| مداخل مرتبط = [[نامه نانوشته در حدیث]] - [[نامه نانوشته در کلام اسلامی]]
| پرسش مرتبط = نامه نانوشته (پرسش)
}}
== مقدمه ==
* نامهای که [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} در روز پنجشنبهای از اواخر [[عمر]] خویش میخواست بنویسد و امر [[خلافت]] [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} را صراحتا بیان کند و فرمود: {{عربی|هلمّ، أکتب لکم کتابا لا تضلّوا بعده}}، بیاورید تا نامهای برایتان بنویسم که پس از آن [[گمراه]] نشوید. [[عمر]] با بیان اینکه [[قرآن]] هست و برای ما کافی است (حسبنا [[کتاب]] [[اللّه]]) نگذاشت [[کاغذ و قلم]] بیاورند و گفت که [[پیامبر]]، در اثر درد [[هذیان]] میگوید و... بالأخره آن [[نامه]] نوشته نشد و [[ابن عباس]] پیوسته از آن روز، با [[حسرت]] یاد میکرد که نگذاشتند [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] آنچه میخواست بنویسد. این نکته در منابع فراوانی از کتب [[شیعه]] و [[سنّی]] آمده و غیرقابل [[انکار]] است.<ref> ر. ک: «المراجعات» شرف الدین، نامه ۸۶ تحت عنوان رزّیة یوم الخمیس و منابعی که برای آن آورده است.</ref> [[هدف]] از [[نگارش]] متن مورد نظر [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]، تحکیم پایههای [[وصایت]] و [[خلافت]] [[حضرت امیر]] بود، امّا چون در حضور وی سروصدا و [[نزاع]] کردند، [[پیامبر]] رنجید و برای [[نوشتن]] آن پافشاری نکرد و از [[بیم]] بروز فتنهای دیگر دم فروبست، ولی [[تاریخ]] و آیندگان واقعیت آنچه را که آن روز [[گذشت]]، شناختند<ref>ر. ک: «فروغ ابدیت»، ج ۲، بحث «نامهای که نوشته نشد»، «امامشناسی»، علامه حسینی طهرانی، ج ۱ و «نامهای که نانوشته ماند» غلامحسین زینلی، بوستان کتاب، «الوصیّة الممنوعه» علی صادق الزبیدی</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۶۸.</ref>
