احیای غدیر خم: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = غدیر خم | عنوان مدخل = احیای غدیر خم | مداخل مرتبط = احیای غدیر خم در حدیث - احیای غدیر خم در معارف و سیره علوی | پرسش مرتبط = }} ==شعائر دین== {{متن قرآن|ذَلِكَ وَمَنْ يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَ...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
(تغییرمسیر به بزرگداشت غدیر)
برچسب: تغییر مسیر جدید
 
(۲۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
#تغییر_مسیر [[بزرگداشت غدیر]]
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = غدیر خم
| عنوان مدخل  = احیای غدیر خم
| مداخل مرتبط = [[احیای غدیر خم در حدیث]] - [[احیای غدیر خم در معارف و سیره علوی]]
| پرسش مرتبط  =
}}
 
==[[شعائر]] [[دین]]==
{{متن قرآن|ذَلِكَ وَمَنْ يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ}}<ref>«(حقیقت) این است؛ و هر کس نشانه‌های (بندگی) خداوند را سترگ دارد، بی‌گمان، این (کار) از پرهیزگاری دل‌هاست» سوره حج، آیه ۳۲.</ref>.
کسی که حقیقتاً [[تقوا]] در [[قلب]] و وجودش جای گرفته باشد، شعائر [[دینی]] را بزرگ می‌شمارد و [[احیا]] می‌کند. دین را باید در همه [[جامعه]] و همه اقشار [[ظهور]] و بروز داد. بسیاری از [[احکام]] را نمی‌توان در [[خلوت]] به جا آورد. [[اعمال]] [[حج]]، [[نماز جمعه]]، و [[نماز جماعت]] باید علنی و در جمع باشد؛ چون این امور از احکام شعائری است و باید علنی برگزار کرد و در جامعه ظهور و بروز داشته باشد.
یکی از مهم‌ترین شعائر دینی برپا کردن [[جشن]] و [[سرور]] و مجالس [[شادی]] در [[روز]] [[عید غدیر]] است. باید با نام و یاد [[مولا]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[شادی‌ها]] را به بچه‌ها و نسل‌های بعدی انتقال داد. البته باید از شعارهای تفرقه‌انگیز و از شادی‌های [[حرام]] [[پرهیز]] کرد.
 
اگر می‌خواهیم [[ایمان]] و تقوا در جامعه ما پررنگ شود، باید به احیا و [[بزرگداشت]] [[غدیر]] اهمیت داد. عید غدیر ریشه و [[هویت]] [[مکتب]] ماست؛ باید تثبیت شود و به برگزاری هرچه باشکوه‌تر آن توجه ویژه‌ای داشت.
[[مقام معظم رهبری]] درباره مسأله غدیر می‌فرمایند: «مسأله [[امامت]] و مسأله [[ولایت]] و زنده نگهداشتن غدیر، به یک معنا زنده نگهداشتن [[اسلام]] است. مسأله فقط مسأله [[شیعه]] و معتقدین به [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}} نیست. اگر ما [[مردم]] شیعه و مدعی [[پیروی]] از امیرالمؤمنین{{ع}} [[حقیقت]] غدیر را درست تبیین کنیم، هم خودمان [[درک]] کنیم، هم به دیگران معرفی کنیم، خود مسأله غدیر می‌تواند وحدت‌آفرین باشد»<ref>سخنرانی مقام معظم رهبری در تاریخ ۱۰/۸/۱۳۹۱.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۱.</ref>
 
==[[اطلاع‌رسانی]] [[واقعه غدیر]]==
[[پیامبر عظیم الشأن اسلام]]{{صل}} در [[خطبه غدیر]] فرمودند:
{{متن حدیث|فَلْيُبَلِّغِ الْحَاضِرُ الْغَائِبَ وَ الْوَالِدُ الْوَلَدَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ}}<ref>الإحتجاج، ج۱، ص۶۲؛ بحارالأنوار، ج۳۷، ص۲۱۱.</ref>؛ باید تا [[برپایی قیامت]] این سخن را حاضران به غایبان و [[پدران]] به [[فرزندان]] برسانند.
[[پیامبر خدا]]{{صل}} [[ابلاغ پیام]] غدیر را بر همه [[واجب]] کردند؛ حاضران باید آن را به غائبان و [[پدران]] آن را به [[فرزندان]] برسانند. یعنی بذر [[محبت]] و [[ولایت امیرالمؤمنین]]{{ع}} را در [[دل‌ها]] بیفشانند. باید هرچه توان داریم در طبق [[اخلاص]] بگذاریم و برای معرفی [[غدیر]] هزینه کنیم.
همان‌گونه که به [[خواندن نماز]] اهمیت می‌دهیم، باید به [[بزرگداشت]] و معرفی غدیر هم اهمیت بدهیم. امر [[ولایت]]، [[اصل دین]] است. [[اصول دین]] از [[فروع دین]] مهم‌تر است.
[[پیامبر خدا]]{{صل}} بدون امکانات سه [[روز]] [[مردم]] را در [[غدیر خم]]، زیر [[آفتاب]] نگه داشتند، [[حضرت علی]]{{ع}} را به عنوان [[جانشین]] خود معرفی کردند و فرمودند: افرادی که [[شاهد]] هستند [[واجب]] است به غائبین برسانند. پدرها [[وظیفه]] دارند [[جریان غدیر]] را به فرزندانشان برسانند. این تنها وظیفه [[شاهدان]] در غدیر خم نبود، بلکه وظیفه هر [[مسلمانی]] تا [[روز قیامت]] همین است. با برگزاری مسابقات و [[ترغیب]] و [[تشویق]] [[جوانان]] به خواندن و [[حفظ]] کردن و تحلیل و بررسی [[واقعه غدیر]] در سراسر [[کشور]]، می‌توان گامی بلند در این جهت برداشت.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۲.</ref>
 
