جهاد در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

جهاد در قرآن (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۳۹

۶٬۴۰۸ بایت اضافه‌شده ، ۷ ژانویه

۸۰٬۱۲۹

ویرایش

@@ خط ۳۹۴: / خط ۳۹۴: @@
 # [[پیامبر]] [[مأمور]] افشای چهره [[منافقان]] جهاد [[گریز]] و اعلام عدم حضور قطعی آنان در امر جهاد: {{متن قرآن|فَإِنْ رَجَعَكَ اللَّهُ إِلَى طَائِفَةٍ مِنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ فَقُلْ لَنْ تَخْرُجُوا مَعِيَ أَبَدًا وَلَنْ تُقَاتِلُوا مَعِيَ عَدُوًّا}}<ref>«و اگر خداوند تو را نزد دسته‌ای از آنان باز گرداند و آنها از تو اجازه بیرون آمدن (با تو را) خواستند بگو: هرگز، هیچ‌گاه با من بیرون نخواهید آمد و همراه من با دشمنی جنگ نخواهید کرد؛ نخست بار شما خود کناره‌جویی (از جهاد) را پسندیدید بنابراین با واپس‌ماندگان» سوره توبه، آیه ۸۳.</ref>.
 # گرمی هوا: {{متن قرآن|وَقَالُوا لَا تَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَوْ كَانُوا يَفْقَهُونَ}}<ref>«بازماندگان (از جهاد در جنگ تبوک)، از خانه‌نشینی خویش در مخالفت با پیامبر شادمانی کردند و خوش نداشتند که با جان و مالشان در راه خداوند جهاد کنند و گفتند: در این گرما رهسپار نشوید؛ بگو: آتش دوزخ گرم‌تر است اگر در می‌یافتند» سوره توبه، آیه ۸۱.</ref> و بی‌حفاظ بودن خانه‌ها: {{متن قرآن|يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًا}}<ref>«و هنگامی که دسته‌ای از ایشان گفتند: ای مردم مدینه! جای ماندن ندارید پس بازگردید و دسته‌ای (دیگر) از آنان از پیامبر اجازه (بازگشت) می‌خواستند؛ می‌گفتند خانه‌های ما بی‌حفاظ است با آنکه بی‌حفاظ نبود، آنان جز سر گریز (از جنگ) نداشتند» سوره احزاب، آیه ۱۳.</ref> بهانه [[منافقان]] برای [[تخلف]] از جهاد و دستاویزی برای باز داشتن [[مؤمنان]] از [[جنگ]]<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۴۲۷-۴۳۲.</ref>.
+==ارزش جهاد در قرآن==
+در قرآن [[آیات]] بسیاری هست که [[مسلمانان]] و [[مؤمنان]] را به [[قتال]] در [[راه خدا]] و اعتلای [[کلمه الله]] و استقرار [[شعایر]] [[اسلامی]] امر می‌کند. برخی آیات هم کسانی را که هنوز وارد عرصه [[پیکار]] نشده‌اند، [[تشویق]] و [[ترغیب]] می‌کند تا به صف پیکارگران راه خدا بپیوندند. همچنین آیاتی را می‌یابیم که نکته‌هایی دقیق و پرمعنا از [[فلسفه جهاد]] و [[فضیلت]] و اهمیت آن به [[مخاطبان]] ارائه می‌دهد:
+{{متن قرآن|كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}}<ref>«جنگ بر شما مقرر شده است در حالی که شما را ناپسند است و بسا چیزی را ناپسند می‌دارید و همان برای شما بهتر است و بسا چیزی را دوست می‌دارید و همان برایتان بدتر است و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید» سوره بقره، آیه ۲۱۶.</ref>.
+این [[ناگواری]] و مشقت‌آمیز بودن جهاد به معنای آن نیست که افراد [[مؤمن]] از آن بدشان بیاید؛ بلکه به این معناست که چون جهاد مستلزم مخاطرات و [[مشکلات]] است، به‌طور طبیعی بر افراد سنگین می‌آید؛ اما این ناخوشایندی مربوط به [[زمان]] پیش از صدور [[فرمان خداوند]] درباره آن است؛ ولی پس از [[امر الهی]] و توجه به اینکه خواست و [[خشنودی خداوند]] در آن است افراد مؤمن نه تنها آن را سنگین نمی‌دانند بلکه جهاد در نظر آنها [[لذت‌بخش]] هم خواهد بود<ref>فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص٣١٠.</ref>.
+مشتقات کلمه [[حرب]] به معنای [[جنگ]] و [[دشمنی]] [[دوازده]] بار در [[قرآن کریم]] [[تکرار]] شده است و بیشتر آنها اشاره به دشمنی [[شیطان]] و شیطان‌صفتان با [[خدا]] دارد. ولی قتال و مشتقات آن ۱۷۰ بار در قرآن آمده که از آن میان ۳۸ مورد مربوط به [[ستایش]] از [[پیکار در راه خدا]]، و [[نکوهش]] مخالفان [[نبرد]] و متخلفان از [[فرمان]] [[مبارزه]] در راه استقرار [[شعایر دینی]] و اعتلای [[کلمه الله]] است. [[دفاع]] و مشتقات آن نیز ۱۰ بار در [[قرآن]] به کار رفته است. مشتقات [[جهاد]] نیز ۴۲ بار و بیشتر در [[سوره‌های مدنی]] به کار رفته است که ۳۳ مورد آن در [[تمجید]] از جهاد و [[مجاهدان]] است. این در حالی است که در [[قرآن مجید]] کلمه [[صلاة]] به صورت مفرد و جمع ۸۳ بار، و واژه [[زکات]] ۳۲ بار و [[صوم]] تنها ۱۲ بار [[تکرار]] شده است و همین [[ارزش]] [[جهاد]] [[مقدس]] را در کنار دیگر [[عبادات]] [[اسلامی]]، به خوبی نشان می‌دهد. [[خداوند]] در [[سوره توبه]] به صراحت تقدم رتبی [[جهاد در راه خدا]] را بر هر یک از [[شئون زندگی]] [[انسان]] [[مسلمان]] بیان کرده و آن را به دو دلیل بر هر امری مقدم کرده است؛ یکی اینکه [[ترک جهاد]] به خاطر عزیزان و [[نزدیکان]] موجب [[نزول عذاب]] می‌شود؛ دیگری هم‌ردیف بودن [[خدا]] و [[پیامبر]] و جهاد، که مفهوم آن این است که همان‌گونه که خدا و پیامبر بر [[مال]] و [[جان]] [[مسلمانان]] [[حق]] [[اولویت]] دارند، جهاد اسلامی نیز باید بر هر چیزی مقدم باشد<ref>سیدرضا موسوی، آشنایی با نهضت حسینی، ص۲۶۸.</ref>.
+{{متن قرآن|قُلْ إِنْ كَانَ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ}}<ref>«بگو اگر پدرانتان و فرزندانتان و برادرانتان و همسرانتان و دودمانتان و دارایی‌هایی که به دست آورده‌اید و تجارتی که از کساد آن بیم دارید و خانه‌هایی که می‌پسندید از خداوند و پیامبرش و جهاد در راه او نزد شما دوست‌داشتنی‌تر است پس چشم به راه باشید تا خداوند امر (عذاب) خود را (در میان) آورد و خداوند گروه نافرمانان را راهنمایی نمی‌کند» سوره توبه، آیه ۲۴.</ref>.<ref>[[علی امین رستمی|رستمی، علی امین]]، [[آموزه‌های معنوی در سیره نظامی معصومان (کتاب)|آموزه‌های معنوی در سیره نظامی معصومان]]، ص ۴۳.</ref>.
 == منابع ==
@@ خط ۴۰۴: / خط ۴۱۲: @@
 # [[پرونده:000061.jpg|22px]] [[سید جعفر صادقی فدکی|صادقی فدکی، سید جعفر]]، [[جنگ (مقاله)|مقاله «جنگ»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۰ (کتاب)|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۰''']]
 # [[پرونده:000064.jpg|22px]] [[سید احمد سادات|سادات، سید احمد]]؛ [[دفاع (مقاله)|مقاله «دفاع»]]؛ [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳''']]
+# [[پرونده:IM010876.jpg|22px]] [[علی امین رستمی|رستمی، علی امین]]، [[آموزه‌های معنوی در سیره نظامی معصومان (کتاب)|'''آموزه‌های معنوی در سیره نظامی معصومان''']]
 {{پایان منابع}}