بنی حبتر بن عدی: تفاوت میان نسخه‌ها

این [[طایفه]] [[قحطانی]]<ref>برخی نسب‌شناسان، آنان را در شمار طوایف مضری (از قبایل عدنانی) و از فرزندان بنو عدیّ بن سلول بن کعب بن عمرو بن عامر بن لحیّ بن قُمعَة بن الیاس بن مضر بن نِزِار بن مَعدِ بن عَدنان گفته‌اند. (ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۳۷)</ref>، -که از افراد آن با نسبت «الحبتری» یاد می‌شود-<ref>سمعانی، الانساب، ج۴، ص۴۱-۴۲؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۳۳۵.</ref>، از فروعات [[قبیله خزاعه]] و از شاخه‌های [[قبیله]] بزرگ ازد‌اند که نسب از حَبتَر بن عدی بن سَلول بن کعب بن عمرو بن ربیعة (لحی) بن حارثة بن عمرو بن عامر بن حارثة بن إمریءالقیس بن ثَعلبة بن مازن بن ازد می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۲، ص۴۴۶؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۳۶؛ عوتبی صحاری، الأنساب، ج‌۲، ص۵۸۸. نیز ر.ک: ابن درید، الاشتقاق، ص۴۷۲.</ref>. مادر حبتر را زنی از قبیله خزاعه به نام [[ربعه بنت حبشیّة بن کعب]] گفته‌اند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۲، ص۴۴۶.</ref>. حبتر بن عدی فرزندانی به اسامی عبد، حبیب، [[خشرم]]، مقیاس (مقباس) و کعب داشت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۴۴۶.</ref> که [[نسل]] بنی حبتر بن عدی بر پایه آنان شکل گرفته است. این طایفه را نیز بمانند دیگر [[فرزندان]] رَبیعه و أَفصی پسران حارثة بن عمرو بن عامر<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۴۳۹؛ قلقشندی، نهایه الارب فی معرفة الانساب العرب، ص۲۴۴.</ref>، بواسطه سکونت در تهامه و عدم [[همراهی]] با سایر تیره‌های ازد که به قصد سکونت در [[شام]]، به آن سو [[حرکت]] کردند، در کنار [[قبایل]] منتسب به ایشان یعنی: کعب، فتح، سعد، [[عوف]] و عدیّ فرزندان [[عمرو بن ربیعة بن حارثة بن عمرو بن عامر]] همراه با أسلم و ملکان دو فرزند [[افصی بن حارثة بن عمرو بن عامر]]، جملگی [[خزاعی]] خوانده‌اند<ref>فاسی، شفاء الغرام بأخبار البلد الحرام، ج‌۲، ص۷۶. نیز ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۲، ص۴۵۶؛ ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۴۰؛ ابن عبد البر، الانباه علی قبائل الرواة، ص۸۴.</ref>. این [[طایفه]]، خود، به شاخه‌های متعددی تقسیم می‌شود که تیره بنی مِقباس بن حبتر مهمترین آن است<ref>دار قطنی، المؤتلف و المختلف، ج۴، ص۲۱۶۷؛ سمعانی، الانساب، ج۱۲، ص۳۸۵؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۳، ص۲۴۵.</ref>. به نظر می‌رسد بنی حبتری‌ها نیز، همراه با [[قبیله]] [[مادری]] خود -[[خزاعه]]- پس از کوچیدن از [[یمن]]، به نجد و تهامه وارد شده، و این مناطق و از جمله [[شهر]] بزرگ [[مکه]] و اطراف آن را محل استقرار و سکونت خود قرار داده باشند<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۳۲۸-۳۲۹.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>