==[[شادی]]، در شادی [[اهل بیت]]{{عم}}==
در [[روایات]] ما برای [[شیعیان]] علائم و نشانه‌هایی بیان شده است. یکی از [[نشانه‌ها]] شاد بودن در ایام شادی اهل بیت{{عم}} است. [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} می‌فرماید:
{{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى اطَّلَعَ إِلَى الْأَرْضِ فَاخْتَارَنَا وَ اخْتَارَ لَنَا شِيعَةً يَنْصُرُونَنَا وَ يَفْرَحُونَ لِفَرَحِنَا وَ يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا}}<ref>بحارالأنوار، ج۴۴، ص۲۸۸.</ref>؛ [[خداوند تبارک و تعالی]]، توجهی به [[زمین]] نمود. پس ما را برگزید و برای ما پیروانی [[انتخاب]] نمود که ما را [[یاری]] کنند، با شادی ما شاد باشند و در [[غم]] ما [[غمگین]] باشند.
اگر ما [[دوست]]، یا [[فامیل]]، یا عزیزی داریم که در غم و شادی او هیچ مشارکتی نداریم، قطعاً دوست و آشنا و فامیل او نیستیم. اگر مدعی هستیم که [[شیعه]] و [[دوستدار اهل بیت]]{{عم}} هستیم، اما در غم و شادی آنها بی‌تفاوتیم، این ادعای دروغی است. علامت شیعیان و [[دوستان]] اهل بیت{{عم}} این است که در غم و شادی آنها [[شریک]] باشند و با آنان [[همراهی]] و [[همدلی]] کنند.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۳.</ref>
 
==[[شادی]] در خور [[شأن]]==
[[دین اسلام]] به شادی و [[نشاط]] [[اجتماعی]] در جای خودش، همچنین به [[سوگواری]]، آن هم در جای خودش تأکید دارد. در [[کشور]] ما به موضوع شادی و نشاط اجتماعی توجه کمتری می‌شود. باید نشاط و شادی را به دیگران انتقال دهیم. گسترش شادی و نشاط به دیگران از بالاترین عبادت‌هاست.
[[شرط تشیع]] و [[شیعه]] بودن {{متن حدیث|يَفْرَحُونَ لِفَرَحِنَا وَ يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا}} است. تا حدودی برنامه‌های [[حزن]] و [[اندوه]] و [[روضه‌خوانی]] را [[اجرا]] کرده‌ایم، نه اینکه حقش را ادا کرده باشیم. اگر برای [[اربعین]]، [[محرم]]، صفر، فاطمیه و ایام [[شهادت اهل بیت]]{{عم}} کاری کردیم، ذره‌ای از [[حق]] آنها را ادا کرده‌ایم. اما در جهت شادی و [[جشن]] و [[سرور]] ولادت [[اهل بیت]]{{عم}} وعیدها واقعاً کم گذاشته‌ایم.
جالب است که {{متن حدیث|يَفْرَحُونَ}} بر {{متن حدیث|يَحْزَنُونَ‌}} مقدم شده است! [[فرح]] و شادی در شادی اهل بیت را بر حزن و اندوه برای آنان مقدم کرده است. نباید به گونه‌ای جلوه کند که [[دین]] ما فقط دین [[گریه]] است.
 
البته گریه و [[عزاداری]] برای [[مصائب اهل بیت]]{{عم}} در جای خودش بهترین [[ثواب]] و [[پاداش‌ها]] را دارد. با اهل بیت{{عم}} پیوند محکم ایجاد می‌کند. اما نباید [[شادی‌ها]] در [[عید غدیر]] و ایام [[تولد]] اهل بیت{{عم}} و جشن‌ها و عیدها به حاشیه برود. باید آنها را هم پررنگ کرد.
باید برای این جشن‌ها و شادی‌ها هم [[موقوفات]] و نذوراتی قرار داد. بعضی‌ها [[فکر]] می‌کنند که اگر مثلاً برای [[عزا]] و [[روضه]] [[نذر]] و [[وقف]] کنند یا [[خرج]] کنند، ثوابش بیشتر است. در صورتی که این طور نیست. هزینه کردن برای جشن‌های اهل بیت{{عم}} اگر ثوابش بیشتر از هزینه برای عزاداری آنان نباشد کمتر نیست. به خصوص که [[جامعه]] و [[جوانان]] و [[نوجوانان]] ما نیاز بیشتری به شادی و نشاط دارند.
باید به موازات برنامه‌های روضه و عزاداری، برنامه‌های شادی را هم کماً و کیفاً بیشتر کنیم. البته شادی‌ها باید [[حلال]] و در خور [[شأن اهل بیت]]{{عم}} باشد. هر کس هر توانی دارد برای [[مولا]] [[امیرالمؤمنین]] و [[اهل بیت]]{{عم}} ارائه بدهد تا این [[مراسم]] [[احیا]] شود.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۳۳.</ref>
 
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1100832.jpg|22px]] [[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|'''غدیر برترین پیام آسمانی''']]
{{پایان منابع}}
 
== پانویس ==
{{پانویس}}
 
[[رده:غدیر خم]]
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۲

تغییرمسیر به: