[[مصرفگرایی]] یعنی استفاده از کالاها به منظور رفع نیازها و [[امیال]]. این عمل نه تنها شامل خرید کالاهای مادی، بلکه در برگیرندۀ خدمات هم خواهد بود. در [[جوامع]] نوین مصرفگرایی به یک فعالیت [[اجتماعی]] اصلی تبدیل شده است. برای مصرفگرایی مقدار زیادی وقت، انرژی، [[پول]]، [[خلاقیت]] و [[نوآوری]] فناورانه [[مصرف]] میشود. مطالعه مصرفگرایی در جوامع جدید از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ زیرا مصرفگرایی نه تنها مسئله مصرفگرایان است، بلکه تولیدکنندگان و توزیعکنندگان کالاها و خدمات نیاز به [[درک]] خصوصیات و ویژگیهای آن دارند. به همین لحاظ است که در [[علوم اجتماعی]]، جامعهشناسها، اقتصاددانان و روانشناسهای معاصر به تحلیلهای همه جانبه آن میپردازند و هر اندیشمندی از یک زاویۀ خاص به آن توجه دارد.
مصرفگرایی نوین به شکل بیرویه یک آسیب اجتماعی است که مستلزم [[شناخت علمی]] و سپس درمان اساسی، یا به عبارت دیگر [[برنامهریزی]] است. مصرفگرایی بیرویه، پدیدهای بینالمللی است و چارۀ آن باید در دو بعد [[خرد]] و کلان صورت گیرد. باید مصرفگرایی در هر [[جامعه]] را در یک زمینۀ وسیعتر اجتماعی در نظر گرفت؛ زیرا امروزه [[تولید]] و [[توزیع]] از مرزهای یک [[کشور]] گذر کرده و دورافتادهترین نقاط یک جامعه به مرکزیترین مراکز تولید و [[سیستم]] توزیع جهانی متصل است.
فرهنگ مصرف میتواند در ارتقای [[رفاه عمومی]] مؤثر باشد. [[انتخاب]] الگوی مصرف از مشکلترین مسائل [[فرهنگی]] جامعه است، حتی اگر جامعه به یک الگوی سالم در مصرف برسد، با [[تحولات اجتماعی]] نیاز به الگوی جدید دارد. نیاز پیوستۀ جامعه به الگوهای جدید مصرف با جابهجایی سریع [[الگوها]] همواره مشکلآفرین بوده است؛ تنها با پشتوانۀ فرهنگی میتوان به تحولات این نیاز ضروری پاسخ داد. الگوهای مصرف باید بر اساس معیارهای مشخص تحولپذیر و در حال تبدیل باشد، که ریشه در [[فرهنگ جامعه]] داشته باشد<ref>فقه سیاسی، ج۴، ص۱۵۶-۱۵۷.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۲۸۷.</ref>
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1100701.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۲''']]
