وحی مباشری: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «==دانشنامه علوم اسلامی دفتر تبلیغات== * وحی مباشری به معنای نزول وحی بدون واسط...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
== | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = وحی | |||
| عنوان مدخل = | |||
| مداخل مرتبط = | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
== | == مقدمه == | ||
[[وحی مباشری]] به معنای [[نزول وحی]] بدون واسطه بر [[پیامبر]] است. وحی مباشری یا [[وحی]] مستقیم، این است که [[خداوند سبحان]] بدون هیچ واسطه بر [[قلب]] پیامبرش تجلی کرده و مفاهیم [[غیبی]] را به او [[القا]] میکند. | |||
این نوع وحی- که یکی از اقسام [[وحی تشریعی]] است- با بروز حالاتی [[روحانی]] برای [[رسول اکرم]] {{صل}} همراه بوده است: {{متن قرآن|إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلً}}<ref>«ما سخنی سنگین را به زودی بر تو فرو میفرستیم» سوره مزمل، آیه 5.</ref><ref>مهرتابان: یادنامه و مصاحبات تلمیذ و علامه طباطبایی: صفحه (۲۰۷-۲۰۹).</ref>. | |||
[[امام صادق]] {{ع}} نیز در همین زمینه فرموده است: {{متن حدیث|کان ذلک إذا جاء الوحی و لیس بینه و بین الله ملک فکانت تصیبه تلک السبتة و یغشاه ما یغشاه لثقل الوحی علیه}} در آن هنگام که پیامبر {{صل}} مورد خطاب وحی قرار میگرفت و بین او و [[خدا]] فرشتهای واسطه نبود، بر اثر سنگینی [[دریافت وحی]]، حالت غشی نزدیک به حال [[خواب]] به وی دست میداد»<ref>التمهید فی علوم القرآن جلد ۱: صفحه ۱۰۱.</ref>. | |||
== منابع == | |||
{{منابع}} | |||
{{پایان منابع}} | |||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | |||
[[رده:وحی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۷
مقدمه
وحی مباشری به معنای نزول وحی بدون واسطه بر پیامبر است. وحی مباشری یا وحی مستقیم، این است که خداوند سبحان بدون هیچ واسطه بر قلب پیامبرش تجلی کرده و مفاهیم غیبی را به او القا میکند.
این نوع وحی- که یکی از اقسام وحی تشریعی است- با بروز حالاتی روحانی برای رسول اکرم (ص) همراه بوده است: ﴿إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلً﴾[۱][۲].
امام صادق (ع) نیز در همین زمینه فرموده است: «کان ذلک إذا جاء الوحی و لیس بینه و بین الله ملک فکانت تصیبه تلک السبتة و یغشاه ما یغشاه لثقل الوحی علیه» در آن هنگام که پیامبر (ص) مورد خطاب وحی قرار میگرفت و بین او و خدا فرشتهای واسطه نبود، بر اثر سنگینی دریافت وحی، حالت غشی نزدیک به حال خواب به وی دست میداد»[۳].