جِبِل: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴: خط ۴:
[[جماعت]] [[عظیم]] و کثیر<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۱، ص۵۰۲.</ref>، گروه و [[جماعت]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۴۲.</ref>، [[خلق]] بسیار و فرودست<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۳۴۹-۳۵۰.</ref>. {{متن قرآن|وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا}}<ref>«و به راستی گروهی فراوان از شما را بیراه کرد» سوره یس، آیه ۶۲.</ref>.
[[جماعت]] [[عظیم]] و کثیر<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۱، ص۵۰۲.</ref>، گروه و [[جماعت]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۴۲.</ref>، [[خلق]] بسیار و فرودست<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۳۴۹-۳۵۰.</ref>. {{متن قرآن|وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا}}<ref>«و به راستی گروهی فراوان از شما را بیراه کرد» سوره یس، آیه ۶۲.</ref>.


در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] "توده" یا "عوام‌الناس" مترادف این معناست که بر جمع وسیع و متناجس افراد معمولاً ناخشنود و پرخاشگری اطلاق می‌شود که مسائل [[سیاسی]] ([[اجتماعی]] و [[اعتقادی]]) برای آنها به صورت ساده مطرح است و از وسایل [[اعمال]] [[قدرت]] و [[نفوذ]] نیز برخوردار نیستند و معمولاً [[اکثریت]] فرودست و پایین‌ترین طبقه [[جامعه]] را شامل می‌شوند<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۲۰۵.</ref>.
در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] "توده" یا "عوام‌الناس" مترادف این معناست که بر جمع وسیع و متناجس افراد معمولاً ناخشنود و پرخاشگری اطلاق می‌شود که مسائل [[سیاسی]] ([[اجتماعی]] و [[اعتقادی]]) برای آنها به صورت ساده مطرح است و از وسایل [[اعمال]] [[قدرت]] و [[نفوذ]] نیز برخوردار نیستند و معمولاً [[اکثریت]] فرودست و پایین‌ترین طبقه [[جامعه]] را شامل می‌شوند<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۲۰۵.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
# [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}



نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۲۸

مقدمه

جماعت عظیم و کثیر[۱]، گروه و جماعت[۲]، خلق بسیار و فرودست[۳]. ﴿وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا[۴].

در فرهنگ سیاسی "توده" یا "عوام‌الناس" مترادف این معناست که بر جمع وسیع و متناجس افراد معمولاً ناخشنود و پرخاشگری اطلاق می‌شود که مسائل سیاسی (اجتماعی و اعتقادی) برای آنها به صورت ساده مطرح است و از وسایل اعمال قدرت و نفوذ نیز برخوردار نیستند و معمولاً اکثریت فرودست و پایین‌ترین طبقه جامعه را شامل می‌شوند[۵].[۶]

منابع

پانویس

  1. ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۱، ص۵۰۲.
  2. بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۴۲.
  3. احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۳۴۹-۳۵۰.
  4. «و به راستی گروهی فراوان از شما را بیراه کرد» سوره یس، آیه ۶۲.
  5. علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۴۹.
  6. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص:۲۰۵.