کوه: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۶۵ بایت حذف‌شده ،  ‏۸ اکتبر ۲۰۲۲
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[کوه در قرآن]] - [[کوه در حدیث]] - [[کوه در اخلاق اسلامی]] - [[کوه در معارف دعا و زیارات]] - [[کوه در معارف و سیره سجادی]] - [[کوه در معارف و سیره رضوی]]| پرسش مرتبط  = کوه (پرسش)}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[کوه در قرآن]] [[کوه در معارف دعا و زیارات]] | پرسش مرتبط  = }}


== مقدمه ==
== مقدمه ==
خط ۶: خط ۶:


[[امام سجاد]] {{ع}} در دعای [[درود]] بر [[حاملان عرش]] و هر [[ملک مقرب]] دیگر می‌فرماید: {{متن حدیث|وَ الْمُوَكَّلِينَ‏ بِالْجِبَالِ‏ فَلَا تَزُولُ‏}}<ref>دعای ۳.</ref>؛ «(درود بر) آنان که موکلان کوه‌هایند تا فرو نریزند». می‌توان گفت که [[جهان]] [[طبیعت]] به [[اذن خدا]] تحت [[تدبیر]] [[ملائکه]] [[الهی]] است از این رو [[حضرت]] به ملائکه [[حافظ]] و نگهدارنده کوه‌ها درود فرستاده است.
[[امام سجاد]] {{ع}} در دعای [[درود]] بر [[حاملان عرش]] و هر [[ملک مقرب]] دیگر می‌فرماید: {{متن حدیث|وَ الْمُوَكَّلِينَ‏ بِالْجِبَالِ‏ فَلَا تَزُولُ‏}}<ref>دعای ۳.</ref>؛ «(درود بر) آنان که موکلان کوه‌هایند تا فرو نریزند». می‌توان گفت که [[جهان]] [[طبیعت]] به [[اذن خدا]] تحت [[تدبیر]] [[ملائکه]] [[الهی]] است از این رو [[حضرت]] به ملائکه [[حافظ]] و نگهدارنده کوه‌ها درود فرستاده است.
هم چنین امام سجاد {{ع}} در [[دعای ختم قرآن]]؛ [[عظمت]] [[قرآن]] را چنان معرفی فرموده است که کوه‌ها از [[تحمل]] آن ناتوانند: «بار خدایا بر [[محمد و آلش]] درود بفرست و قرآن را در [[تاریکی]] شب‌ها مونس ما کن... و (آن چنان کن) تا عجایب قرآن و مثل‌ها و قصه‌های هشدار دهنده آن... که کوه‌های سخت از تحمل آن ناتوانند - به ما [[راه]] یابد».<ref>تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۴، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ فرهنگ فارسی معین، محمد معین، زرین، ۱۳۸۶.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «کوه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۷۹.</ref>
هم چنین امام سجاد {{ع}} در [[دعای ختم قرآن]]؛ [[عظمت]] [[قرآن]] را چنان معرفی فرموده است که کوه‌ها از [[تحمل]] آن ناتوانند: «بار خدایا بر [[محمد و آلش]] درود بفرست و قرآن را در [[تاریکی]] شب‌ها مونس ما کن... و (آن چنان کن) تا عجایب قرآن و مثل‌ها و قصه‌های هشدار دهنده آن... که کوه‌های سخت از تحمل آن ناتوانند - به ما [[راه]] یابد».<ref>تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۴، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ فرهنگ فارسی معین، محمد معین، زرین، ۱۳۸۶.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «کوه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۷۹.</ref>


خط ۱۶: خط ۱۷:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:کوه]]
[[رده:مکان‌ها در قرآن]]
۱۲۹٬۵۶۲

ویرایش