حرملة بن عبدالله عنبری: تفاوت میان نسخه‌ها

وی [[حرملة بن عبدالله بن ایاس عنبری]]، از [[بنوتمیم]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۶۶؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۹۷؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۷۱۵.</ref>، شاخه‌ای از بنوهذیل است<ref>ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۳۱؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۱۹۷.</ref>. گاهی [[حرمله]] با حذف نام پدرش، به جدش ایاس<ref>یا اوس، ر.ک: أبونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۶۲ و ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۷۱۵ به نقل از ابن منده.</ref> نسبت داده شده و این سبب شده تا برخلاف مشهور [[صحابه‌نگاران]]، برخی مثل [[بغوی]]<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۱۸۱-۱۸۲.</ref> و [[ابن حبان]]<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۹۱-۹۲.</ref> اینها را دو نفر [[تصور]] کنند. [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۷۱۴.</ref>، [[ذهبی]]<ref>ذهبی، تجرید أسماء الصحابه، ج۱، ص۱۲۶.</ref> و [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۵.</ref> نیز به این توهم تصریح کرده‌اند. [[بخاری]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۶۶.</ref> نیز نسبت وی به ایاس را صحیح ندانسته است. وقتی وی در جایگاه نمازش قرار می‌گرفت آن [[قدر]] به [[قیام]] می‌ایستاد که قدم‌هایش فرو می‌رفت<ref>ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج۲، ص۲۰۰.</ref>. وی را از [[صحابه]] ساکن در [[بصره]] دانسته‌اند<ref>ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۷۲؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۹۱؛ ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۶۲.</ref>. فرزندش علیبة<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۶۲.</ref> و نوه‌هایش صفیة و دحیبة<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۳؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۷۲.</ref> و [[ضرغامة]]<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۹۱؛ ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱، ص۲۱۰.</ref> از او [[روایت]] [[نقل]] کرده‌اند. به روایتی، [[روزی]] حرمله [[خدمت]] [[پیامبر]]{{صل}} رسید و گفت: ای [[رسول خدا]]، هر آنچه مرا امر کنی عمل خواهم کرد. [[حضرت]] فرمود: ای حرمله، معروف را به جا آور و از [[منکر]] دوری کن. حرمله می‌گوید: از نزد پیامبر{{صل}} خارج شدم؛ اما دوباره برگشتم و همان [[کلام]] را تکرار کردم.