القاب امام سجاد: تفاوت میان نسخه‌ها

== کنیه‌های آن حضرت ‌==

این القاب را [[مردم]] پس از دیدن تجسم واقعی آن در [[امام سجاد]]{{ع}} به ایشان‌ داده بودند، پس از [[درک]] این مطلب که ایشان مصداق کامل [[آیه]] {{متن قرآن|وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا}}<ref>«و بندگان (خداوند) بخشنده آنانند که بر زمین فروتنانه گام برمی‌دارند و هرگاه نادانان با آنان سخن سر کنند پاسخی نرم گویند» سوره فرقان، آیه ۶۳.</ref> بودند، بعضی از آنان هم که این القاب را در باره [[امام زین العابدین]] به کار برده‌اند از [[شیعیان]] و [[معتقدان]] به [[امامت]] او از جانب [[خدا]] نبوده‌اند اما نتوانسته‌اند حقایقی را که در او دیده‌اند نادیده انگارند.

 

تاریخ‌نویسان، پاره‌ای از علل پیدایش این القاب [[مبارک]] را ذکر کرده‌اند:

# از [[صحابی]] جلیل القدر [[جابر بن عبد الله انصاری]] [[روایت]] شده: نزد [[پیامبر]] نشسته بودم [[امام حسین]]{{ع}} در دامان پیامبر نشسته بود و آن حضرت با او [[بازی]] می‌کرد ناگاه پیامبر فرمود: «ای جابر او دارای [[فرزندی]] می‌شود که نام او علی است، چون [[روز قیامت]] شد ندا می‌شود {{متن حدیث|سَيِّدُ الْعَابِدِينَ}} ([[سرور]] عبادت‌کنندگان) برخیزد در این وقت آن فرزند به‌پا می‌خیزد آن فرزند نیز فرزندی خواهد داشت که نامش محمد خواهد بود پس اگر او را دیدی [[سلام]] مرا به او برسان»<ref>احقاق الحق، ج۱۲، ص۱۳- ۱۶؛ البدایة و النهایة ابن کثیر، ج۹، ص۱۰۶.</ref>.

# هرگاه [[زهری]] از [[علی بن الحسین]] روایت می‌کرد می‌گفت: «[[زین العابدین]]» علی بن الحسین به من گفت...، [[سفیان بن عیینه]] به او گفت: چرا به او [[زین العابدین]] می‌گویی؟ [[زهری]] پاسخ داد: چون از [[سعید بن مسیب]] شنیدم که از [[ابن عباس]] [[روایت]] می‌کرد و می‌گفت: [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرموده است: «چون [[روز قیامت]] به‌پا شود منادی ندا می‌کند زین العابدین؛ [[زینت]] عبادت‌کنندگان کجاست؟ گویا می‌بینم فرزندم [[علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب]]، از میان صفوف به پیش می‌آید»<ref>علل الشرایع، ج۱، ص۲۶۹؛ امالی، ص۳۳۱ و به نقل از آن دو در بحار الانوار، ج۴۶، ص۲، حدیث ۱ و ۲.</ref>.

# از [[امام باقر]]{{ع}} وارد شده است که فرمود: «پدرم در مواضع [[سجده]] خود پینه‌هایی داشت که سالی دو مرتبه آن را می‌چید که هربار پنج پینه به تعداد پنج موضع سجده چیده می‌شد و بدین سبب او را {{متن حدیث|ذِي الثَّفِنَاتِ}} (صاحب پینه‌ها) نامیدند»<ref>علل الشرایع، ج۱، ص۲۷۳؛ معانی الاخبار، ص۶۵ و به نقل از آن دو در بحار الانوار، ج۴۶، ص۶.</ref>.

# باز از [[حضرت باقر]]{{ع}} در توصیف زیادی [[سجود]] پدرش وارد شده که آن حضرت نعمتی از [[نعمت‌های خدا]] را ذکر نمی‌کرد یا هیچ بدی از او دور نمی‌شد و از هیچ [[نماز]] واجبی فارغ نمی‌گردید مگر اینکه به سجده می‌افتاد و در تمام مواضع سجودش آثار سجده نمایان بود و برای همین به [[سجاد]] ملقب گردید<ref>علل الشرایع، ج۱، ص۲۷۳ و به نقل از آن در بحار الانوار، ج۴۶، ص۲، حدیث ۱۰.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)| پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۵۳.</ref>