برهان حکمت: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
 
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[برهان حکمت در قرآن]] - [[برهان حکمت در حدیث]] - [[برهان حکمت در معارف و سیره نبوی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[برهان حکمت در قرآن]] - [[برهان حکمت در حدیث]] - [[برهان حکمت در معارف و سیره نبوی]]| پرسش مرتبط  = }}


==مقدمه==
== مقدمه ==
[[خداوند حکیم]] است و فعل او [[استوار]]، [[پایدار]] و سزاوار است و از هرگونه [[سستی]]، بی‌پایگی و ناشایستگی به دور است. او [[دین]] را برای [[هدایت]] نوع [[بشر]] فرستاد و در آن برای همه امور [[زندگی]] او حکمی نهاد. از [[ساحت]] [[حکمت الهی]] به دور است که برای ریزترین امور [[انسان]] برنامه‌ای قرار دهد، ولی مسئله [[ولایت]] را وانهد، در حالی که این مسئله [[سرنوشت]] [[حیات انسانی]] را رقم می‌زند و جریان [[دین الهی]] در [[زندگی بشری]] وابسته به این مسئله است.<ref>[[ابوالحسن حسنی|حسنی، ابوالحسن]]، [[ولایت سیاسی پیامبر اعظم (مقاله)|مقاله «ولایت سیاسی پیامبر اعظم»]]، [[سیره سیاسی پیامبر اعظم (کتاب)|سیره سیاسی پیامبر اعظم]] ص ۳۱۷.</ref>
[[خداوند حکیم]] است و فعل او [[استوار]]، [[پایدار]] و سزاوار است و از هرگونه [[سستی]]، بی‌پایگی و ناشایستگی به دور است. او [[دین]] را برای [[هدایت]] نوع [[بشر]] فرستاد و در آن برای همه امور [[زندگی]] او حکمی نهاد. از [[ساحت]] [[حکمت الهی]] به دور است که برای ریزترین امور [[انسان]] برنامه‌ای قرار دهد، ولی مسئله [[ولایت]] را وانهد، در حالی که این مسئله [[سرنوشت]] [[حیات انسانی]] را رقم می‌زند و جریان [[دین الهی]] در [[زندگی بشری]] وابسته به این مسئله است.<ref>[[ابوالحسن حسنی|حسنی، ابوالحسن]]، [[ولایت سیاسی پیامبر اعظم (مقاله)|مقاله «ولایت سیاسی پیامبر اعظم»]]، [[سیره سیاسی پیامبر اعظم (کتاب)|سیره سیاسی پیامبر اعظم]] ص ۳۱۷.</ref>


==پرسش مستقیم==
== پرسش مستقیم ==
[[برهان حکمت چگونه مشروعیت ولایت به نصب الهی را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]
[[برهان حکمت چگونه مشروعیت ولایت به نصب الهی را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]
{{پایان مدخل وابسته}}
{{پایان مدخل وابسته}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۸

مقدمه

خداوند حکیم است و فعل او استوار، پایدار و سزاوار است و از هرگونه سستی، بی‌پایگی و ناشایستگی به دور است. او دین را برای هدایت نوع بشر فرستاد و در آن برای همه امور زندگی او حکمی نهاد. از ساحت حکمت الهی به دور است که برای ریزترین امور انسان برنامه‌ای قرار دهد، ولی مسئله ولایت را وانهد، در حالی که این مسئله سرنوشت حیات انسانی را رقم می‌زند و جریان دین الهی در زندگی بشری وابسته به این مسئله است.[۱]

پرسش مستقیم

برهان حکمت چگونه مشروعیت ولایت به نصب الهی را اثبات می‌کند؟ (پرسش)

منابع

پانویس