ref> خدایا! به او درباره خودش و اهلش و فرزندانش و امتش و همه رعیتش عطا فرما، آنچه را که دیدهاش روشن و دلش مسرور گردد... <ref>سیماى آفتاب، حبیب الله طاهرى، ص ۳۶۴</ref>. براساس داستان طولانی و معروف "انباری" نام [[فرزندان حضرت]]: [[طاهر]]، قاسم، [[ابراهیم]]، [[عبد]] الرحمن و [[هاشم]] است<ref>اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۷۹ (خلاصه داستان انبارى در آن آمده است)</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۹۳.</ref>. | ||