←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[روایت]] است از [[ابن عباس]] که سرخی شفق، از روزی دیده شد و پدید آمد که حسین{{ع}} [[شهید]] شد و [[آسمان]] در [[شهادت]] او [[خون]] گریست و از آن بیشتر، این رنگ سرخ در افق دیده نشده بود: {{عربی|"انّ یوم قتل الحسین{{ع}} قطرت السّماء دما و انّ هذه الحمره الّتی فی السّماء ظهرت یوم قتله و لمتر قبله"}}<ref>احقاق الحق، ج۱۱، ص۴۶۱.</ref>. و از [[امام رضا]]{{ع}} روایت است: {{متن حدیث|لَمَّا قُتِلَ جَدِّيَ الْحُسَيْنُ أَمْطَرَتِ السَّمَاءُ دَماً وَ تُرَاباً أَحْمَرَ}}<ref>اثبات الهداه، ج۵، ص۱۷۹.</ref>. که بارش خون و خاک سرخ را میرساند. گریست در غمت [[زمان]]، به خون نشست آسمان | [[روایت]] است از [[ابن عباس]] که سرخی شفق، از روزی دیده شد و پدید آمد که حسین{{ع}} [[شهید]] شد و [[آسمان]] در [[شهادت]] او [[خون]] گریست و از آن بیشتر، این رنگ سرخ در افق دیده نشده بود: {{عربی|"انّ یوم قتل الحسین{{ع}} قطرت السّماء دما و انّ هذه الحمره الّتی فی السّماء ظهرت یوم قتله و لمتر قبله"}}<ref>احقاق الحق، ج۱۱، ص۴۶۱.</ref>. و از [[امام رضا]]{{ع}} روایت است: {{متن حدیث|لَمَّا قُتِلَ جَدِّيَ الْحُسَيْنُ أَمْطَرَتِ السَّمَاءُ دَماً وَ تُرَاباً أَحْمَرَ}}<ref>اثبات الهداه، ج۵، ص۱۷۹.</ref>. که بارش خون و خاک سرخ را میرساند. گریست در غمت [[زمان]]، به خون نشست آسمان شب و سیاهپوشیاش شد [[آیت]] عزای تو رنگین شدن افق، از جمله [[نشانهها]] و آثار شگفت دیگری است که در [[روایات]] آمده که پس از [[حادثۀ کربلا]] و شهادت امام، در [[جهان]] دیده شد<ref>بحار الأنوار، ج۴۵، ص۲۰۴ به بعد؛ عبرات المصطفین، ج۲، ص۱۷۴.</ref>. و طبق نقلهای متعدّد در منابع مختلف، سابقۀ شفق سرخ در آسمان، به شهادت [[ابا عبدالله]]{{ع}} بر میگردد. از [[محمد بن سیرین]] نیز نقل شده که این [[سرخی آسمان]] بعد از کشته شدن حسین{{ع}} دیده شد و نیز از [[امام باقر]]{{ع}} روایت است که آسمان در شهادت [[حضرت یحیی]] و [[حضرت حسین]]{{ع}} سرخ شد<ref>اثبات الهده، ج۵، ص۱۹۹؛ تاریخ الاسلام، ج۵، ص۱۵.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۲۷۶.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||